ตอนที่ 70 ถูกพบเห็นแล้ว 1

ตอนที่ 70 ถูกพบเห็นแล้ว 1

ในเมื่อปาลีตัดสินใจไม่ไปทำงานที่บริษัทโจวกรุ๊ปจำกัด ดังนั้นเลยไม่ต้องกลับตามนิทัศน์จากหมู่บ้านชาลา และด้วยเพราะดนุพลยังอยากอยู่เล่นที่หมู่บ้านชาลาอีกสองวัน ดังนั้นทั้งสองคนเลยจูงมือมาเก็บเห็ดที่ภูเขาหลังหมู่บ้าน

วันนี้ปาลีสวมชุดปาดไหล่สีเหลืองเปลือกไข่ ส่วนข้างล่างสวมกระโปรงลายดอกไม้สีชมพู เลยดูสวยสดใส เมื่อเดินในป่าเหมือนกับเป็นผีเสื้อโดดเด่นตัวหนึ่งบินพริ้วไหว

โดยเฉพาะเรือนร่างของเธอ ตอนที่เก็บเห็ดนั้น เมื่อเธอก้มลงก็จะเผยสะโพกอันโดดเด่นขึ้น จนทำให้ดนุพลที่มองอยู่ข้างหลังเลือดพลุ่งพล่านหมดแล้ว

"ที่รัก ทำยังไงดี ยิ่งผมมองดูที่รักก็ยิ่งรู้สึกว่าที่รักเป็นผู้หญิงที่สวยงดงามที่สุดในโลก!"

ฉวยโอกาสตอนที่ปาลีไม่ทันตั้งตัว ดนุพลอ้าแขนออกมากอดปาลีจากข้างหลัง จากนั้นก็กัดหูอันน่ารักของปาลี พร้อมพ่นลมร้อนอุ่นออกมา

"อ่า คุณร้ายมากเลย ทำซะจนฉันตกใจหมด"

ขณะที่ปาลีกำลังเก็บเห็ดบนพื้นดินอย่างจริงจังอยู่นั้น จู่ๆดนุพลก็มากอดจากข้างหลังจนทำให้เธอตกใจ เมื่อหันกลับมาก็กระทบกับหน้าอกของดนุพล ขณะเดียวกันในใจก็รู้สึกดีใจต่อคำชื่นชมของดนุพล

เมื่อเห็นปาลีแก้มแดงระเรื่อ ดนุพลก็รู้สึกเบิกบานใจ จากนั้นมือทั้งสองข้างที่กอดก็เริ่มซุกซน

"อย่า!"

ปาลีรีบผลักเขาออกไป และจ้องมองด้วยความขุนเคือง พร้อมพูดว่า : "ไม่ดูเลยว่าที่ไหน คุณนี่ นับวันยิ่งหน้าไม่อาย"

ดนุพลไม่ถือสา "ผมคิดว่าที่นี้ก็ออกจะดี รอบบริเวณล้วนเป็นต้นไม้ คนสักคนก็ยังไม่มีเลย"

พูดจบก็กอดปาลีอีกครั้ง และพูดประจบและแจงว่า : "ที่รัก พวกเราสองคนมาลองเปลี่ยนบรรยากาศที่นี้ดูไหม วันๆเอาแต่ทรมานขังอยู่ในห้อง ลองดูไหม"

ขณะที่พูด มือข้างขวาก็ลูบคล้ำบนหน้าอกของปาลีแล้ว

"อย่า ไม่เอา!"

ในตอนนี้ปาลีทั้งเขินอายและรีบร้อน หากจะให้เธอลองทำเรื่องแบบนั้นบนภูเขา เธอคงทำใจไม่ได้

แต่ดนุพลกอดเธอไม่ยอมปล่อย และยังดันเอวของเธอแนบชิดกับบริเวณอันแข็งและยืดตรงของเขา ปาลีพยายามหลีกแต่ก็หลีกไม่พ้น สุดท้ายเธอเลยกัดบนแขนของดนุพลหนึ่งที

"โอ๊ย!"

ดนุพลรู้สึกเจ็บปวด มือที่กอดปาลีก็คลายออกอัตโนมัติทันที ปาลีรีบฉวยโอกาสเวลานี้หนีออกจากอ้อมอกของเขา จากนั้นก็จับกระโปรงขึ้น พร้อมวิ่งตรงไปข้างหน้า

"นี่ คุณเดินช้าๆหน่อย ระวังสะดุดก้อนหิน"