ตอนที่368 รอยจูบตรงต้นคอเธอ

ตอนที่368 รอยจูบตรงต้นคอเธอ

นัชชาใจหาย “เปล่า”

คำพูดนัชชา ชนุดมไม่เชื่อ จากที่เขาเป็นผู้ชายเหมือนกัน เขาไม่มีทางปล่อยหรือไม่ทำอะไรเธอ ยิ่งไปกว่านั้นคนคนนั้นคือเตชิต

เธอแค่ไม่อยากพูด ไม่อยากให้เขารู้

ชนุดมมีคำพูดมากมายอยากจะพูดแต่ก็ห้ามใจไว้ “ดูเสร็จแล้วรีบกลับมา”

นัชชาโล่งใจที่เขาไม่ได้ถามต่อ “อืม”

หลังจากวางสาย ภายในรถเงียบสนิท เธอยกมือเห็นตัวเองจากกระจกหลัง ผมยุ่งเหยิง เพราะเธอเงยหน้าทำให้เห็นรอยแดงตรงต้นคอเธอ เธอรีบหันไปมองทางอื่น ไม่อยากเห็นตัวเองในสภาพแบบนี้

ตอนนี้ เธอย้อนคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ เธอเป็นคนเริ่มเรื่องอย่างว่ากับเขาก่อน...............

นัชชาเอ้ยนัชชา แกบ้าไปแล้วหรอ

เธอหลับตาลง พิงหลังไปที่เบาะ ถอนหายใจ เธอไม่สามารถสลัดภาพที่เกิดขึ้นในห้องเมื่อครู่ไม่ได้

อารมณ์ร้อนแรง เขาเรียกชื่อเธอ และภาพเหงื่อที่ไหลตามหน้าผากของเขา.......

นัชชากัดปากตัวเอง ไม่รู้เป็นอะไรห้ามไม่ให้คิดถึงเขาไม่ได้ เธอคิดไปด้วยต่อว่าตัวเองไปด้วย

เธอเหมือนคนขาดสติ ห้าปีที่ผ่านมาไม่มีใคร เลยทำให้เธอเหงามากไปหน่อย ตอนนี้ปัญหาเรื่องลูกยังไม่เคลียร์เธอคิดเรื่องพวกนี้ได้ยังไง

นัชชาลืมตา มองดูโรงจอดรถที่ว่างเปล่า เธอเริ่มลังเลกลัว เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ หลังจากนี้เธอเจอเขาแล้วต้องรู้สึกหรือทำหน้ายังไง

............................

ธีมนต์ตื่นมา เตชิตกำลังคุยโทรศัพท์กับเลขาอยู่ โครงการหนึ่งที่เขาลงทุนอยู่มีปัญหา คือผู้ร่วมลงทุนเปลี่ยนใจกะทันหัน แต่ถ้าเป็นแบบนี้ก็ขึ้นตลาดตามเป้าที่วางไว้ไม่ได้ สูญเสียค่อนข้างเยอะเหมือนกัน

เตชิตเข้าใจปัญหาแล้ว ในเวลาแบบนี้มีปัญหาเกิดขึ้น ต้องมีคนตั้งใจให้เกิด เป็นใครคงไม่ต้องเดา นอกจากชนุดมแล้วก็คงไม่มีใครกล้า

“ตามเรื่องไปก่อน ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นรายงานฉันตลอด หาวิธีคุยกับผู้ร่วมลงทุนคนอื่นๆดู” เกิดปัญหาใหญ่ เขานิ่งแก้ปัญหาอย่างมีสติ ถึงแม้โครงการนี้ล่ม มันก็ไม่ได้ทำให้เขาสั่นไหว เขาก็แค่เสียเงินแต่ไม่ได้มากพอที่จะทำให้เขาล้มลลายได้

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาได้มาก มันเป็นแค่เศษเงินในธนาคารเขา แต่ที่เขายอมไม่ได้คือ เขาไม่อยากแพ้ชนุดม

เขาไม่พอใจตั้งแต่ตอนเห็นอยู่กับนัชชา ถ้าเขาจะมาไม้นี้ เขาก็ร่วมเล่นกับเขาให้ถึงที่สุด

“แม่ แม่ครับ”

เตชิตกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ แต่ได้ยินเสียงเด็กเรียก เขาตกใจ รีบพูดขัดขึ้น “ลูกตื่นแล้ว ไว้ค่อยคุยกัน”

พูดจบเขาก็กดวางสายอย่างรวดเร็ว

ทิ้งให้ประรมถือสายงง เขาไม่ได้เข้าบริษัทเกือบอาทิตย์ คำพูดเมื่อกี้ ‘ลูกตื่นแล้ว’ พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน คนที่เย็นชาอย่างเขาไม่นึกเพื่อผู้หญิงกับเด็กคนหนึ่งจะเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้

นี่คงจะเป็นคำที่ใช้เปรียบเทียบถูก คนเราจะเปลี่ยนไปเมื่อเจอคนที่ทำให้เรารักได้มากพอ

เตชิตรีบเปิดประตูเข้าไป ธีมนต์ลุกขึ้นนั่ง ตากลมดตทั้งคู่มองดูรอบๆห้อง “แม่ล่ะครับ”

“แม่มีธุระนิดหน่อย กลับไปแล้ว” เขาโกหกหน้าตาย

ถ้าให้ลูกรู้ว่าที่แม่ไปเพราะเขาไล่ ลูกคงไม่ยอมแน่ๆ