บทที่ 8

“หึๆ ๆ ข่มขืนงั้นเหรอ เธอสมยอมฉันเองต่างหาก ถ้าอยากดังก็เชิญเลย คิดเหรอว่าตำรวจจะทำอะไรฉันได้ แค่โยนเศษเงินนิดๆ หน่อยๆ ให้ คดีก็เงียบแล้วคิดให้ดีๆ นะ” พูดจบเขาก็โน้มใบหน้าหล่อลงมาประกบจูบฉันอย่างดูดดื่ม ส่งลิ้นเข้ามาในโพรงปากตวัดเลียอย่างหื่นกระหาย

มือทั้งสองข้างบีบเคล้นเนินอกฉันแรงๆ ทำเอาอาการไข้กระเจิงหนีหายไปเป็นปลิดทิ้ง เขาใช้ท่อนขาแข็งแรงบดเบียดขาเรียวฉันให้แยกออกจากกัน จากนั้นจึงละมือข้างหนึ่งลงไปดึงกางเกงบอลลงเพื่อให้ท่อนเอ็นตัวเขื่องออกมาทำงาน

ฉันกำมือทุบไปที่แผ่นหลังเขาสุดแรง แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่สะทกสะท้าน ยิ่งฉันออกแรงขัดขืนเขายิ่งบดจูบหนักหน่วงมากขึ้นเป็นเท่าตัว

“อื้อ....”

ในระหว่างนั้นบอสก็จ่อปลายหัวเห็ดไปที่ร่องสวาท ถูไถเพื่อเรียกน้ำหล่อลื่นจนฉ่ำแฉะ เมื่อทุกอย่างพร้อมเขาก็ยัดเยียดมันเข้าไปในรูสวาท ออกแรงกระแทกดันมันเข้าไปจนสุดลำ

พรวดดด

“อื้อ...” ฉันเบิกตาโพลงเมื่อความเจ็บปวดพลุ่งพล่านไปทั่วทั้งร่าง ความระบมจากการถูกรุกรานยังไม่จางหาย แต่กลับโดนกระทำย่ำยีซ้ำอีกครั้ง ความรู้สึกไม่ต่างจากเมื่อวานเลยสักนิดเดียว

เขาไม่ยอมเปิดปากให้ฉันได้พูดอะไรเลย เมื่อแก่นกายเข้าไปได้สำเร็จบอสก็เริ่มขยับตัว กระแทกกระทั้นความใหญ่โตเข้าไปในรูสวาทอย่างไม่ปรานี ฉันจำต้องอ้าขาออกให้อีกฝ่ายบดเบียดลำตัวแข็งแกร่งทับทาบอย่างจำยอม

ความเจ็บปวดถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่าน มือที่เคยทุบตีแผ่นหลังเขาเริ่มเปลี่ยนมาเกาะกุมไว้แน่น ความช่ำชองของเขาทำให้ผู้หญิงทั้งโลกยอมสยบได้อย่างง่ายดาย...ตอนนี้ก็รวมถึงตัวฉันด้วย

ปับ! ปับ! ปับ!

“ซี๊ดดดด!!! ตอดโคตรๆ แม่งงงง...” บอสผละใบหน้าออกแล้วสูดปากเสียว สบถคำหยาบออกมาต่อหน้าฉัน สีหน้าอันบิดเบี้ยวของเขาทำให้ฉันแทบไม่อยากจะมอง มันทำให้ฉันละอายใจเพราะตัวเองก็รู้สึกดีไม่น้อยทั้งที่เอ่ยปฏิเสธในตอนแรก

ฉันเอียงหน้าหนีไม่แม้แต่จะมองหน้าเขา บอสยกขาฉันขึ้นพาดบนบ่า จากนั้นก็ค้ำยันมือไว้บนเตียงเพื่อส่งแรกกระแทกเข้ามาให้แรงและเร็วขึ้น

ปับ! ปับ! ปับ! ....