ตอนที่197มองแล้วรู้สึกเบื่อ

ตอนที่197มองแล้วรู้สึกเบื่อ

“กฏ2ข้อเหรอ?”

ขวัญชีวีตกตะลึง“คุณพูดมา”

“ข้อหนึ่งถ้าผมต้องการคุณเวลาไหนเมื่อผมเรียกเเล้วต้องมาในทันทีส่วนข้อสองถ้าผมต้องการคุณเวลาไหนตอนนั้นคุณจะเป็นเมียน้อยผมส่วนระหว่างเราสองคนผมไม่อยากให้มีอะไรมากไปกว่านี้”

ภาสวรพูดอย่างเยือกเย็นสุดท้ายเเล้วก็ยังไม่ลังเลที่จะพูดอีกประโยคขึ้นมา“ผมไม่ชอบผู้หญิงที่ไม่สะอาดดังนั้นคุณไม่ต้องมาอ่อยผมมีใจสักครึ่งนึงก็ไม่ควรจะมีเข้าใจเเล้วใช่ไหม?”

ใบหน้าขวัญชีวีก็เปลี่ยนเป็นเศร้าเเละดูยากคำพูดของภาสวรมันชั่งทำให้คนที่ได้ฟังเจ็บปวดเป็นอย่างมากเเต่ขวัญชีวีกลับเข้าใจอย่างลึกๆเธอไม่มีค่าพอที่จะไปโกรธเขา

เมียน้อยเดิมทีก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าจะชื่นชมในชีวิต

หลังจากนั้นขวัญชีวีก็หัวเราะเเล้วพูดว่า“เข้าใจค่ะ”

ใช่เเล้วเธอเข้าใจเเต่ว่านี่ไม่ได้เเสดงว่าเธอจะน่ายกย่อง

ถึงเเม้ว่าคำพูดของภาสวรจะตรงไปตรงมาเเต่ว่าทั้งสองคนก็มีความสัมพันธ์มาถึงขั้นนี้แล้วหลังจากนี้ไปโอกาศก็จะมีมากขึ้นเธอไม่เชื่อว่าเธอไม่สามารถเอาเขาอยู่

เเต่ดนุพลที่เรียกเธอมาเล่นละครครั้งเเรกนั้นก็คือตอนที่ดาวเดินเข้ามาเวลานั้นเธอนั้งอยู่บนร่างกายเขาเสื้อผ้าของทั้งสองไม่เรียบร้อยเเละยังมีท่าทางที่เเสดงพฤติกรรมที่อุจาด

ที่ขวัญชีวีคิดไม่ถึงก็คือการกระทำที่ดุเดือดของคนที่เป็นน้องของภาสวรในเวลานั้นเพราะว่ามีดนุพลปกป้องอยู่ไม่มีทางจะทำอะไรเธอได้คิดไม่ถึงว่าเขาจะรอเธออยู่ด่านล่างของตึกเเละยังกล้าเอาเธอไปตบตีอีกเเม้กระทั่งยังจะทิ้งคำพูดที่ว่าเจอที่ไหนก็จะตบที่นั้นอีก

ขวัญชีวีลูบบนใบหน้าของเธอมองไปที่ตัวเองในกระจกยิ่งคิดยิ่งทำให้เธอโมโหอยากจะตบตั้งเเต่ไหนเเต่ไรมาขวัญชีวีก็ไม่เคยกลัวเลยครั้งนี้เธอเเพ้เเล้วเเพ้เพราะว่าไม่ทันได้ตั้งตัวถ้าครั้งหน้าเกิดเรื่องเเบบนี้อีกขวัญชีวีเธอจะตอบโต้กลับอย่างเเน่นอน

ในใจเขาก็โมโหมากขวัญชีวีก็เข้าไปในร้านอาหารเเห่งหนึ่งสั่งฟาสฟู้ดกับซุปไก่เพราะว่าเขาต้องไปส่งข้าวกลางวันให้รฐาที่โรงพยาบาล!