ตอนที่217ทำอะไรได้อย่างนั้น

ตอนที่217ทำอะไรได้อย่างนั้น

หลังจากนั้นยี่สิบนาที ปิยะรีบไปพบธวัฒน์ตามที่ไว้ที่ร้านกาแฟ ธวัฒน์มารอก่อนเวลารออยู่แล้ว

“ขอโทษนะ พอดีมีเรื่องกะทันหัน ฉันเลยมาสาย”

ปิยะรู้สึกผิดแล้วนั่งลงฝั่งตรงข้ามของธวัฒน์

ธวัฒน์ยกไหล่ขึ้น “ไม่เป็นไร ยังไงวันนี้ก็ไม่มีธุระอะไรอยู่แล้ว มีอะไรหรือเปล่าเรียกผมออกมาพบ”

แม้ว่าทั้งสองคนจะเลิกกันไปแล้วแต่ภายหลังเขายังเป็นเพื่อนกัน แต่ปิยะหาได้ยากที่จะนัดเขาอย่างเป็นทางการและจริงจังเหมือนวันนี้ ธวัฒน์เดาออกว่าปิยะต้องการพบเขาต้องมีเรื่องอะไรอย่างแน่นอน“เรื่องเกี่ยวกับปาลี นอกจากคุณแล้วฉันก็ไม่รู้ว่าใครจะสามารถช่วยเธอได้ รายละเอียดของเรื่องเป็นแบบนี้.......”

ปิยะเริ่มอธิบายสถานการณ์ปัจจุบันของปาลีอย่างละเอียด

ธวัฒน์พอได้ฟังก็คิ้วขมวดและอินไปกับเรื่อง จนสุท้าย ก็ใช้หมัดกระแทกกับโต๊ะและพูดด้วยความโกรธว่า “ถ้ารู้ว่าดนุพลไม่รู้จัก ที่จะรักษาเธอ วันนั้นฉันคงจะไม่ปล่อยเธอไป น่าเกลียด！เรื่องที่ปาลีจะไปต่างประเทศผมจัดการให้เอง เมื่อถึงต่างประเทศ ผมจะหาคนมารักษาเธอให้หาย ให้ชีวิตและสิ่งแวดล้อมใหม่ทั้งหมด รอบนี้ฉันจะไม่ปล่อยไปแน่นอน ทั้งหมดบนโลกใบนี้อะไรที่ดีที่สุดผมจะหามาให้เธอ”

ปิยะถอนหายใจเบาๆ “ฉันรู้ว่าใจของคุณที่มีให้กับปาลีตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ยังเหมือนเดิม ฉันหาคนไม่ผิดจริงๆ แต่เมื่อเป็นแบบนี้ ดาวแฟนสาวของคุณตอนนี้ เธอจะทำยังไง?”

ธวัฒน์แกร่วงมือไปมา “เธอไม่เป็นอะไร ผมกับเธอแค่คุยการค้าขายด้วยกัน เดี๋ยวก็เสร็จ”

“แสดงว่าคุณกับเขา.....ก็ไม่ได้แบบนั้นกันใช่ไหม?”

การแสดงออกของปิยะแสดงออกเหมือนพวกผู้หญิงที่ชอบชอบพูดซุบซิบ

ธวัฒน์ก็เผลอยิ้มออกมา “คุณคิดไปไหนแล้ว เราแค่คุยเรื่องธุรกิจการค้า ต่างฝ่ายต่างไม่มีความรักต่อกัน และจะเกิดอะไรขึ้นได้ยังไง ผมไม่ใช่คนดื้อด้านแบบนั้น และเธอ....ก็ยิ่งไม่ใช่ เพียงแค่พวกคุณที่ไม่เข้าใจเธอเท่านั้น”

สองสามวันมานี้ที่คบค้าสมาคมกับดาว ธวัฒน์ก็มองเปลือกนอกของดาวออกดูเหมือนจะเป็นคนดื้อด้าน เธอไปคลับจีบผู้ชายมีบางครั้งก็จีบผู้หญิง แต่ทั้งหมดนี้เป็นแค่ภายนอก เธอเหมือนตั้งใจทำให้เรื่องวุ่นวาย ราวกับอยากยั่วโมโหใครสักคน กลับไม่รู้เลยว่า ทำแบบนี้ คนที่จะลำบากที่สุดก็คือเธอมีหลายครั้งที่ ธวัฒน์คอยเป็นห่วงเธออยู่ข้างๆ แน่นอนเป็นเพราะแค่ความสงสารที่อยู่ข้างในใจ ไม่ได้มีเกี่ยวกับความรักแม้แต่อย่างใด