ตอนที่ 6 พวกเขาหย่ากันแล้ว

“ตาคุณแล้วค่ะ” เอมิกาเร่งเร้าอีกฝ่าย

ดวงตาของเธอเปล่งประกาย รอยยิ้มกว้างจนแทบฉีกยิ้มปรากฎขึ้นบนใบหน้า พยักเพยิดคางเป็นการส่งสัญญาณให้จัตวากดปุ่มยืนยันบนหน้าจอนั้น

ตรงข้ามกับคนทั้งสองคือพนักงานที่พากันจ้องมองดูพวกเขา

พนักงานที่เดินผ่านพวกเขาไปแล้วก็เดินช้าลงเพื่อรอฟังคำตอบของเขาด้วยเช่นกัน

จัตวาจ้องมองเธอ

เธอกดปุ่มยืนยันการหย่าอย่างไม่ลังเลเลยเพราะเธอคิดว่าเขาต้องรักษาสัญญากับเบญญาที่จะเป็นสามีของเธอไปตลอดใช่หรือเปล่า

เขายกนิ้วขึ้นช้าๆ ซึ่งทำให้เอมิกาเบิกตากว้างด้วยความประหม่า

ว่าแล้วเชียว เธอจนมุมแล้ว หมดหนทางแล้วสินะ! เธอพยายามบีบให้ฉันบังคับให้เธออยู่!

เอมิกาไม่เคยคิดอย่างนั้นเลย เธอกังวลเพราะอยากให้จัตวารีบกดปุ่มยืนยันการหย่าบนหน้าจอไว ๆ ด้วยไม่อยากประกาศการหย่าต่อหน้าสายตาจับจ้องของสาธารณชน

จัตวาใช้เวลานานกว่าสิบวินาทีกว่าจะกดปุ่มยืนยัน!

เขาคิดว่าเธอจะเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาและขอให้เขาอย่าได้กดปุ่มยืนยัน แต่เธอกลับไม่พูดอะไรออกมาเลย!

เขางอนิ้วยามได้ตระหนักรู้เรื่องนี้

ทันใดนั้นเอง เสียงพูดจากใครบางคนตัดผ่านอากาศเข้ามาอย่างฉับพลัน “จัตตี้”

อลิสา ใบหน้าของเธอสดใสราวกับแสงตะวัน มาพร้อมกับผู้ช่วยของเธอ

เธอบังเอิญเห็นเจ้าหน้าที่ประทับตรายืนยันบนเอกสารพอดี ซึ่งหลังจากนั้น เจ้าหน้าที่หญิงก็แสดงเอกสารรับรองการหย่าให้ทั้งจัตวาและเอมิกาได้เห็นชัดเจน อลิสาดีใจจนแทบพูดไม่ออก “คะ-คุณหย่าแล้วจริง ๆ เหรอคะ”

เอมิกาผุดยิ้มที่มุมปากราวกับยิ้มเยาะ

ตอนแรกนั้นจัตวามีท่าทางรำคาญอย่างยิ่ง เขาขยับตัวเชื่องช้าราวกับเต่าคลาน แต่เมื่ออลิสามาถึง เขาก็ยืนยันทันทีว่าเขาหย่าแล้ว แสดงออกได้ถึงความเอาใจใส่อย่างยิ่งที่มีต่ออีกฝ่าย

อลิสาไม่ใส่ใจที่จะลงลึกในเรื่องนั้น เธอกอดแขนจัตวาแล้วพูดว่า “ฉันรีบมาจนไม่ได้กินมื้อเช้าเลย ได้ยินว่ามีร้านกาแฟดี ๆ อยู่แถวนี้ จัตตี้ ไปกินมื้อเช้ากับฉันหน่อยได้ไหมคะ”

เอมีเลยไม่อยากเห็นพวกเขาสองคนสวีทกันต่อหน้า เธอเลยหันหลังเตรียมเดินจากไป

“คุณเอมิกา ไปทานด้วยกันไหมคะ” อลิสาร้องถามมาจากด้านหลัง

อลิสาคล้องแขนข้างหนึ่งของจัตวาไว้ เอนหัวซบบ่าข้างหนึ่งของเขา ทำท่าทางราวกับคู่รักหวานแหวว “ถึงพวกคุณจะหย่ากันแล้ว แต่ก็ยังเป็นเพื่อนกันได้นะคะ”

เอมิการู้ดีว่าอลิสากำลังโอ้อวดชัยชนะของตัวเอง แต่เอมิกาไม่มีอารมณ์จะเล่นด้วย เธอตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจเลยว่า “ไม่ล่ะค่ะ ฉันไม่เป็นเพื่อนกับสามีเก่า”

“ทิ้งเบอร์โทรไว้ได้นะคะ” ผู้ช่วยของอลิสาเสนอแนะ “อลิสาเป็นคนมีเส้นสายอยู่ มีคนรู้จักเยอะ ถ้าต่อไปมีโอกาสดี ๆ ผ่านเข้ามา เราต้องแนะนำให้คุณแน่นอนเลยค่ะ เราไม่ปล่อยให้ชีวิตคุณย่ำแย่หลังการหย่าหรอกนะค่ะ”

“นี่ ระวังปากหน่อยสิ!” อลิสากระซิบเบา ๆ อย่างไม่เสแสร้งเลยสักนิด

ซ้อมกันมาดีเหลือเกิน.... เอมิกามองที่อลิสาและอดแสยะยิ้มไม่ได้ หัดเจียมตัวบ้างนะ อลิสา ธรณิน ฉันคนเดียวก็หาเลี้ยงคนหลายร้อยได้ เธอเป็นใครกันถึงมาทำเป็นเป็นห่งห่วงชีวิตฉัน

“คุณอลิสาไม่ต้องห่วงชีวิตของเอมีหรอกครับ”

ก่อนที่เอมิกาจะได้พูดอะไรออกมา เสียงผู้ชายคนหนึ่งก็ดังขึ้นขัดจังหวะ

ทันทีนั้นเอง เธอก็รู้สึกว่าบ่าของเธอเกิดหนักขึ้นมา มีใครบางคนจับบ่าของเธอเอาไว้

“กำไรยอดขายรายเดือนของผมมากพอที่จะซื้อบีสโปคเคนมีเดียได้ได้สิบครั้งแล้วยังเอามาปรนเปรอเอมี่ได้ต่ออีก แถมยังมีเงินเหลือหลังหักยอดนั้นแล้วด้วย”

บีสโปคเคนมีเดียคือนายจ้างปัจจุบันของอลิสา

คำพูดพวกนั้นเย้ยหยันอลิสาให้อับอายต่อหน้าผู้คนมากมายโทษฐานที่เธอไม่รู้จักประมาณตัวเอง

“คะ-คุณขจรคะ” เมื่อเธอเห็นผู้ชายตรงหน้า สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อสายตาตัวเอง “คุณเองเหรอคะ”

จัตวาที่ยืนอยู่ข้างเธอมีสีหน้าเคร่งเครียมขึ้นขณะที่สายตาจับจ้องไปที่มือที่วางบนบ่าของเอมิกา

ในที่สุด เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเอมิกาอยากหย่ากับเขามากนัก