อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 4

“ปกติคุณจินตนาการถึงใครคะ เอ่อ โทษทีค่ะ ไม่ต้องตอบก็ได้” ใบบุญญาบอกกับคนไข้ของเธอ รู้สึกว่าคำถามของเธอจะละลาบละล้วงเกินไปหรือเปล่านะ

แต่เพราะต้องการเก็บข้อมูลให้มากพอ เธอถึงต้องถามอย่างละเอียด

“ตอบได้ครับ ก็พวกนางเอกเอวี”

“กับคนจริง ๆ คุณลองสอดใส่ครั้งสุดท้ายนานหรือยังคะ” เธอมองชายหนุ่มตรงหน้า หูเขาแดง เขากำลังอาย

“นานมาแล้วครับ ครั้งแรกล่ม ครั้งสองล่ม จากนั้นผมก็ไม่กล้ามีครั้งที่สามแล้ว แค่ลองให้เธอจับ ๆ ถ้าเจอคนที่แข็งก็ค่อยคิดว่าจะไปต่อ แต่เท่าที่ผ่านมาตอนนี้ยังไม่เจอ”

แม้แต่คนตรงหน้ายังจับแล้วเหี่ยวเลย ทั้ง ๆ ที่เขาสุดจะพึงพอใจในตัวเธอ

ใบบุญญาพยักหน้าเข้าใจ เธอจดข้อมูลลงในไอแพด เขาเห็นว่าเธอเขียนตรงหัวมุมในโน้ตแอปพลิเคชันว่า ‘ซูเปอร์วีไอพี’ อินน์ยิ้มกับคำเปรียบเปรยของเธอ

หลังจากนั้นใบบุญญาพูดคุยกับคนไข้ซูเปอร์วีไอพีของเธอเพียงไม่นานก็ขอตัวกลับ ต้องมารักษาเขาถึงบ้าน ไม่เรียกซูเปอร์วีไอพีก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว

เคสของคุณอินน์มีหลายอย่างที่เธอต้องช่วยเหลือเขา ส่วนหนึ่งเพราะเจ้าป้าของเขาด้วยก็ส่วนหนึ่ง คำขอร้องที่ทำเธอปฏิเสธไม่ได้ แววตาของท่านเหมือนกับเปี่ยมไปด้วยความรักที่มีต่อหลานชายเพียงคนเดียว ซึ่งเวลานี้ไม่สามารถหาทางออกได้ ชื่อเสียงที่ค้ำคอจนไม่สามารถไว้ใจใครได้ในเรื่องการรักษา

เงินบริจาคกับค่าเช่าตึกฟรี เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เธอยากจะปฏิเสธ ต้องยอมรับว่าลึก ๆ แล้วเธอก็ยิ่งใจอ่อนเมื่อเห็นหน้าเขาและรับรู้อาการที่เขาเป็น ถ้าจะถามเรื่องความหล่อก็มีผลบ้าง แต่ไม่ได้มาก ไม่มีผลจริง ๆ ไม่มี ไม่มีเลย

หลายวันต่อมา

ใบบุญญามองดูป้ายคลินิกของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ ‘คลินิกอยากพักใจ’ คลินิกที่ไม่หวังผลกำไร ผู้มารักษาอยากจ่ายเท่าไรก็ได้ ต้องขอบคุณผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการจากผู้ใหญ่ใจบุญทั้งหลายที่สนับสนุนคลินิกของเธอ

‘มูลนิธิโชติภิวรรธ’ เป็นผู้บริจาครายใหญ่ของคลินิกเธอ ใบบุญญาจ้างจิตแพทย์มาช่วยงานอีกหนึ่งคนและนักจิตวิทยาอีกสองคน

จิตแพทย์ตระการ หรือหมอต่อ คือเพื่อนสนิทของเธอที่เรียนมาด้วยกันทุกระดับชั้น เรียกว่าเพื่อนสนิทในวัยเยาว์ถึงเพื่อนสาวในวัยนี้

“หน้าบานเชียวนะคะคุณหมอใบ”

“เออ ดีใจว่ะแก ขอบคุณนะต่อ ไม่มีเพื่อนต่อ ใบไม่รู้จะมาถึงตอนนี้ไหม” เสียงเล็กออดอ้อนคนเป็นเพื่อน ทำให้คุณหมอหนุ่มหัวใจสาวถึงกับต้องดันหัวเพื่อนสาวออกห่าง

“สระผมครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่” ตระการถามอย่างสงสัย อยู่ไกลไม่ได้กลิ่น แต่ถ้าระยะใกล้แบบนี้กลิ่นชัดเจน

“ไม่กี่วันเอง” คนไม่ชอบสระผมตอบไม่เต็มเสียง

“โสโครก!” จิตแพทย์หนุ่มบ่นเพื่อน ก่อนจะเดินสะบัดบ๊อบทิพย์เข้าคลินิกไปอย่างไม่ไยดี