ตอนที่ 69 ความคลุมคลั่งบนหลังม้า 2

เมื่อปิยะไม่ได้ปฏิเสธ ภูผาก็ยิ่งมีความกล้ามากขึ้น เขาจับยกปิยะขึ้นมานั่งเบื้องหน้าของเขา โดยเธอนั่งบนขาของเขา ขณะที่เชื่อมต่อกัน ทั้งสองคนก็ส่งเสียงฟินยาวๆออกมา

"พี่สาว พี่นอนพิงบนหลังม้าเถอะ พี่จะได้ไม่เหนื่อยมากเกินไป"

ภูผาให้ปิยะนอนพิงบนหลังม้า ส่วนเอวของเขาโยกย้ายตามจังหวะการเดินของม้า

"ภูผา..."

ปิยะนอนพิงบนหลังม้าพร้อมเอามือลูบหัว และจ้องมองดวงดาวและดวงจันทร์จากบนท้องฟ้าอันริบหรี่ ขณะเดียวกันภูผาก็เข้าๆออกๆในร่างกายของเธอ วินาทีนี้คิดไม่ถึงว่าจะสวยงดงามเช่นนี้

เมื่อมองเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของปิยะ ภูผาก็ยิ้มแย้มด้วยความเบิกบานใจ และยกขาเรียวยาวทั้งสองข้างของปิยะทาบบนไหล่ของเขา เพื่อทำให้การหลวมรวมยิ่งลึกกว่านี้

"พี่สาว อยาก"วิ่งร่อน"เมื่อครั้งที่แล้วไหม?"

ปิยะสะดุ้ง จากนั้นเมื่อนึกถึงฉากที่ภูผากอดเธอพลางทำพลาง ใบหน้าก็แดงระเรื่อ และพูดว่า : "ตามใจคุณเลย ครั้งนี้พี่เชื่อฟังคุณ"

เมื่อภูผาได้ยินก็เบิกบานใจ รีบยกปิยะอุ้มไว้ ทำให้แนบชิดกับหน้าอกของเขา "ผมจะเริ่มวิ่งร่อนแล้วนะ"

ขณะที่พูดก็ตีบนท้องม้าจนเกิดเสียงสูงดังขึ้น จากนั้นม้าก็เริ่งฝีเท้าทั้งสี่ขา และรีบวิ่งร่อนตรงไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็ว

"อ่า!"

ปิยะกรี๊ดร้องด้วยความตกใจ มือทั้งสองข้างคล้องคอของภูผา ขาทั้งสองข้างเกี่ยวตรงเอวของภูผา เพราะม้าวิ่งเร็วสั่นสะเทือน ทำให้ความรู้สึกครั้งนี้คลุ้มคลั่งและตื่นเต้นกว่าครั้งที่แล้วมาก

"พี่สาวชอบแบบนี้ไหม?"

มือข้างหนึ่งของภูผาจับอานม้า ส่วนอีกมือจับสะโพกอันขาวเนียนของปิยะ และตะโกนถามขึ้น

"ช...ชอบ..."

ปิยะถูกสั่นสะเทือนจนร้องออดอ้อนออกมา

"พี่สาวอยู่ที่นี้เป็นเมียของผมเถอะนะ!"

ความคิดเห็น