บทที่ 135 การดูตัวกับหลินหวั่นชิง

บทที่ 135 การดูตัวกับหลินหวั่นชิง

“นึกไม่ถึงว่าหวงเหวินหลินจะมีอำนาจมากขนาดนี้”

สวี่หยางขมวดคิ้ว

หากหวงเหวินหลินมาที่นี่ อีกฝ่ายจะต้องทราบเกี่ยวกับหลินหวั่นชิงกับเขาอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นก็ไม่มีใครบอกได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

“หวงหมิ่นกับเขาเป็นพี่น้องที่สนิทกันมาก ช่วงนี้ก็อย่าทำตัวเด่นนักเล่า!” สวีจื่อรั่วเตือน

“ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นของตระกูลหลิน เขาจะกล้าหาเรื่องได้อย่างไร?” สวี่หยางมุ่นคิ้ว

“แต่เจ้าไม่ได้มาจากตระกูลหลิน!” สวีจื่อรั่วย้ำ “ยิ่งกว่านั้น ความแข็งแกร่งของหวงเหวินหลินในตอนนี้ก็ไม่ธรรมดา เขาอยู่ขอบเขตสร้างรากฐานแล้ว!!”

“เขาสร้างรากฐานแล้วหรือ”

“ได้ ข้าจะระวัง” สวี่หยางแสดงความขอบคุณขณะวางแผนในใจว่าจะทำอย่างไรต่อไป

ไม่ว่าเรื่องไหน เขาจะมองในกรณีเลวร้ายที่สุดเอาไว้ก่อน

หากหวงเหวินหลินพบเขาและต้องการให้เขาชดใช้ด้วยชีวิต เขาควรทำอย่างไร?

‘หนีอีกหรือ??’

สีหน้าของสวี่หยางจนใจเล็กน้อย

เขาเพิ่งตั้งตัวได้ไม่นานแต่ก็ต้องหลบหนีอีกครั้ง แน่นอนว่าสวี่หยางย่อมรู้สึกไม่เต็มใจ

อีกอย่าง หากเขาจากไปในครั้งนี้ หลินหวั่นชิงจะตามไปไม่ได้อย่างแน่นอน

‘ดูท่าพวกเราจะทำได้เพียงอยู่ให้ห่างจากปัญหาเท่านั้น’

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ดวงตาของสวี่หยางก็ลึกล้ำขึ้น

พละกำลัง!!

หากเขาเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐาน หวงเหวินหลินจะยังกล้าสร้างปัญหาอีกหรือไม่? เขาคงไม่กล้าทำอะไรหรอกกระมัง?

หลังจากสนทนาสักพัก หลินหวั่นชิงก็ออกมา

คนกลุ่มหนึ่งรวมตัวรอบข้างขณะแสดงความยินดีกับหลินหวั่นชิง

งานเลี้ยงเริ่มขึ้นในไม่ช้า

หลังจากรับประทานอาหารใกล้เสร็จ หลินหวั่นชิงก็ส่งกระแสจิตมาหาสวี่หยางเพื่อขอให้เขาไปที่สวนหลังบ้านที่นางอยู่อาศัย

สวี่หยางคาดเดาว่างานเลี้ยงของหลินหวั่นชิงอาจจะจบลงแล้ว และนางมีบางอย่างจะพูดกับเขา

“เข้าใจแล้ว ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”

สวี่หยางวางชามกับตะเกียบขณะหันไปเอ่ยกับหลินอวี้และเสิ่นม่านอวิ๋นว่าอย่าไปไหนไกล จากนั้นจึงไปยังสถานที่ที่หลินหวั่นชิงนัดแนะ

…

ภายในสวนหลังบ้าน

ที่นี่ปลูกดอกไม้สีชมพูแปลกประหลาดไว้

เกสรมีขนาดใหญ่มากจนฝ่ามือไม่สามารถปกปิดได้

ทั่วทั้งสวนส่งกลิ่นหอมที่สวี่หยางไม่เคยได้กลิ่นมาก่อน

“หวั่นชิง เหตุใดเจ้าถึงให้ข้ามาที่นี่ เจ้าบอกข้าผ่านยันต์สื่อสารไม่ได้หรือ?”

สวี่หยางสัมผัสรอบข้าง

เขาเข้ามาหลังจากแน่ใจแล้วว่าไม่มีใครอื่นอยู่ที่นี่

กระนั้นเขาก็ยังกังวลว่าหากมีใครเห็นตนเองมาที่นี่ มันจะกลายเป็นปัญหาเอาได้

สิ้นคำ สวี่หยางก็สังเกตเห็นว่าหลินหวั่นชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกายของนางสั่นไหวราวกับมีเรื่องร้อนรน

หลินหวั่นชิงเอ่ยอย่างกังวล “เรื่องนี้สำคัญมาก เมื่อครู่ผู้บำเพ็ญเซียนแห่งตระกูลหวงมาที่นี่ ผู้นำกลุ่มในครั้งนี้คือผู้อาวุโสของตระกูลหวง เขาถามข้าเกี่ยวกับเจ้า และมั่นใจมากว่าเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของหวงหมิ่น!!”

สวี่หยางเอ่ย “เจ้าตอบไปว่าอย่างไร?”

“ข้าปฏิเสธไปโดยบอกว่าไม่มีมูลความจริง อาศัยเพียงการคาดเดาของหวงเหวินหลินอย่างเดียวย่อมไม่เพียงพอ”

หลินหวั่นชิงมองสวี่หยางด้วยดวงตางามกระจ่างขณะคว้าแขนของเขาแล้วเอ่ยอย่างวิตก “แต่ถึงอย่างไรแค่นี้มันก็ไม่พอ หากพวกเขาอยากจัดการเจ้าก็อาจไปกดดันผู้นำตระกูล ถึงตอนนั้นเรื่องจะบายปลายเอาได้”

“นั่นสินะ” สวี่หยางพยักหน้า “ก่อนหน้านี้สวีจื่อรั่วมาเตือนข้าเรื่องตระกูลหวงแล้ว นางแนะนำว่าควรอยู่ให้ห่างจากปัญหาเพื่อรอให้ตระกูลหวงกลับไปก่อน”

“นี่ เอาแบบนี้ดีหรือไม่? หากต้องการอยู่ให้ห่างจากปัญหา ข้าขอแนะนำให้ไปเกาะหลิงถัง เจ้าคิดเห็นอย่างไร??”

“ข้าไม่เป็นไร”

สวี่หยางส่ายหน้า

เขามีวิธีปกปิดตัวตนมากมาย เพราะงั้นจึงไม่กลัวเกรงหวงเหวินหลินเช่นกัน

หากมีแค่หวงเหวินหลินเพียงคนเดียว เขาย่อมมีวิธีจัดการ แต่ปัญหาอยู่ที่มีตระกูลหวงคอยหนุนหลังอยู่!

ว่ากันตามตรง ตระกูลหวงมีอำนาจมากกว่าตระกูลหลินพอสมควร

“เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน”

หลังจากสนทนาสักพัก สวี่หยางก็เป็นฝ่ายจากไปก่อน

หลังออกจากลานบ้านไปได้ไม่นาน ปราณขอบเขตสร้างรากฐานก็ตรงเข้ามา

สวี่หยางตกตะลึง ทันทีที่จิตเทวะของเขาสัมผัสได้ อีกฝ่ายก็รับรู้ได้เช่นกัน

ปรากฏว่าผู้มาเยือนคือผู้นำตระกูล หลินอีหลุน

เขายืนเอามือไพล่หลังขณะเหลือบมองสวี่หยางด้วยสีหน้าสงบ

“หวั่นชิงอยู่ไหน?” เขาถามสวี่หยาง

ปกติแล้วหลินอีหลุนมีนิสัยเงียบขรึมอยู่แล้ว ยามตระกูลจัดงานสำคัญ เขาจะปรากฏตัวเพียงชั่วครู่ก่อนปลีกตัวออกไป

ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาที่นี่

สวี่หยางกังวล เมื่อครู่หลินอีหลุนเห็นอะไรหรือไม่

“คุณหนูอยู่ในนั้น”

“อืม”

หลินอีหลุนไม่เอ่ยให้มากความก่อนจะจากไปทันที

สวี่หยางถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แต่เขาไม่ทราบว่าหลังจากที่ออกไปแล้ว หลินอีหลุนจะหันมองกลับมาพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย