ตอนที่98 ปัดความรับผิดชอบ

ตอนที่98 ปัดความรับผิดชอบ

สุดท้าย... ตำแหน่งที่ธามอยู่ ตรงกับหน้าประตูพอดี และประตูก็ไม่ได้ปิด นอกประตูก็คือบันได ถูกจาริณีผลักอย่างแรงขนาดนี้ อย่างไรเสียธามก็เป็นคนที่อายุมากแล้ว จะยังทรงตัวอย่างมั่นคงได้ที่ไหนกัน ทั้งร่างกายโน้มไปทางข้างหน้า จากนั้นก็ล้มลงไป ราวกับลูกหนังก็ไม่ปานกลิ้งตกจากด้านบนของบันไดลงไปในทันที

"ตุบ! ตุบ! ตุบ..."

เสียงที่เกิดจากการกระทบกันของกระดูกในร่างกายกับบันใดปูนนั้นคมจนแสบแก้วหู ธามกลิ้งตกลงไปติดต่อกันหลายสิบขั้น สุดท้ายเกิดเสียงดังปึ้งกระทบกับบนกำแพงฝั่งด้านตรงข้ามของบันใด ชั่วพริบตาเดียว เลือดสีแดงสดก็กระจายไปทั่ว

ธามเพียงแค่ถอนหายใจออกมาทางจมูกทีหนึ่ง ก็ล้มพับลงไป จากนั้นก็ไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรอีกเลย

"ตาเฒ่า..."

"พ่อ..."

"พ่อ..."

จาริณี ปาลี ขวัญชีวี แทบจะกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจราวกับจะเป็นเสียงเดียวกัน

จาริณีถูกทำให้ตกใจจนรู้สึกมึนงงไปโดยสมบูรณ์แบบ มือทั้งสองข้างกำลังสั่น ขาทั้งสองข้างอ่อนกำลัง แล้วล้มลงไปกับพื้นในทันที

"ไสหัวออกไป!"

พอเห็นธามที่อยู่ด้านล่างของบันใดไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย ปาลีก็ร้อนรนจนดวงตาแดงก่ำ ดุดันขึ้นมา ผลักขวัญชีวีออกไปอย่างรุนแรง จากนั้นก็พุ่งตัวลงบันใดไป

"พ่อ...พ่อ..."

ปาลีรีบประคองช่วงร่างด้านบนของธามที่อยู่บนพื้นมากอดเอาไว้ในอ้อมอก ธามมีเลือดเต็มหน้าเต็มศีรษะมาตั้งนานแล้ว เลือดที่แดงสดนั่นถึงขั้นย้อมเสื้อบริเวณหน้าอกของธามจนกลายเป็นสีแดง "พ่อ พ่ออย่าเป็นอะไรไปเด็ดขาด อย่าเด็ดขาด..."

มือที่สั่นเทาของปาลีควานหาโทรศัพท์มือถือที่พกติดตัวออกมาในทันที คนแรกที่คิดถึงก็คือดนุพล ปาลีจึงไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยที่จะโทรหาดนุพลในทันที

พอดนุพลรับสายโทรศัพท์ของปาลี ก็รีบบอกให้ปาลีอย่าเพิ่งขยับตัวของธาม จากนั้นก็โทรหานัฐพงษ์ในทันที

ไม่ช้า รถฉุกเฉินของโรงพยาบาลนัฐพงษ์ก็มาถึง ทีมแพทย์และพยาบาลนำตัวธามยกขึ้นรถฉุกเฉินอย่างคล่องแคล่วทั้งยังรวดเร็ว แล้วเริ่มปฏิบัติการช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน