ตอนที่ 11 บดขยี้ศิลาเกียรติด้วยความมั่งคั่ง

“งั้นฉันขอเหมาเสื้อขนาดกลางหมดทั้งร้านเลยแล้วกัน

“อะไรนะ” จิตตราโพล่งออกมาด้วยความไม่เชื่อ

ถึงเขมิกาจะซื้อร้านเสื้อไม่ได้ แต่ทำให้จิตตราโกรธได้ ทำอย่างนี้มันห้ามเธอซื้อเสื้อร้านนี้กันชัด ๆ

พนักงานคนหนึ่งที่เคยเมินเธอรีบตอบกลับทันทีว่า “ได้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

จากมุมมองของพนักงานแล้ว ลูกค้าอยากซื้อเสื้อที่พวกเขาต้องการก็ไม่ได้ผิดอะไร นอกจากนี้พวกเขาก็ไม่ทำให้โจดี้โกรธ และยังสามารถทำยอดขายสำหรับเดือนนี้ได้อีกด้วย หลังจากที่เขมิกาช้อปจนลืมหาลืมตา ดังนั้นพวกเขาจึงเต็มใจมากที่จะห่อเอาเสื้อขนาดกลางที่มีอยู่ให้กับเธอ

แม้ว่าในร้านจะมีเสื้อขนาดกลางอย่างละชิ้น แต่มันก็ราคาสองแสน พอ ๆ กับราคาบ้านในเมื่องเล็ก ๆ ได้เลย

เมื่อจิตตราเห็นว่าเขมิกาล้างแค้นเอมิกาอย่างไม่สะทกสะท้านได้สำเร็จ เธอก็กระทืบเท้าด้วยความไม่พอใจ แต่เธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากต้องออกจากร้านไปด้วยความโกรธ

“ไม่คุ้มเลยที่เสียเงินไปกับผู้หญิงเชยๆ แบบยัยจิตตรา”

เอมิกาพูดออกมาทันทีที่ก้าวเท้าออกจากร้านเสื้อผ้า

เธอไม่เอาคนที่ไร้ความสำคัญอย่างจิตตรามาใส่ใจหรอก

เขมิกาไม่เห็นด้วยกับคำพูดของเอมิกา "เธอกล้าทำตัวหยิ่งเพียงเพราะตระกูลศิลาเกียรติรวย ฉันแค่อยากให้เธอรู้ไว้ว่าความร่ำรวยมันไม่ได้มีความหมายอะไรกับเธอเลย ฮึ ถ้าเธอไม่ปิดบังความจริงที่ว่าเธอเป็นคนรวย และบดขยี้พวกเขาด้วยทรัพย์สมบัติที่เธอมีในตอนนั้นสี่ปีที่ผ่านมาพวกมันคงจะต้องเป็นคนที่คอยประจบประแจงคอยเอาใจเธอ!” สุดท้ายเขมิกาก็ยังไม่เคยลืมความทุกข์ของเอมิกาที่มีตลอดหลายปีที่ผ่านมา ต่อให้เอมิกาจะใจพระขนาดไหนก็ตาม แต่เธอก็ไปโทษเขมิกาไม่มีที่ผูกใจเจ็บ

ไม่ค่อยมีใครรู้ว่านอกจากเอมิกาจะเป็นไลฟ์ตรีมเมอร์ที่มีแฟนคลับเป็นล้านแล้ว เธอยังเป็นเจ้าของสตาร์ไรท์มีเดียอีกด้วย

หรือก็คือ เขมิกาเป็นแค่ผู้จัดการบริษัทในนามของเธอเท่านั้น

เอมิกาฝืนยิ้มให้เธอเพียงแวบเดียว

ไม่ใช่ว่าเธอไม่คิดจะบอกความจริงกับจัตวา แต่เวลาที่เธออยากจะคุยกับเขาทีไรเขาก็ไม่อยู่ฟัง ทำให้เอมิกาไม่มีโอกาสได้บอกอะไรเขาเลย

ผ่านมาจนถึงตอนนี้ เธอรู้สึกว่าที่จริงแล้วบอกเขาไปมันก็ไม่เห็นว่าจะมีประโยชน์อะไร

…

จัตวามาที่บ้านของทวีรัชต์ในกลางดึก

พี่สาวของทวีรัตน์พึ่งคลอดลูกสาว และวันนี้ก็เป็นวันที่พวกเขาจะรับขวัญเด็ก

ขณะที่จัตวาเอนหลังพิงโซฟาเขาเห็น ยศทวี สุวรรณศิลป์พี่เขยของทวีรัชต์เดินพลุกพล่านไปทั่วห้องนั่งเล่น พร้อมกับอุ้มเด็กทารกผู้หญิงไว้ในอ้อมแขน เขาไม่ได้สนใจว่าทารกในอ้อมแขนจะทำให้ชุดราคาแพงของเขาเปื้อนในขณะที่เปลี่ยนผ้าอ้อมให้เธออย่างซุ่มซ่าม ทำให้จัตวานึกถึงเบญญาลูกสาวของเขาขึ้นมาทันที เท่าที่จำได้ดูเหมือนว่าฉันจะไม่เคยเปลี่ยนผ้าอ้อมให้เธอเลย ในตอนนั้นหัวใจของฉันเต็มไปด้วยความโกรธและความเกลียดชังที่อมิกาบังคับให้ฉันแต่งงานกับเธอ ข่าวที่เธอตั้งท้องทำให้ฉันขายหน้าและโกรธมากกว่าเดิม ทำให้อยากจะทุ่มเทเวลากับการทำงานจนละเลยเบญญาไป

เมื่อนึกถึงเรื่องนั้น เขาถามทวีรัชต์ด้วยเสียงที่อึกอัก "ในฐานะพ่อฉันล้มเหลวไม่เป็นท่าเลยหรือเปล่า"

ทวีรัชต์หยุดดื่มและมองเข้าไปในดวงตาของเขาทันทีและพูดว่า “ในฐานะสามีแกก็ล้มเหลวเหมือนกัน”

จัตวาผงะไปชั่วขณะ

เขาโต้กลับอย่างแรงวินาทีต่อมา “ฉันไม่เคยขอเป็นผัวของเธอเลย!”

จัตวาเกลียดที่เอมิกาใช้วิธีการน่ารังเกียจเพื่อบังคับให้เขาแต่งงานด้วย

แม้ว่าทวีรัชต์จะเห็นด้วยกับจัตวา แต่เขาแค่พยักหน้าและพูดต่อ "ก็จริงที่แกไม่เคยขอเป็นผัวของเธอ แต่แกก็จะช่วยคนแปลกหน้าเวลาที่เขามีปัญหาใช่ไหมล่ะ เธอตกเลือดหนักตอนที่เธอคลอดเบญญา เบญญามีอาการแทรกซ้อนหลังจากการคลอดออกมาด้วย แต่เพราะอย่างนั้นเอมิกาเลยรอดพ้นจากความตายหงุดหงิด ในตอนนั้นฉันเห็นเธออุ้มเบญญาทั้ง ๆ ที่ตัวเองยังซีดเซียวอ่อนแออยู่ ถึงอย่างนั้นเธอก็เอาแต่อ้อนวอนขอให้หมอเอาเลือดของเธอไปช่วยชีวิตเบญญา แต่หมอปฏิเสธ เธอจึงขอร้องจนถึงขั้นทำร้ายตัวเองเลย"