ตอนที่366 ใส่เสื้อผ้าแล้วไสหัวออกไป

ตอนที่366 ใส่เสื้อผ้าแล้วไสหัวออกไป

นัชชาหัวหนัก ไม่มีสติคิดอะไรมาก ร่างกายถูกเขาครอบครอง เธอน้ำตาใกล้จะไหล “อย่า อย่าเรียกฉันแบบนั้น.............”

“นัช ที่รัก” เขาไม่สนใจที่เธอห้าม มองดูใบหน้าที่แดงๆของเธอ อารมณ์เพิ่มมากขึ้น “ฉันคิดถึงเธอมาก อยากโอบกอดเธอ อยากทำให้เธอเป็นของฉันคนเดียว”

“หยุด หยุดพูด..........” นัชชาส่ายหน้า ไม่รู้จะเผชิญหน้ายังไง เธอเขินอาย ได้แต่หลับตาลง

เตชิตก้มจูบเปลือกตาเธอ “ที่รัก ลืมตามองฉัน ฉันอยากให้เธอมองฉัน”

ว่ากันว่าผู้หญิงทุกคนจะเห็นแค่ผู้ชายคนนั้นอยู่ในสายตา เขาอยากให้เธอมองเขาแค่คนเดียว

นัชชาไม่สนใจ พูดเร่งเขา “คุณไม่ต้องพูด เร็วๆหน่อย”

“เร็วๆหรอ” เขายกยิ้ม ตัวแข็งทื่อ เลือดแทบพุ่ง เขาพูดเตือน “เธอขอเองนะ อย่ามาเสียใจทีหลัง”

ไม่นาน เขาก็ทำให้เธอรู้จักคำว่าเสียใจ

เสียงเตียงสั่นเสียงดัง ในห้องสว่างมาก เห็นทุกอย่างชัดเจน ม่านสีขาว ทำให้เห็นตัวนัชชาที่แดงได้อย่างชัดเจน

เธอทนไม่ไหวกับแรงที่เขามอบให้ เธอเอื้อมมือกอดไหล่เขาไว้ เธอออกแรงจิกทิ้งรอยให้เขา

ไม่รู้ผ่านไปนานแค่ไหน นัชชาเหมือนกำลังจะแตกสลาย ผู้ชายที่อยู่บนร่างก็หยุดลง

เมื่อทำเรื่องอย่างว่าเสร็จ ต่างคนต่างหมดแรง เขาล้มลงนอนข้างๆเธอ มือก็ยังจับไว้ที่เอวของเธอ เขาทำเธอสติหลุดลอย ไม่นานเธอก็ได้สติกลับมา

ตรงหน้าเป็นเรือนร่างเปลื่อยเปล่าของเขา ห้องเต็มไปด้วยกลิ่นไอความร้อนแรงเมื่อครู่

นัชชาหน้าเริ่มขาวซีดจากเดิมเป็นแดง เธอเสียสติไปแล้วแน่ๆ ทำเรื่องบ้าๆแบบนี้กับเขา ตอนนี้เขาไม่ได้เป็นผัวเมียกัน ไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่กลับทำเรื่องอย่างว่ากัน

นัชชารู้สึกตลกตัวเอง หัวเราะเยาะตัวเองที่พ่ายแพ้ให้กับเขาตลอด

เตชิตไม่รู้ว่าเธอกำลังอารมณ์ไม่ดี เขายังรู้สึกดีใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น เขากำลังเงยหน้าจะหอมหน้าผากเขา เธอเอียงหน้าหนี

เขาชะงักค้าง งงกับการกระทำของเธอ “เป็นอะไร”

เขาอารมณ์เสีย นัชชารู้สึกแปลกๆ เธอลุกขึ้นจากเตียง เอื้อมไปหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาใส่อย่างรีบเร่ง

เตชิตขมวดคิ้ว เอื้อมมือไปดึงชุดเธอมา กลั้นความโกรธเอาไว้ “เป็นอะไร”

นัชชาสูดหายใจเข้า พูดอย่างไม่แคร์ “อะไรเป็นอะไร คุณอยากฉันก็ปล่อยให้คุณทำแล้วไง ฉันจะไปดูลูก หรือยังไม่พอใจจะทำต่อหรอ”

เธอรังเกียจตัวเองและรังเกียจเขา เธอใช้วิธีนี้ทำให้ดูเหมือนตัวเองหมดความรู้สึก และมันก็ได้ผลเขารู้สึกได้ถึงแบบนั้น