ตอนที่ 202 อย่าดิ้น

ตอนที่ 202 อย่าดิ้น

นี่ นี่ นี่มัน.............

นัชชาตาโต ก้าวถอยหลังไป ยังไม่ทันจะหลบพ้น เธอก็ถูกเขาจับต้นคอรั้งไว้

เธอตกใจร้องออกมา “อ้ะ คุณ คุณคุณใจเย็นๆ”

เธอไม่กล้ามองเขานาน รู้สึกคันจมูก เหมือนเลือดกำเดาจะไหล..............

เขาไม่ได้ใส่อะไรเลย แล้วเดินมาอยู่ตรงหน้าเธอ เขาต้องการอะไรไม่บอกก็รู้

เขามองดูเรือนร่างของเธอ เธอใส่เพียงชุดนอนกระโปรงสีขาว อาจเป็นเพราะเอกี้ตอนเปิดน้ำ แล้วมันกระเด็นโดนหน้าอกของ เธอ เลยเห็นรอยเสื้อในของเธอเล็กน้อย สีชมพูอ่อนสีเดียวกับสีผิวตอนเธอมีอารมณ์

เขากลืนน้ำลาย รู้สึกคอแห้ง เสียงน้ำไหลมาจากข้างหลัง เขาเอื้อมมือไปปลดกระดุมของเธอ นัชชาร้องดังกว่าเดิม

“เตชิต คุณ........คุณเมาเกินไปแล้ว”

“อืม” เขาตอบกลับแบบง่ายๆ เขาไม่ยอมหยุดปลดกระดุมเสื้อเธอต่อ ยังเหลืออีกหลายเม็ด เขาหมดความความอดทน ออกแรงกระชากเสื้อเธอออก

เสียงกระดุมตกกระจัดกระจายเต็มพื้น

นัชชาอึ้ง เงยหน้ามองผู้ชายตรงหน้า เธอพูดไม่ออก “คุณ...............”

เขาใจร้อนเกินจนนัชชารู้สึกหวั่นๆ เธอไม่ได้กลัวแต่รู้สึกตกใจกับการกระทำรุนแรงของเขา

ถึงจะรุนแรง แต่เขาแมนมาก..............

เขาที่ไม่ปกติ ทำให้เธอหมดแรงสู้

เตชิตมองดูหน้าเล็กที่เริ่มแดง รู้ว่าเธอไม่ได้ปฏิเสธ เขาถอดชุดนอนของเธอออก โยนไปไว้ที่อ่างล้างมือ ไม่นานชุดสีขาวก็ชุ่มไปด้วยน้ำ

เสื้อในสีชมพูที่อยู่บนตัวเธอ ดูสะอาดตา เธอเหมาะกับอะไรแบบนี้ แลดูอ่อนโยนแต่ก็แอบมีความเซ็กซี่เบาๆ

เตชิตรู้ว่าเธอขี้อาย เอื้อมมือดึงเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอด พาเธอลงอ่าง น้ำที่อุ่นผสมกับกลิ่นอ่อนๆ เริ่มร้อนขึ้นพร้อมกับบรรยากาศร้อนแรงของเขาและเธอ

ทั้งสองเนื้อตัวแนบชิดกัน เขาโอบกอดเธอจากด้านหลัง กระซิบข้างหูเธอ “คิดถึงฉันมั้ย”

นัชชาหูแดง ใจเต้นแรง เธอรู้ว่าเขาหมายความว่าอะไร มันมีความหมายที่ลึกซึ้งมากกว่านั้น

เธอพยักหน้าด้วยความเขินอาย “คิดถึง”

ตั้งแต่จินต์ย้ายเข้ามาอยู่ด้วย พวกเขาก็แทบจะไม่ทำอะไรที่มันดูไม่ดี ไม่เหมือนเมื่อก่อนอยากทำอะไรก็ทำ และอีกอย่างคือช่วงนี้งานก็ยุ่ง ไม่มีค่อยมีเวลา เลิกงานดึกพบลูกค้า

“เมื่อวานเห็นฉันกับจินต์ โกรธหรอ” เขากัดหูเธอ เห็นเธอสะดุ้งยิ่งทำให้เขาอยากแกล้งเธอมากกว่าเดิม

นัชชาเอียงหัวหลบแต่ก็ถูกเขาล็อกไว้ “ไม่นะ...............”

ทั้งสองเคยทำทุกอย่างมาแล้ว แล้วในเวลาแบบนี้เขากลับพูดคุยกับเธอหน้านิ่ง นัชชายอมแพ้เขาจริงๆกับความน่าไม่อายแบบนี้

“ไม่ต้องเป็นห่วง เรื่องบางเรื่องฉันทำกับเธอแค่คนเดียว” เขาพูดอธิบายที่ข้างหูของเธอ