ตอนที่213 ดีใจจนน้ำตาไหล

ตอนที่213 ดีใจจนน้ำตาไหล

พอนัฐพงษ์ออกมา ฉีดยาระงับประสาทเข้าไปหนึ่งเข็ม ปาลีก็สงบไปอย่างสิ้นเชิง ปิดตาลง หลับไปอย่างไม่เต็มใจ แต่ว่าฟันที่กัดมือของโสรจอยู่นั้นไม่ได้ผ่อนคลายลงเลย ดื้อรั้นจนทำให้คนประหลาดใจ

นัฐพงษ์ก็ทำได้แค่ใช้สุดแรงงัดฟันของปาลีให้แยกออกจากกัน โสรจถึงจะเพิ่งได้รับความช่วยความช่วยเหลือ และนิ้วชี้ของเธอถูกทำร้ายจนเจ็บมาก พอที่จะเห็นกระดูกสีขาวข้างใน โสรจเจ็บจนหน้าซีดขาว แต่เธอยังอยากจะตบตีปาลีที่สลบไปแล้ว

“เธอก่อกวนพอแล้วนะ”

พงจับโสรจอย่างไม่เกรงใจ พูดอย่างเย็นชาไปว่า “นิ้วของเธอ ถ้ารักษาทันเกรงว่าจะต้องถูกตัด ทางที่ดีเธออย่ามาล่าช้าอยู่ที่นี่เลย”

ผู้หญิงที่พงชอบ จะถูกทำร้ายได้ก็ต้องมาจากเขาทำเท่านั้น คนอื่นอย่าหวังว่าอย่าได้แตะแม้แต่ปลายเล็บ

และเขาก็ทำเช่นนี้จริงๆ

เวลานี้ ธามก็กลับมาจากซื้อข้าวข้างนอกแล้ว เขามาไม่ทันว่าแท้จริงแล้วเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่จากความรักของพ่อ ตอนแรกที่เห็นเจ้าหน้าที่อยู่ต่อหน้าปาลี

โสรจรู้ว่าถ้ายังก่อกวนต่อไปนั้นไม่ดีต่อตัวเองแน่ๆ ทำได้แค่ให้พยาบาลสองคนช่วยพยุงออกจากห้องผู้ป่วยไป ครั้งนี้เธอถูกเอาเปรียบไปเยอะมากจริงๆ!

โสรจกัดฟันอย่างเกลียดชัง เธอไม่ยอมวางมือแน่ๆ

และการมาของโสรจครั้งนี้ ปาลีก็ยิ่งเปลี่ยนไปเงียบกว่าเดิม เงียบจนทำให้คนกลัว

วันนี้ จักรกฤษก็มาโรงพยาบาล แต่ว่าเขาก็ยืนอยู่ตรงแค่ที่นอกหน้าต่าง มองไปที่ปาลีอย่างเงียบๆ ยืนอยู่ครึ่งชั่วโมงได้ก็ออกไปอย่างเงียบๆ

นัฐพงษ์เห็นฉากนี้ก็เก็บเอาไว้ในใจเงียบๆ

ดูๆแล้วผู้ชายของปาลีจะไม่ใช่แค่เขานัฐพงษ์คนเดียวแล้ว

ตอนโสรจออกไปจากโรงพยาบาล ก็เจอกับปิยะที่มาเยี่ยมปาลีพอดี แต่พวกเขาสองคนไม่คุ้นกันเท่าไหร่ แค่เคยเจอหน้ากันสองสามครั้ง พอทั้งสองต่างเห็นอีกฝ่าย ก็ก้มหัวเล็กน้อย นับว่าทักทายกันแล้ว

ปิยะเดินมาถึงห้องพักผู้ป่วยของปาลี ธามก็อยู่ สิบวันที่เป็นทุกข์ทำให้ธามดูผอมลงไปเยอะ