ตอนที่331ผมจะได้เจอพ่อมั้ยครับ

คุณตาคุณยายหรอ

ธีมนต์ยังไม่คุ้นเคยกับคำเรียกนี้“เป็นคุณพ่อคุณเเม่ของคุณเเม่หรอครับ”

“ใช่ค่ะ”นัชชาดึงเด็กน้อยเข้ามาในอ้อมกอด“ลูกอยากกลับไปเจอพวกท่านมั้ย”

“อยากครับ”ธีมน์ตอบอย่างไม่ลังเล“มีเพื่อนหลายคนมีคุณปูคุณยายมรับเเต่ผมไม่เคยเห็นหน้าพวกท่านเลยผมอยากรูว่าพวกท่านจะมีหน้าตายังไง……เเละเเม่ครับ”

เด็กน้อยเงยหน้ามองเธอเขาขมวดคิ้วถามเธอด้วยความระมัดระวัง“ครั้งนี้ผมจะได้เจอพ่อมั้ยครับ”

คำพวกนี้ธีมนต์ไม่เคยเอ่ยปากถามนัชชามาก่อนเเต่พอได้ยินเขาถามเธอก็เเทบจะร้องไห้ออกมา

“ลูกอยากเจอพ่อหรอ”

“เปล่าครับ”เขาตอบเสียงเบาพยายามจะปกปิดความผิดหวัง“ผมเเค่อยากจะ………”

นัชชาจะฟังไม่ออกได้ยังไงถ้าเกิดเขาไม่อยากเจอเขาก็คงไม่ถามเธอรู้จักนิสัยลูกคนนี้ดีนิสัยเหมือนเตชิตมากความอดทนสูงมีอะไรก็เก็บไว้ในใจที่ถามออกมาคงเพราะอยากเจอมาก

ความจริงเด็กรู้เเละเข้าใจทุกอย่างเพียงเเค่ไม่รู้ะเอ่ยปาก

ถามเธอยังไงเเต่พอตอนนี้มีโอกาสสิ่งที่เก็บไว้ในใจมานานเขาเลยถามมันออกมา

เป็นเพราะเเม่อย่างเธอทำผิดตั้งเเต่เด็กจนโตในโลกขอลเขามีเพียงชนุดมกับเธอเเค่สองคนถึงเธอจะคอยให้ทุกอย่างที่เธอสามารถให้เขาได้มันมากกว่าเเม่ธรรมดาคนหนึ่งสามารถให้ได้เเต่ถึงยังไงมันก็ยังไม่เพียงพอ

นัชชาตัดสินใจไม่ว่ายังไงรอบนี้เธอคงจะต้องกลับไป

……………

พอเธอตัดสินใจเเล้วเธอเลยบอกให้ชนุดมได้รับรู้เขาไม่ได้พูดอะไรเพียงเเค่ให้เธอดูเเลตัวเองเเละธีมนต์ดีๆ

นัชชาไปลาที่โรงเรียนให้ลูกพอทุกอย่างเตรียมพร้อมเธอส่งข้อความให้เตชิตไม่นานคนดูเเลในบริษัทบิตโอเอมโทรมาบอกว่าสามารถทำตามคำขอของเธอหวังว่าจะตกลงกันได้เป็นการส่วนตัว

ทนายในสำนักงานติดต่อDavyเพื่อเป็นการตกลงเย็นวันนั้นบรษัทบิตเอมโอประกาสสัมภาษณ์ขอโทษออกสื่อเเละลงหนังสือพิมพ์Davyได้ตามที่ต้องการเเล้วทุกอย่างก็จบลงด้วยดี

นัชชาได้คำชมมากมายจากเพื่อนที่ทำงานสายเดียวกันเเละได้รับค่าตอบแทนมากมายเเต่ในใจเธอไม่ได้รู้สึกดีใจส่วนใหญ่ที่เรื่องจบลงด้วยดีได้ไม่ใช่เป็นเพราะเธอเเต่เป็นเพราะเตชิต

เธอนึกถึงตอนที่เธอเพิ่งเข้ามาทำงานนี้เเรกๆพวกผู้หญิงที่ยอมเพื่อให้ได้โอกาสในการได้คดีมาไม่แปลกที่ทุกคนทุ่มเทที่เเท้มันเป็นความรู้สึกเเบบนี้เอง

เรื่องที่หนักจนทำให้คนล้มลงได้สำหรับคนใหญ่โตอย่างเตชิตเป็นเรื่องที่ง่ายดายเหมือนคำพูด

เเต่เธอก็เเอบคาดไม่ถึงที่ผู้ชายคนนี้จะตัดสินใจทั้งๆที่เธอยังไม่ได้รับปากว่าจะกลับไปเขาไม่กลัวว่าเธอจะโกหกเขาหรอ

คิดในทางกลับกันเขาก็คงจะรู้จักเธอดีขอเเค่พูดออกมา

เเล้วก็จะต้องทำให้ได้

นัชชาใช้เวลาทั้งวันในการจัดกระเป๋าทำความสะอาดบ้านความจริงตอนกลางคืนเธอจะกินข้าวกับชนุดมเเ่เขาโทรมาบอกว่าจะไม่กลับมาเเล้ว

นัชชารู้ว่าเขาคงไม่อยากเห็นการจากลาเธอเลยไม่ได้พูดอะไรมากเพียงเเค่ส่งข้อความเสียงทิ้งท้ายไว้

“คุณเเม่ครับจะได้กับบ้านไม่ดีใจหรอครับ”ตอนกินข้าว

ธีมนต์มองดูท่าทางเหม่อลอยของเเม่เขาไม่ค่อยเข้าใจกำลังจะได้เจอตายายทำไมเเม่ถึงทำหน้เคร่งเครียดล่ะ

ความคิดเห็น