ตอนที่ 148 แต่งตัวเหมือนคนแต่กลับทำเรื่องที่คนไม่ทำ

ตอนที่ 148 แต่งตัวเหมือนคนแต่กลับทำเรื่องที่คนไม่ทำ

ในตอนที่วุ่นวายอยู่นัชชาพูดที่อยู่ไปผู้ชายก็มากระชากตัวเธอไม่หยุดก็เลยวางสายไป

จินต์รอตั้งนานไม่เห็นนัชชากลับมาก็เลยไปตามหาไม่คิดว่าจะเจอภาพแบบนี้

เธอวิ่งไปจับมือผู้ชายออก “ทำอะไร!”

เรื่องดีโดนขัดขวางผู้ชายกำลังจะโมโหแต่พอเห็นหน้าตาของจินต์คำหยาบคาบที่จะพูดกลายเป็นคำที่ล้อเล่น “ว้าวเพื่อนก็สวย?พอดีเลยมาด้วยกันซิ”

ผู้ชายยื่นมือมาแต่โดนจินต์ตบทิ้ง “ไสหัวไป!”

“เฮอะ ไป?เดี๋ยวจะให้พวกเธอเรียกพี่ชายๆ!”

พอเห็นสองคนนี้ลากไม่ไปผู้ชายเอียงตัวไปทำสายตาให้เพื่อน จากนั้นเพื่อนก็เดินมาดึงคนไปด้วย

เรื่องแบบนี้มีประจำในผับคนที่เมาอยู่ไม่สนใจหรอก

นัชชาเมาจะไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว ตัวก็อ่อนจนไม่มีแรงเดินไปเดินมาก็เดิมตามเข้าไปในห้อง เธออ้าปากอยากจะกัดฝ่ายตรงข้ามแต่อยู่ดีๆข้างๆตัวเองมีลมพัดผ่านเห็นแต่เงาจางๆนั้นผู้ชายที่จับมือเธอก็โดนโยนลงไปบนพื้น

ผู้ชายไม่ทันได้ตั้งตัวแต่รู้สึกว่ากระเพาะปวดแสบมาก ทั้งตัวเหมือนมีหลุมดำมาดูดไขสันหลังเหมือนแตกหักไปแล้ว

เมื่อกี้ยังจีบสาวอย่างเท่ห์ๆ ตอนนี้ต้องงอตัวเหมือนหอยอยู่บนพื้น เขากำลังจะเงยหน้าดูว่าเป็นใคร วินาทีที่เห็นเขาตกใจจนปัสสาวะจะไหลออกมาอยู่แล้ว

“คุณ คุณเตชิด?”

ดีที่ยังรู้ว่าเขาคือใคร

“นายแตะต้องตัวเธอ?”เตชิตเอ่ยปากพูด แค่ไม่กี่คำทำให้ผู้ชายตกใจจนจะตายแล้ว

เธอเปลี่ยนจากที่นอนอยู่บนพื้นเป็นนั่งขึ้นมา “ไม่ๆ ฉันไม่......อ้า!”

ไม่รอเขาพูดเสร็จเตชิตก็ไปชกที่หน้าเขาแล้ว หมัดของเขาหนักมากตอนที่ลงไปได้ยินเสียงที่คางของผู้ชายแตก

เพลงในผับไม่ได้หยุดแต่ลูกค้าข้างๆเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันแล้ว ผู้จัดการกับ รปภไม่กล้าขยับ ไม่ใช่ไม่อยากจะห้ามแต่เป็นเพราะ......ไม่กล้า

เตชิตคือใคร แค่ถามคนในเมืองJไม่มีใครไม่รู้ ยิ่งพวกสถานที่พวกผับ พวกงานที่ไม่สะอาดบริสุทธิ์เจ้านายจะกำชับว่าไม่รู้จักใครก็ได้แต่ต้องรู้จักคนๆนี้

ถึงแม้เขาจะแกที่นี่ทิ้งเจ้านายก็คงไม่กล้าจะออกมาพูดอะไร

เตชิตชกไม่หยุดเหมือนอยากจะชกเขาให้แบน เลือดไหลออกจาปากและจมูกของผู้ชายไม่หยุดสุดท้ายเป็นลมสลบไปเตชิตถึงจะหยุด

ในโลกของผู้ใหญ่ วัดกันที่สมองเขาไม่ชอบพวกเรื่องลงมือมากที่สุดแล้วนี่เป็นครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้

เขาอุ้มนัชชาไว้ในอ้อมกอดควบคุมตัวเองไม่ได้เลย

ผ้าเช็ดมือสีเนื้อเช็ดที่ฝ่ามือเบาๆแตกต่างจากเมื่อกี้คนละคนเลย

นัชชาอึ้งไปเลย แอลกอฮอล์ทำให้เธอรับรู้อะไรช้ายืนอยู่ข้างๆไม่รู้จะทำอะไร

คนรอบๆที่ดูอยู่ก็แอบสงสารนัชชา แต่เห็นผู้ชายก้มตัวลงไปไม่พูดอะไรแล้วอุ้มผู้หญิงขึ้นมา ถึงแม้จะทำทุกอย่างๆรวดเร็วก็ยังไปอุ้มที่คอของเธออย่างอ่อนโยนทำให้ผู้หญิงที่อยู่รอบข้างอิจฉากันไปหมด

จินต์ยังเดินเองได้อยู่ก็เลยเดินตามหลังออกจากผับ หลังจากที่ออกไปก็เห็นเตชิตเอาตัวนัชชาเข้าไปในรถก็เลยรีบวิ่งไปแต่ขาไม่เชื่อฟังเลยเดินไปถึงครึ่งก็ล้มลงไป......

จินต์ร้องดังหลับตาเตรียมตัวรับความเจ็บปวดแต่ความเจ็บที่คิดไว้สัมผัสไม่ถึงเลยแต่กลับเป็นกอดที่อบอุ่น