ตอนที่ 5 บอกฉันมาว่าเธอเป็นใคร

หลังจากวางสายแล้ว แอนดี้ก็รีบออกมาจากสำนักงานและตะโกนว่า “เดี๋ยวก่อนครับนายใหญ่แทนเนอร์ ผมจะรับโซฟี แทนเนอร์เข้าเรียน”

ท่าทางของเขาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ

แม้แต่โจไซอาห์ก็ยังไม่รู้ว่าทำไมผู้อำนวยการถึงเปลี่ยนใจกะทันหัน

“แน่ใจนะครับคุณแลงสตัน” โจไซอาห์ถาม

“แน่ครับนายใหญ่ ผมจะให้เธอเข้าเรียนได้ทันที” จากนั้นแอนดี้ก็โทรหาหัวหน้าฝ่ายวิชาการของโรงเรียนทันทีและแจ้งให้เธอทราบเกี่ยวกับการลงทะเบียนเรียนอย่างกะทันหันของโซฟี

โซฟีไม่มีปัญหากับการลงทะเบียน แต่เธอก็รู้ว่ามันคงจะไม่ง่ายอย่างที่คิด

หัวหน้าฝ่ายวิชาการส่งให้โซฟีไปเข้าเรียนในชั้นที่มีผลการเรียนแย่ที่สุดในโรงเรียน หลังจากได้รับชุดเครื่องแบบนักเรียนแล้ว โซฟีก็ถูกส่งมอบให้กับเดอร์ริค เฮส์ ครูประจำชั้นของนักเรียนม.6 ห้อง 8

ก่อนโจไซอาห์จะกลับ เขาพูดกับเดอร์ริคว่า "ผมต้องรบกวนคุณให้จับตาดูโซฟีด้วยนะครับคุณเฮส์"

“ไม่รบกวนเลยครับ! ท่านกลับไปได้เลยนะครับ อีกเดี๋ยวผมจะพาโซฟีไปที่ห้องเรียน” เดอร์ริคตอบกลับอย่างสุภาพ

มันเป็นเพียงคำตอบเดียวที่เขาจะตอบได้ เพราะนักเรียนทุกคนในโรงเรียนมัธยมจิปส์เดลมีพ่อแม่ที่ร่ำรวยหรือมีอิทธิพลกันทั้งนั้นจนเหล่าคุณครูไม่กล้าจะขัดใจ

เดอร์ริคบังเอิญเป็นครูผู้สอนในคาบสามสำหรับห้อง 8 เขาเลยเป็นคนพาโซฟีไปที่ห้องเรียนใหม่ด้วยตัวเอง

เมื่อเขามาถึงห้องเรียน เขาก็ประกาศว่า “สวัสดีทุกคน ห้องเรามีนักเรียนใหม่เข้ามา เดี๋ยวเธอจะแนะนำตัวเอง ช่วยต้อนรับเธออย่างอบอุ่นด้วย”

โซฟีเดินไปที่โพเดียมหน้าห้องและเขียนชื่อเต็มของเธอลงบนกระดาน

แล้วเธอก็ประกาศว่า “สวัสดีทุกคน ฉันชื่อโซฟี แทนเนอร์”

โซฟี แทนเนอร์? เพื่อนร่วมชั้นใหม่ของเธอเริ่มกระซิบกระซาบกันทั่วทันที

“เธอคือโซฟี แทนเนอร์ที่ถูกไล่ออกเมื่อห้าปีที่แล้วไม่ใช่หรือ”

"ฉันว่าใช่นะ! เธอเคยเรียนอยู่ห้องเดียวกับฉัน”

“ฉันได้ยินมาว่าเธอเคยทำแท้งตอนประมาณม.4 เธอรู้ไหมว่ามันจริงหรือเปล่า”

“จริงสิ! ตอนนั้น..."

เดอร์ริคแทรกขึ้น “เอาล่ะทุกคน นั่งดีๆ กันหน่อย มีที่นั่งว่างอยู่หลังห้องนะโซฟี ไปนั่งตรงนั้นได้”

โซฟีเดินไปที่แถวสุดท้ายอย่างว่าง่ายและไม่สนใจสายตามุ่งร้ายที่จ้องมาทางเธอ

นักเรียนชั้นม.6 ห้อง 8 ทำเกรดได้ไม่ดีนัก ปกติแล้วส่วนใหญ่จะมาจากแวดวงชนชั้นสูง

การเลี้ยงดูของพวกเขาห่างไกลจากพวกขี้แพ้ เมื่อเดอร์ริคสอนจบ ควีนี่ เลนก็เดินเข้าไปหาโซฟีและเยาะเย้ยว่า “เธอจริงด้วยสินะโซฟี! ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะหน้าด้านพอกลับมาที่จิปส์เดล ถ้าฉันเป็นเธอ-"

“หุบปากของเธอซะควีนี่” โซฟีตัดบททันที ควีนี่อยู่กลุ่มเดียวกับวิลโลว์มาตลอด และเคยระรานโซฟีมามากในอดีต

โซฟีกำลังปวดหัวหลังจากนอนไม่หลับทั้งคืนในบ้านที่ไม่คุ้นเคย และเธอก็ไม่มีอารมณ์จะมาสนใจท่าทีจุกจิกของควีนี่

กรรม ควีนี่ไม่ได้กลัวโซฟีเลย เธอคว้ามือโซฟีและพูดต่อว่า “เราไม่ได้อยู่ในฮอริงตันนะโซฟี เธอคิดว่าเธอมีตัวตนในจิปส์เดลเหรอ” เธอคิดว่าน้องสาวของวิลโลว์ยังคงว่าง่ายเหมือนเมื่อก่อน

ดวงตาคู่สวยของโซฟีก็หรี่ลง

ในชั่วพริบตา เธอกลับมือและคว้าข้อมือควีนี่ไว้ แล้วงอไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว

“อ๊า!” ควีนี่ร้องอย่างเจ็บปวด

เพื่อนร่วมชั้นสังเกตเห็นแววตาตักเตือนของโซฟี และไม่มีใครกล้าเดินไปห้าม

โซฟีประกาศชัดว่า “ฉันไม่อยากมีปัญหา แต่ฉันก็ไม่ใช่เหยื่อให้เธอมารังแกเหมือนกัน จำไว้นะควีนี่ ฉันไม่ใช่โซฟีคนเดิมเหมือนห้าปีก่อนแล้ว ไม่ใช่ใครจะมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของฉันก็ได้ โอ้ใช่สิ! ฉันมั่นใจว่าเธอจำสิ่งที่พวกเธอทำกับฉันไว้เมื่อห้าปีก่อนได้ อีกไม่นานฉันจะทำให้พวกเธอทุกคนได้ชดใช้สิ่งที่เคยทำไว้ให้ได้”

ตอนนั้นเองที่เธอรู้สึกว่าตัดสินใจถูกที่กลับมาที่นี่

แล้วเธอก็ผลักควีนี่อย่างแรงจนทำให้เธอล้มลงไปกองกับพื้น

ควีนี่ตกใจ

โซฟีน่ากลัวมาก

ฉันจะปล่อยให้โซฟีอยู่ในจิปส์เดลไม่ได้ เราต้องกำจัดเธอ!