ตอนที่ 708 ให้โอกาสฉันได้รับผิดชอบเธอ

ตอนที่ 708 ให้โอกาสฉันได้รับผิดชอบเธอ

คำพูดพวกนี้ เขาไม่เคยพูดกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน เธอเป็นคนแรก

แต่ดราณีกลับรู้สึกใจลอย “แต่......เมื่อคืนนี้คุณกอดกับผู้หญิงอีกคน......”

“เพราะฉันเห็นเธอไปกับกนต์รพี เลยจงใจให้เธอเห็น หลังจากที่เธอคบกับฉัน ฉันจะไม่แตะตัวผู้หญิงคนไหนอีกเลย”

ดราณีกัดริมฝีปาก ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร แสดงละครหรือเปลานะ เธอกังวลจริงๆนะ......

ชนัยลูบบนหลังเธอช้าๆ และรับรู้ได้ถึงบรรยากาศที่ขัดแย้งกัน เขาอยู่ในร้านเหล้ามานาน ได้เห็นสิ่งของสวยงามสดใสมากมาย ก็ไม่ได้รู้สึกว่าอะไรดีไม่ดี

เด็กก็แยกความแตกต่างได้ ผู้ใหญ่ก็ได้รับสิ่งที่เขาต้องการ เมื่อเวลาผ่านไปนานหัวใจก็ด้านชาหมดแล้ว

แต่ตอนนี้ ได้รับรู้ถึงความรู้สึกของผู้หญิงในอ้อมกอด มันคือความบริสุทธิ์ ความสะอาด ความคิดของดั่งสาวน้อย เป็นครั้งแรกที่ชนัยรู้สึกว่าความปรารถนาที่ผ่านมาของเขานั้นมันช่างน่ารังเกียจและต่ำช้า จู่ๆก็ดูถูกตัวเอง

เธอเน้นตลอดว่าพวกเขาไม่ใช่คนทั้งโลก ในที่สุดตอนนี้ชนัยก็เห็นด้วยนิดหน่อย จริงด้วย เขาเป็นคนที่อยู่ในส่วนมืด แต่เธอกลับส่องแสงสว่างขนาดนั้น

เขาค่อยๆขมวดคิ้วแล้วหลับตาลง ชะงักมือที่ขยับขึ้นลง “อดีตของฉันมันลบไปไม่ได้ อะไรที่มันเกิดไปแล้วก็ให้มันเกิดไป แต่อนาคตฉันรับประกันกับเธอได้เลย ตราบใดที่เธอยอมรับฉัน ฉันจะไม่มีคนอื่นอีก”

ถ้าเพิ่งรู้จักกับชนัย ได้ยินเขาพูดแบบนี้ ดราณีจะไม่รู้สึกอะไรสักนิด แต่ตอนนี้หลังจากได้รู้จักเขาแล้ว เธอก็รู้ว่าคำพูดพวกนี้มันหมายถึงอะไร

“ฉันไม่เคยสัญญากับใครมาก่อน แต่ตอนนี้ฉันอยากลองดู” ชนัยได้เปิดใจกับเธอเล็กน้อย “เธอ......จะยอมรับไหม?”

เสื้อเชิ้ตที่หน้าอกก็ชุ่มไปด้วยน้ำตาอย่างรวดเร็ว ของเหลวอุ่นร้อนผ่านเนื้อผ้าเข้าไปถึงผิวหนัง

ชนัยเตรียมจะถอยออกเล็กน้อยเพื่อมองเธอ แต่หญิงสาวในอ้อมกอดนั้นไม่ยอม แล้วซุกเข้าเสื้อผ้าตรงอกเขา

“ดราณี?”

ดราณีก้มมองกระดุมบนเสื้อของเขา ผ่านไปครึ่งนาทีถึงพูดออกมาช้าๆ “ฉันไม่เคยมีความรักมาก่อน แล้วก็ไม่เคยชอบใครมาก่อน ชีวิตฉันยุ่งและยากลำบากมาก ฉันไม่มีเวลามามีความรักโรแมนติก และไม่เคยคิดว่าจะได้คบกับคนอย่างคุณ แต่ว่า.....จู่ๆฉันก็รู้ว่าตัวเองไม่มีทางที่จะปฏิเสธคุณต่อไป ฉันนไม่รู้ว่าจะจัดการกับความสัมพันธ์นี้อย่างไร ฉันแค่อยากจะรู้จักคุณให้มากขึ้นอีกนิด ได้อยู่ด้วยกันยาวขึ้นอีกสักนิด......”

เธอแสดงความในใจออกมาอย่างคลุมเครือ ไม่ได้พูดคำว่าชอบสักคำ แต่สิ่งที่พูดออกมาทุกถ้อยคำนั้นหมายถึงคำว่าชอบ

ชนัยฟังแล้วก็ใจเต้นแรง เขากระตุกมุมปาก ปลอบโยนกระต่ายน้อยที่กำลังหวาดกลัวในอ้อมกอด “คบกับฉันเถอะ ดราณี เธอชอบฉัน ฉันก็ชอบเธอ ให้โอกาสฉันได้รับผิดชอบเธอนะ หืม?”

“……”

ดราณีเหมือนโดนไฟช็อตหลังจากได้ยินคำว่า ‘ชอบ’

ในใจมีคำตอบอยู่แล้ว แต่ปากกลับไม่ยอมพูดออกมา “งั้นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้......”

“ก็ตามนั้น เธอตีฉันสิ” ชนัยพูดไปก็ดึงมือของเธอเข้ามาใกล้หน้าตัวเอง “ตีฉันแรงแค่ไหนก็ได้ ฉันให้เธอเอาคืน”

ดราณีตกใจสะดุ้ง และรีบกระชากมือกลับมา “คุณ คุณทำอะไร......”

“ให้เธออารมณ์เย็นลง ฉันมันเลวและทำตัวโหดร้าย เธอมาหาฉันแต่ฉันกลับไม่สนใจเธอ ไม่ใช่คนแล้ว ฉันคิดว่าตัวเองทำเกินไป!”เขาว่าตัวเองโดยไม่ได้ออกแรง ด้วยความจริงจัง และรู้สึกผิดจริงๆ “ตีสิ”

“……” ดราณีซ่อนมือตัวเองไว้ด้านข้าง “ตีคุณไปก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นมา”

“แต่คุณจะได้ระบายอารมณ์ไง แฟนหนุ่มที่ดีจะไม่ให้แฟนสาวตัวเองรู้สึกน้อยใจหรอก”