ตอนที่ 51 ขายผู้หญิงเพื่อผลประโยชน์

ตอนที่ 51 ขายผู้หญิงเพื่อผลประโยชน์

“อะไร..”

ปิยะเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งตัวก็นิ่งไป

เด็กหญิงชาวเขาที่ชื่อว่าวารีกำลังเผชิญหน้ากับปิยะ ยิ้มกว้าง เสียงชัดเจนอ่อนหวาน “พี่สาว ความหมายของพี่นิทัศน์ พี่ฟังไม่เข้าใจเหรอคะ ถ้าอย่างนั้นวารีจะบอกให้ดีไหมคะ คือพี่นิทัศน์เรียกให้คุณไปนั่งที่โต๊ะนั้น อย่ามายืนรบกวนพวกเราตรงนี้ พี่สาว วางใจเถอะค่ะ ช่วงนี้วารีจะดูแลพี่นิทัศน์แทนคุณอย่างดีเลยค่ะ”

เมื่อปิยะฟังแล้ว เกือบจะปะทุความโกรธ

เป็นไปอย่างที่คิดไว้ หญิงสาวชาวเขาคนนี้ที่ภายนอกนั้นดูใสซื่อบริสุทธิ์ แท้จริงแล้วนั้นในใจนั้นช่างลึกมาก สิ่งที่พูดออกมานั้นดูแล้ว อ่อนโยนและสุภาพ ในความเป็นจริงแต่ละประโยคนั้นมันทำให้คนฟังนั้นเสียสติ คำที่จงใจเรียก “พี่สาว”เห็นได้ชัดว่ากำลังเยาะเย้ยเธอว่าอายุเยอะแล้ว มันเชยไปแล้ว ซึ่งต่างกับเธอที่อายุเพียงสิบห้าสิบหกปี ที่ยังเด็กและนุ่มนวล ซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้ชายชื่นชอบ

ครู่หนึ่ง ปิยะอยากจะทุบโต๊ะจริงๆ อยากตบใบหน้าของหญิงสาวชาวเขา แต่ว่า.....สายตาที่เย็นชาของนิทัศน์นั้นก็ทำให้ความโกรธของปิยะนั้นก็ถูกสั่งห้าม รู้สึกเพียงว่าช่วงเวลานี้มันช่างน่าตลกมาก น่าตลกและน่าเศร้า

ไม่มีการทะเลาะกัน ไม่มีอะไรให้เป็นปัญหาอีก ปิยะลุกขึ้น หลังจากนั้นก็เดินไปนั่งทางปาลีกับธวัฒน์ราวกับเครื่องจักร หยิบชามข้าว ตักข้าวเข้าปากตัวเองอย่างไร้ความรู้สึก

ปาลีมองปิยะที่เกือบจะทำร้ายตัวเองด้วยการกินแต่ข้าวสวยอย่างใจจดใจจ่อ เวลานี้ เธอพูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์ ปิยะก็ไม่ได้ยิน เพียงถอนหายใจออกมายาวๆหนึ่งที ในหัวใจของเธอมันไร้ค่าสำหรับปิยะ

ธวัฒน์กลับสัมผัสไม่ได้ เขาไม่รู้ถึงความสัมพันธ์พิเศษระหว่างปิยะและนิทัศน์ ดังนั้นแม้ว่าเขาจะได้ยินสิ่งที่นิทัศน์และปิยะคุยกัน เวลานั้นเขาก็ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เขาคิดไว้ในใจนั้นจะจริงหรือไม่ แต่เวลานี้ก็ไม่เหมาะสมที่จะถามไป

ดังนั้นก็เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเกมส์ที่ยอดเยี่ยมมาก นอกจากรอยยิ้มที่สดใสของวารีเด็กหญิงชาวเขาคนนั้น ทุกคนก็กินข้าว กินราวกับกำลังเคี้ยวขี้ผึ้งอยู่

ท้ายที่สุดปาลีก็ทนมองปิยะที่จะยืนหยัดกินข้าวเปล่า เธอดึงแขนเสื้อของธวัฒน์ ธวัฒน์ก็รู้ทันที จากนั้นเขาก็คว้าชามข้าวในมือของปิยะแล้วโยนลงบนโต๊ะ ดึงผู้หญิงสองนั้น พาออกไปและกลับไปที่ภูผาและย่าของเขาอาศัยอยู่