ตอนที่198โดดเดี่ยว

ตอนที่198โดดเดี่ยว

“การกระทำแบบนี้คืออะไรกันอารมณ์เสียที่ทำงานเเล้วมาอารมณ์เสียใส่ฉันที่นี่งั้นเหรอ?”

รฐาขมวดคิ้วเเละมองหน้าขวัญชีวีด้วยความเบื่อหน่ายพูด“พี่สาวน้องสาวก็เหมือนกันปาลีเขายังทำกับข้าวเป็นเลยทำไมเธอทำไม่เป็นหละเธอทำไมไม่หาเหตุผลให้กับตัวเองยังอยู่ที่นี่ตะคอกใส่ฉันอีกเธอมันชั่งไม่มีเหตุผล”

โทษเขาในวันนั้นที่ตาบอดเลือกขวัญชีวี

ทั้งยังไม่รู้ว่าถ้าไม่พูดถึงปาลีก็ดีเเล้วเเต่นี่กลับพูดถึงเขาทำให้ขวัญชีวียิ่งเจ็บขึ้นไปอีกในชีวิตที่เขาเกลียดมากที่สุดก็คือการนำเขาไปเปรียบเทียบกับปาลีเพราะว่าทุกครั้งที่เปรียบเทียบกันทุกครั้งขวัญชีวีไม่มีทางเทียบกับปาลีติดเลยนานมากเเต่ไหนเเต่ไรเเล้วเเละนี่ก็ไปเเตะต่อมโมโหของเขาขึ้น

หลังจากนั้นครั้งนี้ขวัญชีวีโมโหขึ้นมาเเล้วจริงๆยกมือชี้นิ้วไปที่รฐาเเล้วพูดเสียงดังว่า“ตอนนี้คุณรู้สึกคิดผิดเเล้วใช่ไหม?ฉันจะบอกคุณให้ตอนนี้ฉันก็รู้สึกคิดผิดในวันนั้นฉันมันตาบอดจริงๆที่ไปเลือกคุณคุณดูสภาพคุณนะต้องการตังก็ไม่มีให้ต้องการสิทธิก็ไม่มีให้จนกระทั่งวันนี้ต้องลาออกจากผู้บริหารบริษัทโจวกรุ๊ปจำกัดเพราะได้รับบาดเจ็บขนาดนี้คุณยังไม่สำนึกอีก!”

พูดจบก็ถือกระเป๋าเเละหลังเดินออกไปจากห้องผู้ป่วย

“ขวัญชีวีในตอนนั้นเธออ่อยฉันเองตอนนี้เธอกลับมาพูดเรื่องพวกนี้เธอหยุดเดี๋ยวนี้!”

รฐาในตอนนั้นก็โกรธมากเเต่เทียบกับปากที่ไม่ดีของเขาเเล้วขวัญชีวีก็ไม่เเม้เเต่จะหันหลังกลับมาสนใจเขาอีกเเม้เเต่จะมองก็ยังไม่อยากมองเขารฐาก็ได้เเต่โกรธเเละคิดว่าอยากจะพุ่งไปดึงหัวของเธอเอาไว้ซะเหลือเกิน

เเต่ขาของเขาที่ใส่เฝือกหนาๆอยู่นั้นเเม้เเต่จะกระโดดไปก็ยังทำไม่ได้สุดท้ายก็มีเเต่จะหยิบฟาสฟู้ดเเละซุปไก่ที่วางอยู่บนโต๊ะขว้างไปที่ข้างหลังของขวัญชีวี

“โอ๊ย......”

ขวัญชีวีร้องเสียงหลงตั้งเเต่หัวจรดเท้าก็มีเเต่คราบกับข้าวยิ่งไปกว่านั้นซุปไก่ก็ได้ละเลงไปทั้งตัวของเธอตั้งเเต่หัวจรดเท้าทำให้ขวัญชีวีเปียกไม่มีชิ้นดี

ยังโชคดีที่ในระหว่างทางที่เขามาซุปไก่ก็พอเย็นลงบ้างเเล้วไม่งั้นละก็ใบหน้าของเธอคงเละไม่มีชิ้นดีไปเเล้ว

“รฐาทำไมเเกไม่ตายๆไปซะทำไมฉันถึงต้องโชคร้ายมาส่งกับข้าวให้เเกเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อให้เเกด้วยยังจะไม่สำนึกอีกทำไมเเกถึงทำกับฉันเเบบนี้ไปตายซะไปตายซะ......”

ขวัญชีวีได้นำเอาผ้าเช็ดหน้าของเธอที่เช็ดน้ำซุปนั้นหันหลังกลับไปสะบัดกระเป๋าในมือทิ้งเเละขึ้นไปอยู่บนเตียงของรฐาคล้ายกับว่าเธอเป็นบ้าเเละไปทุบตีร่างกายของรฐาพรางพูดด่าไปด้วยความโกรธ

“โอ๊ย......หยุดนะอียัยบ้านี่ฉันยังบาดเจ็บอยู่นะ......โอ๊ย......”

ก่อนหน้านี้กระดูกซี่โครงของรฐาได้หักไปสองซี่ถึงเเม้ว่าจะดีขึ้นครึ่งนึงเเล้วเเต่ตอนนี้กลับไม่มีเเรงเเค่ใช้เเรงนิดหน่อยก็เจ็บมากมายเเล้วดังนั้นการกระทำของขวัญชีวีที่อยู่ตรงหน้าในตอนนี้เเม้กระทั้งเเรงของเขาก็ยังไม่มีทำได้ก็เเค่ร้องไห้โวยวายออกมาเท่านั้น

เเต่ที่เขาโหวกเหวกโวยวายในครั้งนี้ก็ทำให้พยาบาลที่อยู่ข้างนอกได้ยินเข้าเเละได้เข้ามา

“เขาคือคนไข้ทำไมเธอทำร้ายคนไข้ได้เเบบนี้เธอเป็นคนของตระกูลไหนเนี่ยรีบหยุดเดี๋ยวนี้นะ”

พยาบาลคนนั้นได้ลากขวัญชีวีออกมาเเละได้พูดสั่งสอนไป