​ตอนที่ 149 ฉันให้เธอก็ต้องเอา

ตอนที่ 149 ฉันให้เธอก็ต้องเอา

ตาคู่นั้นเฉียบคมเหมือนมีด นัชชาเมาเกินไปกระพริบๆหลายครั้งถึงจะรู้ว่าเขาคือใคร

มองไปทางหน้าอันหล่อเหลาที่อยู่ตรงหน้าแล้วหยีฟันยิ้มบาน “เตชิต～”

เธอเดินไปตรงหน้าอยากจะไปกอดเอวของผู้ชายแต่มือยังไม่ทันไปแตะต้องก็โดนผู้ชายดันกลับมา เธอรู้สึกน้อยใจก็เลยเบะปาก

ตาของเตชิตดูเข้มมืดไปกว่าเดิมแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอันเยือกเย็นที่ไม่เคยมีมาก่อน “บอกมาซิว่าคืนนี้ไปทำอะไรมาบ้าง ฮะ?”

“ทำอะไร?”นัชชาคิดไปคิดมา สมองยุ่งไปหมด “ลืมแล้ว......”

ลืมแล้ว?

เตชิตหรี่ตา “ดี ดีมาก”

ไม่รอนัชชาเข้าใจความหมายของเขา ผู้ชายก็อุ้มตัวเธอไว้บนไหล่ ใช่บนไหล่แล้วเดินไปทางชั้นสอง

นัชชารู้สึกว่าเลือดพุ่งไปทางสมองทำให้หัวของเธอยิ่งมึนไปกว่าเดิม กระเพาะขัดอยู่ที่ไหล่ของเขาก็ปวดมากแต่เมื่อกี้เธออ้วกไปแล้วครั้งนึงตอนนี้ก็คงอ้วกอะไรไม่ออกทำให้แต่เพียงอาเจียน

โชคดีที่ถึงห้องนอนเร็วแต่เตชิตไม่ได้เอาเธอวางบนเตียงแต่กลับเดินตรงไปทางห้องอาบน้ำ

ประตูกระจกถูกเปิด นัชชารู้สึกหน้ามืดตามัวไปหมด เธอก้มตัวไปกดที่กระเพาะรู้สึกทรมานมาก

เตชิตเห็นการกระทำของเธอก็รู้สึกสงสารมากแต่พอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในผับไฟในใจยิ่งควบคุมไม่ไหว

“เก่งแล้วเนอะ กล้าดื่มจนเมาแล้วไปเล่นกับผู้ชาย”คำพูดของเขาไม่ไว้หน้าเธอแม้แต่คำเดียว

ถึงแม้นัชชาจะเมาตอนนี้ก็ฟังคำที่ไม่ดีของเขาออก อีกอย่างตอนนี้น้ำเสียงของเขาน่ากลัวมาก แค่ได้ยินเขาพูดแบบนี้ความรู้สึกต่างๆที่เก็บไว้ก็เริ่มโผล่ออกมา “นายเมามากลับบ้านไม่มีคำอธิบายได้แล้วทำไมฉันไม่ได้?”

คำพูดของเธอปิดกั้นทุกคำพูดที่เขาจะพูดต่อพร้อมกับหัวใจของเขาก็ถูกปิดกั้น

“เธอเทียบกับฉัน?”เขาหัวเราะ “ได้สิ เธอแก้ปัญหาเองได้ไหม?ถ้าเมื่อคืนฉันไม่ไปจะเป็นยังไงเคยคิดไหม?”

ตอนนี้เขานึกถึงภาพเมื่อคืนยังกลัว ถ้าเขาไปช้าอีกนิดเธอคงจะโดนดันเข้าไปในห้องนั้นไปแล้ว

นัชชากัดริมฝีปากอารมณ์ควบคุมไม่ไหวอีก “ใช่ซิ นายทำได้ทุกอย่าง ไม่มีใครกล้าทำอะไรกับนายรวมไปถึงฉัน ถึงแม้ในใจของฉันสงสัยจนจะบ้าแล้ว แต่นอกจากเชื่อใจนายฉันไม่มีทางเลือก!”

เขาพูดคำพวกนั้นออกมาในใจของเธอก็ซึ้ง แต่ช่วงนี้เขาเปลี่ยนมากเกินไป ถึงแม้เธอยอมรับได้แต่ตอนที่เกิดเรื่องขึ้นมาเธอก็ยิ้มรับไม่ได้และอดที่จะเสียใจไม่ได้

เธอก็มีความครอบครองที่สูง อยากจะให้เขาอยู่ข้างๆดูแต่ตัวเอง แต่สำหรับเธอแล้วเรื่องพวกนี้เป็นแค่ความคาดหวัง

ความลำบากของนัชชาเตชิตเข้าใจแต่เขาเองก็ไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้สิ่งที่ทำได้ก็คือให้คำสัญญากับเธออย่างเดียว

แต่แค่นี้ก็ไม่พอเธอก็ยังคิดมากอยู่ดี

“เธอไม่เชื่อใจฉัน”เขาไม่ได้ถามเธอแต่เป็นคำพูดที่แน่ใจ

นัชชาเงยหน้ายอมรับ “ใช่ ฉันไม่เชื่อใจนาย”