ตอนที่ 297
ตอนที่297 เกิดความสงสัย
October 28, 2026
ตอนที่297 เกิดความสงสัย
“คุณปวดตรงไหนคะ ฉันรีบส่งคุณโรงพยาบาลตอนนี้”
การผิดปกติของวิสาข์ทำให้ปาลีตกใจมาก พูดจบเธอก็พยุงวิสาข์อยากจะออกไป
“ไม่..ฉันไม่ไปโรงพยาบาล...ฉัน...ฉันไปไม่ได้....”
วิสาข์ผลักปาลีออกไป ประคองที่ผนังแล้วหายใจหอบๆ ต่อมาเธอก็ใช้มือที่สั่นๆไปคุ้นในกระเป๋าตนเอง แต่เธอเอากระเป๋าค่ำออกมาแล้วก็ยังหาไม่เจอสิ่งที่เธอต้องการ
“คุณอาอะไร คุฯบอกฉัน ฉันช่วยคุณหา”
มองดูสภาพของวิสาข์ ปาลีไม่รู้ว่าตนเองเสียใจหรือเป็นยังไง แต่ยังไงเธอก็ไม่สบายใจอยู่
“ในประเป๋าไม่มี......กินเสร็จแล้ว...กลับบ้าน..ส่งฉันกลับบ้าน.....”
ใบหน้าของวิสาข์ด฿เจ็บปวดมาก เธอจับเสื้อคอของปาลีแล้วข้อร้องเธอ
“ได้ๆ ฉันจะส่งคุณกลับบ้าน”
ปาลีไม่ได้คิดก็ตอบตกลงไป แล้วก็พยุงวิสาข์ออกจากร้านอาหารซูซิ เรียกรถตรงไปบ้านตระกูลกาฬดิษย์
สีหน้าของวิสาข์ซีดขาวมาก แถมร่างของเธอยังชักอยู่เรื่อย ลำคอเธอก็ตะโกนด้วยเสียงต่ำๆออกมา ถ้าไม่ใช่ว่าปาลีกอดเธออยู่ บางทีเธอาอจบ้าคลั่งขึ้นมาก็ได้
เห็นคนขับรถเหลือบมองมาบ่อยๆ ปาลีก็เร่งขึ้น“คุณคะ คุณมองอะไร โรงของเพื่อนกำเริบ และเธอลืมเอายามา รบกวนคุณตั้งใจขับรถและเร็วๆหน่อย”
คนขับรถนั้นลังเลอยู่นานถึงจะเอ่ยปากพูดขึ้น“คุณผู้หญิงครับ ผมดูอาการของเพื่อนคุณเหมือนไม่ใช่โรคกำเริบแต่เหมือนเป็นชักยาเสพติด ผมมีน้องคนนี้ก็ติดยาเสพติด ตอนเขาชักก็เหมือนแบบนี้.....”