ตอนที่216 ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง

ตอนที่216 ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง

กลับไม่ได้คิดว่า เธอกับภูผาจะมีวันที่ได้เจอกันอีก

และสายตาที่ภูผามองเธอ ยังคงร้อนแรง ยังคงบ้าคลั่ง ปิยะรู้ ในใจของภูผาก็ไม่เคยลืมเธอได้

แต่แล้วอย่างไรล่ะ?

ถึงแม้ว่าจะเจอกันอีก เธอกับเขาก็ไม่มีทางเป็นไปได้

ปิยะเก็บความรู้สึกทั้งหมดไว้ ใบหน้าไม่แสดงสีหน้าอารมณ์ใดๆ

เวลานี้ จู่ๆวารีก็แตะเบาๆที่ไหล่ปิยะ ยิ้มเจิดจ้าแล้วพูดว่า “พี่สาว คิดไม่ถึงว่าคุณยังอยู่กับพี่นิทัศน์ ฉันคิดว่าฉันมาครั้งนี้คุณจะไม่อยู่แล้ว นี่มันดีมากเลยยังมีพี่สาวอยู่ ฉันก็มีคนรู้จักเพิ่มอีกคน หลังจากนี้ฝากตัวกับพี่ด้วยนะ”คำพูดนี้ดูเหมือนจะเกรงใจอยู่มาก แต่แท้จริงแล้วเต็มไปด้วยการประชดประชัน ยิ่งคู่กับเสียงงามที่ฉอเลาะของวารีด้วยแล้ว ทำให้คนฟังรู้สึกไม่โอเคจริงๆเลย

ปิยะยกมือมาปัดมือเล็กของวารีที่วางอยู่บนไหล่ของเธอ พูดอย่างเย็นชาว่า “พ่อแม่ฉันมีลูกแค่ฉันกับน้องชาย ฉันไม่รู้ว่าฉันยังมีน้องสาวอีกคนนะเนี่ย ดังนั้น กรุณาอย่าเรียกฉันมั่วๆอีก” ตอนที่อยู่หมู่บ้านซาลา เธอไม่ได้ขอคำแนะนำขึ้นตอนนพวกนั้นของวารีสักนิด ตอนนี้ปากกลับมาเรียกเขาว่าพี่สาว เหอะก็แค่อยากจะเน้นว่าวารียังวัยรุ่นกว่าเธอ ย่อมมีทุนดีกว่า

วารีเจอเข้ากับเข็มที่ไม่แข็งไม่อ่อนซะแล้ว ใบหน้าอดไม่ได้ที่จะชาวาบ ทันใดนั้นก็พูดอย่างไม่เกรงใจว่า “ฉันแค่เห็นว่าคุณอายุมากแล้ว ดังนั้นก็เลยเรียกอย่างเคารพว่าพี่สาว ในเมื่อเธอไม่ยอม งั้นหลังจากนี้ฉันก็จะเรียกชื่อเธอตรงๆแล้วกัน ปิยะ” ปิยะปิดตา เอนตัวพิงกับเบาะรถ ขี้เกียจจะสนใจวารีแล้ว

ปิยะรู้ วารีพอมาก็หยอกเล่นเขาก็ต้องเพราะว่านิทัศน์ แต่ตอนนี้เธอไม่คิดที่จะไปสู้รบกับผู้หญิงคนไหนเพื่อนิทัศน์แล้ว เธอไม่มีอารมณ์นั้นอีกแล้ว

ภูผาได้ยินวารีพูดไม่เคารพปิยะ แต่เขาไม่ใช่คนถนัดพูด ก็เลยไม่ได้พูดอะไรออกมาห้ามวารี เพียงใช้สายตาไม่เป็นมิตรมองค้อนวารี

วารีที่ถูกภูผามองค้อนอย่างประหลาด แต่เธอก็ไม่ได้เอามาใส่ใจ ตอนนี้ทั้งใจทั้งสมองของเธอล้วนมีแต่นิทัศน์ และก็ “ก่อกวน” ปิยะของนิทัศน์

ผ่านไปสิบกว่านาที รถก็มาถึงคฤหาสน์ของนิทัศน์แล้ว สาวรับใช้ชาวฟิลิปปินสองคนก็ออกมาจากบ้านทันที ยืนต้อนรับอยู่ที่หน้าประตู

ปิยะยังไม่ลงจากรถ เพียงหันไปสั่งกับพวกเธอว่า “พวกเธอไปเตรียมห้องแขกห้องนึง ให้กับคุณวารีท่านนี้หน่อย เธออาจจะอยู่ที่นี่สักพักนึง”

“ค่ะ!”

สาวรับใช้ชาวฟิลิปปินตรงเข้าไปช่วยวารียกกระเป๋า