ตอนที่ 17 ประสบการณ์

วันนี้เป็นวันเซ็นสัญญา ยศทวีที่เป็นตัวแทนของบริษัทมาถึงช้ากว่าเวลา ไม่เพียงแต่เขามาสายเท่านั้นเขายังใส่สายรัดที่อุ้มลูกสาวแรกเกิดของเขาไว้ด้วย

“ขอโทษที ผมต้องป้อนข้าวลูกเลยทำให้มาสาย” ยศทวีขอโทษทุกคน

ท่าทางเขาขอโทษ แต่ใบหน้ากลับมีความภาคภูมิใจ

หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็เอาแขนนึงโอบทารกไว้และอีกข้างก็หยิบสัญญาขึ้นมา เด็กน้อยรู้สึกอึดอัดบิดตัวเล็กน้อยและส่งเสียงงอแง ยศทวีวางสัญญาลงทันทีและตบหลังเพื่อกล่อมเธอ

จัตวาที่นั่งฝั่งตรงข้ามมองเขาด้วยสีหน้ารังเกียจอย่างเห็นได้ชัด "ตระกูลสุวรรณศิลป์ออกจะใหญ่โต ไม่มีเงินจ้างพี่เลี้ยงเด็กหรือไง"

เมื่อยศทวีได้ยินคำพูดของจัตวา เขาไม่อายแต่ยังว่าเขากลับอีกด้วย “นายก็มีลูกหนิ ไม่เข้าใจความรู้สึกของการเป็นพ่อหรือไง”

คำพูดของเขาทำให้จัตวาตกใจจนไม่ได้ตอบกลับ แม้ว่าเขาจะเป็นพ่อแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้สนใจเบญญามากนัก ในช่วงแรกเขายุ่งกับงานจนไม่มีเวลา ต่อมาพอเบญญาโตขึ้นเธอก็มักจะแอบทุกครั้งที่เห็นเขา จัตวาไม่เคยเป็นหนี้ใครเลยในชีวิต แต่เขาเป็นหนี้ลูกตัวเอง

“ถ้าคิดถึงลูกพวกนายไม่ควรหย่ากันเลย” หลังจากเซ็นสัญญา ยศทวีอดไม่ได้ที่จะโน้มน้าวจัตวา “เธอเป็นลูกของนายนะ เป็นครอบครัวเดียวกันจะมีใครดีกับเธอได้อีก นายไม่กลัวเธอเป็นเด็กขาดความอบอุ่นหรือไง”

“เราหย่ากันแล้ว ไม่มีประโยชน์ที่จะต้องพูดถึงอีก” จัตวาพูดอย่างหน้าบูดบึ้ง

“แล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้หรือไง?”

“เพราะเธอรู้ว่าหย่าแล้วก็แต่งใหม่ได้ไง” โอฬารพูดขึ้นจากอีกด้านหนึ่ง

เขากระแทกโทรศัพท์เข้ากับขอบเก้าอี้ "แกไม่เห็นที่เอมิกาโพสต์ในเน็ตหรือไง เรื่องความสัมพันธ์กับชาญ เธอบอกว่ากับชาญก็เป็นแค่เพื่อนกันและเธอคิดกับเขาแค่น้องชาย!"

เมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูดทวีรัชต์รีบเสิร์ชหาในเน็ตทันที แน่นอนว่าเขาเจอข้อความที่เอมิกาโพสต์ผ่านโซเชียวมีเดียของชาญ

"ฉันมั่นใจเลยว่าเอมิกาจะต้องหาทางเข้างานเลี้ยงอาหารค่ำคืนวันพรุ่งนี้แน่ เพราะเธอจะมาขอโทษจัตวาและฉวยโอกาสขอแต่งงานใหม่ซะเลย"

โอฬารคิดว่าเอมิกาเป็นคนวางแผนเรื่องข่าวของขจรกับชาญ เพื่อกวนใจจัตวาให้เขาขอแต่งงานอีกรอบ

“ถ้าเธอทำจริงก็เป็นโอกาสที่ดีเลย” ทวีรัชต์สื่อความให้จัตวาด้วยสายตาและบีบไหล่ของเขาแน่น “ถึงเธอจะเจ้าเล่ห์ไปหน่อย แต่เธอก็เป็นผู้หญิงที่ดีตลอดระยะเวลาที่แต่งกับแก”

…

อาจเป็นเพราะคำพูดของโอฬารเพื่อนสนิท วันรุ่งขึ้นจัตวาจึงมางานเลี้ยง นอกจากทวีรัชต์ ยศทวีและโอฬารแล้ว ยังมีอีกสองคนที่จงใจกลับมาจากต่างประเทศเพื่องานนี้

แน่นอนว่าเอมิกาปรากฏตัวที่งานจริงๆ วันนี้เธอดูบริสุทธิ์และน่ารัก เดรสสีขาวของเธอร่นลงมาแค่พอคลุมเข่า ส้นสูงสีเดียวกันช่วยเสริมเรียวขาให้เรียวยาวขึ้น ร่างระหงดูบอบบางราวกับจะถูกลมพัดปลิวได้ทุกเมื่อ และเครื่องสำอางบนใบหน้าเล็ก ๆ ที่งดงามของเธอนั้นบางเบามาก ซึ่งทำให้เธอดูบอบบางและน่าทะนุถนอมจนต้องการใครสักคนมาปกป้อง

โอฬารเชิดคางอย่างเหยียดหยามและพูดว่า "ฉันเดาถูก! ภายในสามสิบวิ เธอจะต้องเดินมาหาจัตวาแน่นอน"