ตอนที่218 ใจที่ได้ตายลงไปในที่สุด

ตอนที่218 ใจที่ได้ตายลงไปในที่สุด

เมื่อบอกลาธวัฒน์แล้ว ปิยะก็กลายเป็นเหมือนคนที่แข็งแกร่งจริงๆ ก่อนอื่นเธอต้องกลับไปทำงานของเธอวันนี้ให้เสร็จ หลังจาก นั้นก็ค่อยไปโรงพยาบาลเพื่อไปเยี่ยมน้องชายถาวิระ คอยปลอบพ่อแม่ที่คอยดูแลน้องชาย และยังซื้อของให้พวกเขา และยังถามคุณหมอเรื่องอาการป่วยของน้องชาย วิ่งไปวิ่งมาอยู่แบบนี้จนถึงตอนดึกสามทุ่มกว่า ปิยะถึงจะเป็นอิสระกลับไปที่คฤหาสน์ที่เธออาศัยอยู่ตอนนี้ และก็เป็นคฤหาสน์ของนิทัศน์ด้วย

แต่ว่าพอเข้าไปในคฤหาสน์ ภาพข้างหน้าของเธอทำให้เธอถึงกับช็อค

ทั้งห้องโถงใหญ่ เสื้อคลุม กระโปรง ถุงเท้า เสื้อใน กางเกงใน เครื่องสำอาง หนังสือ และของอื่นๆ กระจัดกระจายไปทั่วพื้น ถูกโยนไปทุกหนทุกแห่ง

ไม่มีอะไรต้องสงสัย พวกของเหล่านี้เป็นของปิยะทั้งหมด

ของพวกนี้เดิมทีแล้วควรจะจัดวางอยู่ในห้องนอนของปิยะ แต่เวลานี้ กลับถูกทิ้งไว้ที่ห้องโถงใหญ่ให้วุ่นวายเช่นนี้

และห้องนอนของเธอ.....ในเวลานี้กำลังมีเสียงหลายเสียงดังออกมาจากข้างในเป็นระยะๆ เนื่องจากประตูห้องนอนปิดกั้นเสียงได้เป็นอย่างดี ห่างออกไปเพียงเล็กน้อยก็ไม่ได้ยินการเคลื่อนไหวภายในแล้ว

ปิยะตกใจ คิดว่ามีโจรเข้ามาในบ้าน เธอมือเท้าเบาค่อยๆย่องเข้าไปในห้องนอน หลังจากนั้นก็ใช้หูแนบกับประตู วางแผนจะฟังเรื่องข้างในอย่างละเอียด ผลลัพธ์คือ......เสียงที่ได้ยินกลับเป็นเสียงของวารีที่อยู่ข้างในร่วมบรรเลงบทรักยังมีเสียงคำรามที่แผ่วเบาของนิทัศน์แน่นอนว่ายังมีเสียงผิดศีลธรรมอื่นอีกทันใดนั้นเรื่องทั้งหมดก็ชัดเจนแจ่มแจ้ง！

เพียงชั่วพริบตาทั้งร่างของปิยะก็แข็งทื่อ โกรธโมโหเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันทีอย่างรุนแรง ตาทั้งคู่ลุกเป็นไฟ

“นิทัศน์ คุณไอคนเลว คุณยังเป็นคนอยู่ไหม คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง พวกเธอออกมาเดี๋ยวนี้ ออกมา.....”

ปิยะถีบเข้าไปที่ประตูอย่างแรง ด้วยอารมณ์ที่โกรธมากถึงที่สุดจนไม่สามารถควบคุมได้แล้ว

ทำไมถึงได้ ทำไมนิทัศน์ถึงมาอยู่บนเตียงของเธอกับวารีที่ท้องและกำลังมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกันได้ยังไง ทำไมเขาถึงป่าเถื่อนได้ถึงขนาดนี้ ทำไมถึงได้น่ารังเกียจได้ถึงขนาดนี้

แต่ทว่า เธอจะใช้มือของเธอทุบจนบวม ลำคอที่ตะโกนจนจะเป็นใบ้ คนสองคนข้างในยังคงสานต่อความปรารถนาของพวกเขา และยังทวีความรุนแรงมากขึ้น การเคลื่อนไหวยิ่งเพิ่มมากขึ้น

อะไรเรียกว่าจิตใจหดหู่สิ้นหวังจนรู้สึกเย็นชา?