ตอนที่ 704 ทรมาณทั้งคู่

ตอนที่ 704 ทรมาณทั้งคู่

นึกว่าตัวเองยั่วโมโหเจ้านายที่อารมณ์ไม่ดีคนนี้ ขณะที่เธอกำลังคิดจะถอยออกห่าง จู่ๆคางเธอก็ถูกเชยขึ้นอย่างรุนแรง สองนิ้วที่บีบเธออยู่เหมือนกับเหล็ก บีบเจ็บจนเธอน้ำตาไหล

แต่ความเจ็บไม่ได้ทำให้เธอสนใจ สิ่งที่ทำให้เธอสนใจก็คือ ชนัย......จูบตนอย่างไม่คาดคิด?!

รู้ไหมว่ามีดาราหรือไฮโซมากน้อยแค่ไหนอยากจะได้เขาคนนี้ อายุสามสิบสามสามสิบสี่ปี แม้ว่าจะไม่ใช่เป็นหนุ่มน้อยวัยยี่สิบสามยี่สิบสี่ แต่ใบหน้าเขาก็สมบูรณ์แบบ อ่อนเยาว์ สุขุม เหมือนถูกแกะสักมา ไม่ต่างจากไอดอลวัยรุ่นในโทรทัศน์เลย

โดยเฉพาะผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่แต่ยังมีความรู้สึกอ่อนเยาว์ เขาปล่อยเสน่ห์ทำให้คนหลงใหลเป็นพิเศษออกมา เขาเป็นคนที่มั่นคงแต่ก็ไม่ไร้ชีวิตชีวา เหมือนกับฮอร์โมนที่พลุ่งพล่าน มองแวบเดียวก็หลงแล้ว

ผู้ชายแบบนี้มีผู้หญิงไม่เคยขาดสาย ไฮโซมีชื่อเสียงมากมาย อยู่ข้างกายเขามาโดยตลอด แต่คนที่ทำให้เขาอยากแต่งงานด้วยไม่มีเลยสักคน

ไม่แต่งงาน ก็แสดงว่ายังมีโอกาส

แต่ผู้หญิงผู้ที่ไม่สะดุดตามาเที่ยวที่ผับบาร์บ่อยๆ หน้าตาดีก็ไม่ได้สิทธิประโยชน์อะไร คนหน้าตาดีมีเยอะแยะ แต่ชนัยก็เลือกที่จะจูบเธอ

ในใจหญิงสาวอารมณ์พลุ่งพล่านยากที่จะควบคุม กำลังจะเผยอปากเตรียมให้เขารุกล้ำเข้ามา ขณะที่ลิ้นของเธอเตรียมยื่นออกไป จู่ๆเขาก็ปล่อยมือ

พอจะแนบตัวเข้าไปใกล้ก็หนีออก เธอรู้สึกงง “ท่านชนัยคะ......”

“ดื่มสิ” ชนัยส่งแก้วในมือให้เธอ ผงกหน้าผากลงไป เพื่อบดบังคิ้วที่ขมวดแน่น คนนอกมองเข้ามาคงไม่รับรู้ถึงความหดหู่และความไม่พอใจของเขา

การกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาของดราณีทั้งหมด แต่ก่อนไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็นผู้หญิงข้างกายชนัย เธอทำงานที่มูตี้คลับเฮาส์มาหนึ่งเดือน เขาสังสรรค์เกือบทุกวัน

แต่ตั้งแต่เขาเริ่มที่จะเข้าหาตน ก็ไม่เห็นเพศตรงข้ามข้างกายเขาอีกเลย

เมื่อก่อนก็ไม่ได้สังเกต ตอนนี้เห็นภาพแบบนี้ดราณีก็รับรู้ในทันที ที่แท้ตอนที่เขาเข้าหาตนก็เป็นแค่เรื่องเล่นๆเท่านั้น ไม่ได้จริงจังอะไร

แต่นึกขึ้นได้ว่า เขาที่เพิ่งทะเลาะกันก็สามารถไปจูบกับผู้หญิงคนอื่นแล้ว จะชอบตนมากแค่ไหนกันเชียว?

อารมณ์น้อยใจก็ปะทุขึ้นมา บวกกับแอลกอฮอล์ก็ทำให้เธอกระสับกระส่าย และกนต์รพีที่นั่งข้างๆก้รู้สึกได้ จึงใช้ประโยชน์อันดีงามนี้ “น้องสาว พี่จะแนะนำให้นะ ต้องเลือกผู้ชายที่ดีให้ตัวเอง ห้ามเห็นอกเห็นใจเด็ดขาด ไม่งั้นจะควบคุมเธอได้ง่าย”

ดราณีมองกลับไปอย่างไม่มั่นใจ “ฉันดูรีบร้อนหรอคะ?”

“อืม” กนต์รพีตอบกลับอย่างเอาใจ “เธอดูสิทุกคนสนุกกันขนาดนี้ เธอต้องยิ่งมีความสุขนะ ไม่งั้นเสียหน้า”

เขาพูดไปพลางยัดแก้วใส่มือเธอ “ดื่มสักนิด มีความสุขหน่อย~”

แม้ดราณีจะไม่ชอบการกระทำของชนัย แต่ตอนนี้เหตุผลไม่มีแล้ว แก้วที่เธอเพิ่งดื่มไปถึงขีดจำกัดเธอแล้ว

“ฉันไม่ดื่มแล้วค่ะ” เธอยื่นมือไปผลักแก้วที่ส่งมาตรงหน้าออก “ฉันมึนหัว”

เขามองใบหน้าที่ยิ่งแดงขึ้นเรื่อยๆของเธอ ก็ไม่ได้บังคับ แต่ก็แนบชิดร่างกายเธอไม่หยุด ให้ได้ผลประโยชน์มากที่สุดเท่าที่จะทำได้