ตอนที่99 ขอเพียงแค่ถึงอกถึงใจ

ตอนที่99 ขอเพียงแค่ถึงอกถึงใจ

ขวัญชีวีสองมือกุมหน้า ก้มศีรษะลง นั่งอยู่บนเก้าอี้ที่มุมโค้งระเบียงไกลๆคนเดียว ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าบริเวณบ่าถูกคนตบเบาๆทีหนึ่ง ขวัญชีวีรีบเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจในทันที ก็เห็นกิตติกำลังยิ้มอย่างอบอุ่นยืนอยู่บริเวณมุมทางโค้งพอดี

ในเวลานี้ อยู่ๆในใจของขวัญชีวีก็รู้สึกได้ถึงอะไรที่เรียกว่าความอบอุ่นดั่งฤดูใบไม้ผลิ เวลานี้ ขวัญชีวียิ่งมั่นใจแล้วว่าในใจของเธอที่จริงแล้วยังมีที่ของกิตติอยู่

"ครู..."

อยากจะเรียกกิตติคำหนึ่งว่าครูประจำชั้นตามจิตใต้สำนึก

เพียงแต่คำพูดของเธอยังไม่ทันออกมาจากปาก อยู่ๆกิตติก็ยื่นนิ้วมือมากดเข้ากับริมฝีปากของเธอ ริมฝีกปากของเขายกขึ้นยิ้มพลางเอ่ย "ตามฉันมา"

อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว ขวัญชีวียังไม่ทันจะได้คิดอะไรก็เดินตามกิตติไปทางระเบียงอีกด้านหนึ่งในทันที

ส่วนปาลี ดนุพล จาริณี ทั้งสามคนต่างก็กำลังรอฟังผลอย่างร้อนรน ไม่ได้สนใจถึงการจากไปของขวัญชีวีเลยแม้แต่น้อย

กิตติจูงมือของขวัญชีวีตลอดทาง กระทั่งเดินเข้ามาในห้องน้ำของโรงพยาบาล จากนั้นก็ผลักขวัญชีวีเข้าไปในห้องน้ำห้องหนึ่ง แล้วพลิกมือหันไปปิดประตู

จนถึงตอนนี้ ในที่สุดขวัญชีวีถึงได้เข้าใจแล้วว่า กิตติเขาอยากจะทำอะไร

ทันใดนั้น เธอก็โกรธจนเกือบจะควบคุมตนเองไม่ได้ในทันที

"คุณ ไอ้คนสารเลว พ่อของฉันยังนอนอยู่ในห้องผ่าตัด คุณไม่เป็นห่วงพ่อของฉันก็ช่าง ในเวลาแบบนี้ คิดไม่ถึงว่าคุณยังอยากจะ...ทำอย่างนั้นอีก อีกทั้งยังเป็นในห้องน้ำของโรงพยาบาล กิตติ คุณยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า?"

ขวัญชีวีออกแรงผลักกิตติ กำลังคิดจะเปิดประตูห้องน้ำแล้วออกไป

กิตติหัวเราะหึหึอย่างไม่คิดว่าจะเป็นแบบนั้น มือข้างหนึ่งกอดขวัญชีวีเอาไว้จากทางด้านหลัง อีกมือก็ดึง ฉีกกางเกงชั้นในภายในกระโปรงของเธอจนขาด จากนั้นก็รูดซิปกางเกงของตัวเองออก ไม่มีการเล้าโลมใดๆ สอดยัดเข้าไปจากทางด้านหลังในทันที

ยังไม่ลืมที่จะเอ่ยคำพูดที่ชั่วร้ายแบบเดียวกันว่า "ฉันเป็นคนหรือเปล่าเธอไม่ได้รู้ดีตั้งนานแล้วหรอ? สามปีก่อนฉันชอบเล่นกับร่างกายของเธอ วันนี้ในสามปีหลังก็แบบเดียวกัน อย่าคาดหวังที่จะได้รับการปลอบใจถามไถ่สารทุกข์สุกดิบและความรักความห่วงใยแม้แต่นิดเดียวจากตัวฉัน เพราะว่านอกจากร่างกายของเธอแล้ว อย่างอื่นทุกสิ่งทุกอย่างของเธอ ฉันไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย"

"โอ๊ย...เจ็บ คุณเบาหน่อย ไอ้สัตว์เดรัจฉาน!"

ขวัญชีวีปิดตาลงอย่างยอมรับชะตากรรม

ในเวลานี้ เธอเกลียดรฐาถึงที่สุด หากไม่ใช่รฐาไม่รับโทรศัพท์ของเธอ เธอก็คงไม่ร้อนรนจนหาความช่วยเหลือจากคนอื่นไปทั่ว โทรศัพท์หาไอ้สารเลวกิตติที่คิดแต่จะเล่นกับร่างกายของเธอคนนี้หรอก

"เบาหน่อย? ในความทรงจำเธอดูเหมือนจะยิ่งชอบการใช้กำลังป่าเถื่อนของฉันเสียมากกว่า หรือว่าสามปีมานี้เธอถูกการฝึกสอนจากผู้ชายคนอื่นจนเปลี่ยนรสนิยมไปแล้ว?"