ตอนที่ 214
ตอนที่214 ฉันต้องไป
October 28, 2026
ตอนที่214 ฉันต้องไป
“อย่า!”
ใครจะรู้ว่าปาลีกลับจับมือของปิยะไว้ ส่ายหัวยกใหญ่แล้วพูดว่า “ไม่ต้องบอกพวกเขา ฉัน...ฉันแค่อยากจะออกไปจากที่นี่”
“อะไรนะ?”
ปิยะตะลึง “ปาลี เธอคิดจะไปที่ไหน?”
ปาลีระบายยิ้มบาง “ไปที่ไหนก็ได้แต่ไม่อยากอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว”
“ทำไมล่ะ?”
ปิยะมองปาลีอย่างกังวล เธอกลัวว่าปาลีจะกำลังพูดแบบไม่คิด
“เธอถามฉันว่าทำไม เหตุผลน่ะเยอะมากเยอะมากๆ”
ปาลีหมดแรงส่ายหัว เธอเจ็บจนถึงหัวใจ ทันใดนั้นก็ช้อนตาไปมองตาปิยะ พูดว่า “ปิยะ เธอเชื่อฉันไหม?”
“เชื่อแน่นอน”
ปิยะตอบอย่างไม่ลังเล
ปาลีรู้สึกซาบซึ้งใจมาก “ขอบคุณ ฉันรู้ว่าไม่ว่าเมื่อไหร่ ถึงแม้ทุกคนจะหักหลังฉัน ฉันก็ยังมีเพื่อนที่ดีแบบเธออยู่ ฉันอยากจะพูดอีกครั้งว่า ที่ฉันแท้งลูกไม่ใช่อุบัติเหตุ เป็นฝีมือของธนัทพ่อดนุพลทำร้ายให้ถึงชีวิต เขาเรียกคนให้มาพาฉันไปบนเตียงผ่าตัด เจาะถุงน้ำคร่ำฉัน เพื่อพิสูจน์ดีเอ็นเอเด็ก ผลลัพธ์คือทำให้ฉันแท้ง ไม่ว่าเรื่องทั้งหมดจะไม่แสดงออกมาง่ายๆ แต่ธนัทก็คือตัวการในการฆ่าลูกฉัน นัฐพงษ์กับรฐาเป็นคนช่วย และโสรจก็เป็นคนที่หลบซ่อนอยู่เบื้องหลังนี้ ฉันพูดแบบนี้ เธอเชื่อฉันไหม?”
ถึงแม้ว่าวันนั้นโสรจจะไม่ได้พูดว่านัฐพงษ์เข้าร่วมด้วย แต่ปาลีก็ไม่ได้โง่ ธนัทบังคับให้เธอเจาะน้ำคร่ำ ถ้าไม่ได้รับช่วยเหลือของนัฐพงษ์และปกปิดเรื่อง ดนุพลจะไม่เชื่อคำพูดเธอได้อย่างไร!
ปิยะฟังจบตกใจอย่างถึงที่สุด ทันใดนั้นเธอหยักหน้าอย่างแรง พูดอย่างสายตาแน่วแน่ว่า “ฉันเชื่อ แน่นอว่าฉันเชื่อเธอ ตั้งแต่วันนั้นที่เธอพูดว่าที่เธอแท้งลูกไม่ใช่อุบัติเหตุฉันก็เชื่อมาตลอด แต่ว่าฉันเชื่อแค่คนเดียวก็ไม่มีประโยชน์ ในเมื่อพวกเขาล้วนไม่เชื่อ ที่สำคัญที่สุดคือ....ดนุพลก็ไม่เชื่อเธอนี่สิ”
“ใช่แล้ว แม้แต่เขาก็ไม่เชื่อฉัน”
ปาลียิ้มอย่างอ้างว้าง ยิ้มทั้งน้ำตา “ความแค้นครั้งนี้ ฉันคนนี้จะต้องแก้แค้นให้ได้ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ตอนนี้มีสายตาจับจ้องฉันเยอะเกินไป พวกเขาล้วนมองว่าฉันบ้า ถึงแม้ว่าแท้จริงแล้วฉันจะไม่ได้บ้า พวกเขาก็ยังยัดเยียดว่าฉันบ้า ดังนั้น ปิยะเธอช่วยฉันหน่อยนะ ช่วยพาฉันไปให้ไปจากที่นี่”
ฟังปาลีพูดจบ ปิยะเงียบไปนานพอสมควร หลังจากนั้นเธอพยักหน้าอย่างแน่วแน่ “โอเค ฉันจะช่วยเธอ ในเมื่ออยากไปก็ต้องไปที่ที่พวกเขาหาไม่เจอ ฉันส่งเธอไปต่างประเทศดีไหม?”