อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 3

“อืม แล้วคุณมีอารมณ์ตอนไหนบ้างคะ บ่อยไหมคะ” จิตแพทย์สาวประเมินจากสายตาแล้ว เขาน่าจะมีอารมณ์ไม่บ่อยมั้ง หรือว่าเขาใกล้จะเป็นโรคตายด้าน

“มีทุกวันแหละครับ ตอนนี้ผมก็มีกับคุณ แต่ถ้าคุณจับมัน มันจะเหี่ยวทันที อยากลองพิสูจน์ไหม จะได้รู้ว่าผมไม่ได้โกหก”

เจอหน้ากันครั้งแรก คนไข้ก็ให้เธอจับของลับเสียแล้ว ใบบุญญามองหน้าคนไข้ซูเปอร์วีไอพีอย่างจับผิด ถ้าจับแล้วไม่หดละน่าดู เธอจะหักมันคามือเลย

รู้จักนักเทควันโดสายดำ อดีตทีมชาติอย่างเธอน้อยไปแล้ว

หมับ!

มือบางของคุณหมอจับที่เจ้านั่นของคนไข้ทันที เขาคิดว่าเธอไม่กล้าเหรอ บอกไว้เลย คนอย่างหมอใบไม่เคยกลัวอะไรอยู่แล้ว เมื่อเผลอตัวจับไปแล้ว เธอก็ได้แต่ด่าตัวเองในใจ เธอเป็นจิตแพทย์นะ ต้องรักษาระยะห่างระหว่างเธอกับคนไข้ ไม่ควรทำตัวแบบนี้ แบบเจอกันครั้งแรกก็จับ แต่คิดได้ตอนนี้ก็สายไปเพราะจับไปแล้ว

ทันทีที่มือของเธอโดนเจ้านั่น ความแข็งขึงที่มีก่อนหน้านั้นก็ฟีบลงทันที ยิ่งกว่าลูกโป่งที่โดนปล่อยลม

ทั้งสองมองหน้ากันค้าง

“ปล่อยได้รึยัง” คนโดนจับ ถึงจะจับนอกเสื้อผ้า แต่อินน์ก็ไม่สะดวกให้ใครไม่รู้มาจับของเขาค้างแบบนี้

“ขอโทษค่ะ” ใบบุญญาเองก็เพิ่งเคยจับของผู้ชายเช่นกัน เธอทั้งตกใจทั้งแปลกใจที่เจ้านั่นของเขาจากที่มีอารมณ์และแข็งอยู่ดี ๆ ทำไมจู่ ๆ ฟีบลงอย่างง่ายดาย ไม่น่าเชื่อ แต่ก็เป็นไปแล้ว

“เชื่อหรือยังว่าผมยังจิ้น” คนที่ยังไม่เคยได้กับคนจริง ๆ ถามคนฟังอย่างเป็นต่อ ที่ตัวเองไม่ได้โกหก

“ค่ะ เป็นอย่างนี้ตลอดเลยเหรอคะ” เธอเชื่อที่เขาพูด แต่ตอนนี้เธอจะแก้ปัญหาของเขาได้อย่างไรกันนะ ในเมื่อปัญหานี้มันมีมาอย่างยาวนาน

“เป็นอย่างนี้ตลอดเลย” เขาตอบเศร้า ๆ

“คุณให้คนจับมาเยอะก็เป็นแบบนี้เหรอคะ”

จะว่าใช่ก็ใช่ เวลาเดตกันถึงระดับหนึ่ง เวลานัวกันพวกเธอก็จะจับเจ้านั่นของเขา และพวกมันก็อ่อนลงอย่างไม่น่าเชื่อ

“อืม ก็ไม่ได้เยอะมาก ผมไม่ได้ไล่เอาไปให้ใครจับมั่วซั่วหรอกนะ” เวลาเมา ๆ ซุก ๆ นัว ๆ มือไม้ผู้หญิงก็เลื้อยไม่ต่างกันกับมือผู้ชายหรอก บางทีเขายังไม่ทันจะแข็ง พอพวกเธอจับ เขายิ่งอ่อนตัวลงอย่างไม่น่าเชื่อ เหี่ยวยิ่งกว่ามะเขือเผามันมีอยู่จริง