ตอนที่135กลับบ้านนอก

ตอนที่135กลับบ้านนอก

ปาลีส่ายหัว“ไม่เธอไม่เข้าใจดนุพลเขาคือคนที่เพียบพร้อมคนหนึ่งในชีวิตของเขาไม่มีจุดไหนด่างพร้อยต่อให้เป็นสิ่งชอบเขาก็สามารถทิ้งมันเหมือนเป็นของไร้ค่าได้ยิ่งไปกว่านั้นยิ่งเป็นคนรักแบบฉันก็อาจจะเป็นแบบที่เธอพูดฝืนใจยอมรับไปแต่ว่าเรื่องนี้จะต้องบาดแผลในใจเขาไปตลอดกาลอย่างแน่นอนและนี่เป็นที่ฉันไม่อยากจะเห็นมัน”

แทนที่จะต้องทุกข์ทรมานกันทั้งสองก็รีบตัดไฟตั้งแต่ต้นลมดีกว่า

ทั้งหมดนี้ให้มีแค่เขาคนเดียวที่แบกรับก็พอแล้ว

ธัญญาหมดคำจะพูดทันทีที่ปาลีพูดมาก็มีเหตุผลเงียบไปสักพักก็พูดว่า“งั้นเธอตอนนี้...วางแผนจะกลับไปอยู่กับฉันที่นั่นอีกจริงๆหรอ?

“ไม่หรอก”

ปาลีส่ายหัวอีกครั้ง“ฉันอยากกลับบ้านเธอพาฉันไปสนามบินอีกที่เถอะนะ”

กระเป๋าของเธอที่เพิ่งจะเอามาจากดนุพลเธอมีพาสปอร์ตที่ใช้กลับประเทศแล้ว

ธัญญานิ่งไปแปปนึงก็กลับเป็นปกติแต่ก็ยังพยักหน้าอย่างจำยอมแล้วพูดว่า“โอเค”

ทันใดนั้นก็เรียกแท็กซี่ไปอีกสนามบินทันที

ตอนที่แท็กซี่ขับผ่านดนุพลไปก็ราวกับคืนนั้นที่ปาลีถูกรฐาจับตัวขังไว้ในลิฟต์ดนุพลยังคงหันหลังให้กับปาลีสายตาที่ร้อนรนกำลังมองหาไปตรงหน้าช่างไม่รู้อะไรเสียเลยปาลีกำลังผ่านเขาไปจากทางด้านหลัง

จ้องมองไปด้านหลังของดนุพลปาลีก็ก้มลงให้พ้นกระจกเม้มริมฝีปากแน่นร้องไห้น้ำตาแตกเธอกับเขาก็มักจะเป็นแบบนี้หรือไม่ก็เราไม่มีบุพเพสันนิวาสต่อกัน

เมื่อส่งปาลีถึงอีกสนามบินแล้วธัญญาก็จัดการขั้นตอนทุกอย่างให้ปาลีอย่างเงียบๆ

ก่อนจะไปถึงแม้ว่าปาลียังมีอาการตื่นตระหนกอยู่บ้างแต่ก็ไม่ลืมที่จะขอบคุณธัญญา“ขอบคุณเธอนะช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาถ้าไม่ใช่ว่ามีเธอฉันคิดว่าฉันคงจากโลกนี้ไปแล้วขอบคุณเธอมากจริงๆหลังจากนี้ถ้าเธอมาประเทศจีนต้องบอกฉันนะฉันจะเป็นไกด์ให้เธอเอง”

“โอเค!”

ธัญญายิ้มบางๆแล้วพยักหน้าทันใดนั้นก็ยกโทรศัพท์ในมือขึ้นโบกๆเล็กหน่อยแล้วพูดว่า“หลังจากกลับประเทศแล้วถ้าเธอต้องการเพื่อนคุยล่ะก็โทรหรือส่งข้อความหาฉันได้ตลอดเลยนะ”

ปาลีพยักหน้าก็ลากกระเป๋าเดินทางหมุนตัวเงียบๆแล้วเดินออกไปทันที

มองไปยังแผ่นหลังปาลีที่ค่อยๆห่างออกไปธัญญาช้อนดวงตาคู่สวยขึ้นเล็กน้อยพูดพึมพำเบาๆกับตัวเองว่า“ประเทศจีนฉันจะต้องไปให้ได้ปาลีพวกเราต้องได้เจอกันอีกแน่นอน!”...