อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 8

คนกลัวความลับเรื่องออกสาวจะเปิดเผยต้องรีบห้าม ถ้าเกิดปู่รู้เขาตายแน่ เพิ่งไปจองคอนโดห้องใหม่ไว้ราคาหลายสิบล้าน บอกตามตรงว่าอาชีพหมอไม่พอจ่ายแน่ ถ้าไม่ได้เงินปันผลจากหุ้นของบริษัทเจ้าคุณปู่ตระการก็คงไม่มีเงินไว้ซื้อดริงก์ให้โฮสต์

เราอดได้ แต่ผู้ห้ามอด...รักเขา

“งั้นเล่ามาสิ ครั้งแรกของมึง มึงเป็นรับหรือรุกอะ” ใบบุญญามองหน้าเพื่อนอย่างสนใจ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่กล้าถามเพื่อนแบบนี้ แต่เพราะวัยที่เพิ่มมากขึ้น ทำให้ความอายบนใบหน้าเรื่องเซ็กซ์หายไปด้วย

เรียกได้ว่าเวลานี้ในวัยยี่สิบแปด ใบบุญญาอยากรู้และอยากศึกษาให้มากขึ้น

“กูสายเสียบโว้ยมึง จะมารับอะไรละ” ตระการบอกกับเพื่อนสาว ถึงเขาจะออกอ้อนแอ้นในบางครั้ง แต่จริง ๆ รสนิยมเขาชอบเสียบมากกว่า โดยเฉพาะเสียบหนุ่มล่ำ ๆ กล้ามโต พวกที่แมน ๆ ทั้งหลาย

แบบนั้นถึงจะสะใจ

“เล่าให้ฟังหน่อยสิ เพื่อนอยากฟัง”

เพราะวันนี้เป็นวันเปิดคลินิกวันแรก รับแค่การจองคิวจากลูกค้าทางออนไลน์ จิตแพทย์ทั้งสองยังมีเวลาว่างได้พูดคุยกัน

“หื่น!!!” ตระการว่าเพื่อน ทั้งที่ตัวเองก็รู้ว่าใบบุญญามีอาการไม่สนใจเรื่องเซ็กซ์

“มึงเชื่อไหม บรรยากาศนี่แหละสำคัญ วันนั้นน่าจะช่วงที่กำลังติวหนังสือสอบไง ฝนตกเพื่อนคนอื่นเขากลับหมดแล้ว เหลือแค่กูกับเขา มองหน้าต่างดูฝนอยู่ดี ๆ พอหันมาก็ผีผลักละมึง” ตระการเล่าถึงโมเมนต์ที่เขาหันกลับมาแล้วชนกับเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างหลัง เพื่อนผู้ชายที่รูปร่างขนาดเท่า ๆ กันกับเขา

ใบบุญญาตั้งใจฟังยิ่งกว่าการผ่ากบครั้งเมื่อเรียนแพทย์

“พอตาสบตา กูกับเขา มันก็เหมือนไฟฟ้าชอร์ต เหมือนแม่เหล็ก จากนั้นก็ฟาดฟันกันบนเตียง” คำพูดของตระการทำคนฟังตาโต

“ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ” ใบบุญญาผู้ยังไม่มีประสบการณ์ถามอย่างไม่อยากเชื่อ

“คนจะเอากัน มันจะยากอะไร มีถุง มีรู มันก็ได้แล้วไหมมึง”

“ไม่ ๆ เราหมายถึงความรู้สึกอยาก มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอเวลาขึ้น” ที่ถามเพราะสำหรับเธอผู้ยังไม่เคยมีอารมณ์ความต้องการแบบนั้นเลยสักครั้ง ไม่คิดว่าอารมณ์ใคร่จะขึ้นได้เร็วขนาดนั้น