ตอนที่ 8 ฉันอยู่ตรงนี้เพื่อเธอเอง

“คุณได้ยินไหมคะ คุณเฮย์ส? มีนักเรียนแบบนี้ที่โรงเรียนมัธยมจิปส์เดลได้ยังไงเนี่ย? เธออวดดีเกินไป! ดื้อด้านมาก!” เซเลน่าผุดลุกจากโซฟาด้วยใบหน้าโมโห

“คุณไม่รู้เหรอคะว่าลูกสาวของคุณเป็นเด็กแบบไหน?” โซฟีหงุดหงิดกับท่าทีที่ก้าวร้าวของอีกฝ่ายมาก

"กล้าดียังไงยะ? คุณเฮย์สคะ ถ้าคุณจัดการเรื่องนี้ไม่ได้ ก็ให้ครูคุมประพฤติเข้ามาค่ะ” เซเลน่ารู้ว่าแอนดี้ยุ่งมากและไม่มีเวลาจัดการเรื่องแบบนี้ แต่ตอนนี้ เธอโกรธมากจนทนรอไม่ได้อีกต่อไป

"คุณนายซาเลส เรื่องนี้...”

“แล้วเรื่องนี้ล่ะคะ? มันชัดเจนแล้วนี่คะว่าเธอแกล้งลูกสาวของฉัน! ตอนนี้คุณยังจะปกป้องเธออยู่อีกเหรอคะ? ความสัมพันธ์ของคุณกับเธอคืออะไรกันแน่ คุณเฮย์ส?”

เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น แดร์ริกต้องจำใจให้ครูคุมประพฤติเข้ามา

ทันทีที่เซเลน่าเห็นครูคุมประพฤติ เรตต์ คิลเลน เธอถามทันทีว่า “วันนี้คุณต้องให้คำอธิบายกับฉันนะคะ คุณคิลเลน! ดูเท้าลูกสาวของฉันสิคะ ถ้าวันนี้คุณจัดการกับปัญหานี้ไม่ได้ ฉันคงไม่มีทางเลือก นอกจากส่งเรื่องให้ตำรวจ นี่เป็นการทำร้ายร่างกายโดยเจตนาเลยนะคะ!”

เรตต์มองผู้หญิงที่กำลังเดือดปุดๆ กับโซฟีซึ่งไม่ได้พูดอะไรเลยสลับกันไปมา

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ คุณเฮย์ส? เธอไม่ใช่นักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายมาเหรอ? นี่เพิ่งเป็นวันแรกที่เธอมาที่นี่เองนะ กลับมาสร้างเรื่องวุ่นวายขนาดนี้เลยเหรอ?”

"คุณคิลเลนครับ ผู้หญิงทะเลาะกันเป็นเรื่องปกติ ผมคิดว่าไม่จำเป็นต้องทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่หรอกครับ”

“ฉันกำลังทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่งั้นเหรอคะ? คุณพูดอย่างนั้นได้ยังไง คุณเฮย์ส?”

“ในเมื่อโซฟีเป็นฝ่ายผิดก็ให้พ่อแม่ของเธอมาโรงเรียน” เรตต์ตัดสินใจทันที หลังจากเหลือบมองเท้าของอีวอนน์

ขณะเดียวกัน อิซาเบลโทรหาทริสตันทันทีที่เธอเห็นคนเรียกโซฟีออกไป

“มาที่โรงเรียนเร็วเข้า ลุงทริสตัน! มีคนที่โรงเรียนแกล้งหนู!”

ตอนที่รับสายของอิซาเบล ทริสตันอยู่ในการประชุมพอดี

“ให้พ่อเธอไปแทนสิ”

“ลุงทริสตัน พ่อต้องฆ่าหนูแน่ๆ ถ้าเขารู้เรื่องนี้ รีบมาเร็วเข้า!” อิซาเบลเกือบจะร้องไห้ เพราะโซฟีเหยียบเท้าของอีวอนน์เพราะเธอ

ทริสตันรู้ว่าวิลเลียมรักลูกสาวมากแค่ไหน สุดท้ายทริสตันก็ยอมทิ้งงานที่ยังไม่เสร็จดี และไปที่โรงเรียนมัธยมจิปส์เดลพร้อมกับเฟลิกซ์

ณ โรงเรียน เรตต์ให้โซฟีโทรหาพ่อแม่ของเธอและให้พวกเขามาที่โรงเรียน

อิซาเบลเคาะประตู ก่อนจะเข้ามาด้านในหลังจากได้รับอนุญาต

"คุณคิลเลนคะ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับโซฟี อีวอนน์เป็นแกล้งหนูค่ะ”

เมื่อเห็นอิซาเบล คิ้วของเรตต์ก็ขมวดเข้าหากัน

“รู้อะไรไหม สาวน้อย? อีวอนน์เป็นนักเรียนที่ดีมาโดยตลอด ทั้งนิสัยและผลการเรียนก็ไร้ที่ติ ส่วนโซฟีมีแต่ชื่อเสียงแง่ลบมาตลอด เธอคิดว่าคุณคิลเลนจะเชื่องั้นเหรอ?”

“หนูพูดความจริงจริงๆ นะคะ! คุณเฮย์ส มันเป็นความผิดของอีวอนน์จริงๆ!”

อิซาเบลร้องไห้โวยวายที่พวกเขาไม่เชื่อเธอ

“เธอไม่จำเป็นต้องมาที่นี่หรอก อิซาเบล กลับไปซะ" โซฟีไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมา

อย่างไรก็ตาม อิซาเบลกลับเดินตรงเข้ามาหาเธอ

“อย่ากลัวไปเลยโซฟี ฉันอยู่ตรงนี้เพื่อเธอเอง!"

จริงๆ แล้วโซฟีไม่เคยคิดว่าเธอจะได้ยินคำพูดแบบนี้จากผู้หญิงคนอื่น

“ดูสิคะ คุณคิลเลน! พวกเขาร่วมมือกันแน่ๆ ไล่ออกทั้งคู่นั่นแหละ! การให้นักเรียนแบบนี้อยู่ในโรงเรียนต่อไป มีแต่จะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของโรงเรียนมัธยมจิปส์เดลเท่านั้นแหละค่ะ!” เซเลน่ายังคงเอะอะโวยวายอย่างไม่มีเหตุผล

เรตต์ไม่เข้าใจเจตนาของอิซาเบลเลยไม่กล้าตัดสินใจ

"คุณนายซาเลส เรื่องนี้...”