ตอนที่383จีบเธออีกครั้ง

ตอนที่383จีบเธออีกครั้ง

พอแล้วเพียงพอแล้วแต่ว่า.........

เธอเธอยังเตรียมตัวไม่พร้อมนี่!!

“เตชิต”ลมหายใจของนัชชาเริ่มไม่ปกติตามองไปทางเตชิตบ้างทางกำแพงบ้าง“ฉันแค่เป็นไข้ไม่ได้เป็นโรคอะไรร้ายแรงคุณไม่ต้องทำแบบนี้แค่เพราะ”.......

“ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่เธอไม่สบาย”

“แต่ว่า”......

“ไม่แต่ว่า”หน้าของเขาเริ่มแดงถึงแม้น้ำเสียงจะไม่ค่อยดีนักแต่สายตานั้นตื่นเต้นมากนี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าแค่พูดก็เป็นเรื่องที่ยากทำใจไปตั้งนานถึงจะถามต่อไปว่า“เธอตกลงที่จะอยู่กับฉันไหม?”

ถึงแม้สมองของนัชชาจะเบลอแต่ก็ไม่ถึงขั้นที่โง่เหม่อไปแป๊บนึงแล้วก็ส่ายหัว“ไม่ได้”

“..................”

“.................”

ในห้องเงียบสนิทไปเลยเหมือนทุกอย่างจะกลายเป็นเหยือกน้ำแข็ง

นัชชาพูดเสร็จถึงจะรู้สึกว่าตัวเองพูดเกินไปก็เลยมองไปทางสีหน้าของผู้ชายเป็นอย่างที่คิดสีเขาแย่มาก

เธอก็รู้จักนิสัยเตชิตดียอมให้เขามาสารภาพรักก็เหมือนเอามีดจี้ไว้ที่คอถึงจะทำให้เขาพูดได้เรื่องที่เขายอมสารภาพรักเป็นเรื่องที่ยากมากๆ

ในตอนที่เธอกำลังคิดว่าจะทำยังไงผู้ชายก็ลุกขึ้นอย่างกะทันหันนัชชารู้สึกว่ามีลมหวิวๆผ่านข้างตัวเองวินาทีต่อไปไฟในห้องก็ดับลง

ในห้องกลับไปเมื่อเหมือนเดิมมีแต่แสงที่ส่องเข้ามาจากหน้าต่างเล็กน้อย

ลมที่เป่าเข้ามาในห้องทำให้ในห้องไม่ได้อึดอัดขนาดนั้น

นัชชาถอนหายใจแบบนี้ก็ดีอย่างน้อยก็ไม่ต้องเห็นหน้าของเขาจะได้ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นเธอรู้สึกว่าความสัมพันธ์ของพวกเราทั้งสองในตอนนี้แปลกๆ

หลังจากที่เตชิตปิดไฟเขาก็เดินเข้าไปในห้องน้ำเสียงน้ำดังขึ้นมาตอนที่ออกมาอีกทีก็เห็นเงาของเขาที่มีผ้าเช็ดตัวอยู่บนหัว

คงจะไปล้างหน้าแปรงฟันมา

นี่ก็ถึงเวลาพักผ่อนแล้วจริง

นัชชามองไปทางผู้ชายที่นอนพักอยู่บนเตียงเดี่ยวเขาหันหลังให้เธอเหลือแต่เพียงเงาอันมืดมนแต่เธอก็ยังคิดภาพสีหน้าของเขาที่แย่มากได้

ไม่รู้ทำไมนัชชารู้สึกว่าเขามีความน่ารักนิดนึง

ลองคิดดูจะมีผู้ชายสักกี่คนที่สารภาพไม่สำเร็จแล้วปิดไฟนอนก็คงจะมีแต่เขาคนเดียว

เพราะคิดแบบนี้เธอก็รวบรวมความกล้าแล้วลองเรียกชื่อเขาเบาเบา“เตชิต?”

การตอบรับคือความเงียบ

เธอเม้มปากไว้พยายามควบคุมตัวเองไม่หัวเราะออกมา“นายนอนหลับแล้วหรอ?”

ที่จริงในใจของเธอรู้ว่าเขาไม่มีทางนอนหลับแค่ทำใจให้สงบก็ยังทำไม่ได้เลยมั้งจากนิสัยเขาแล้วตอนนี้คงจะงอนอยู่

“ยังไม่หลับ!”

ในห้องที่เงียบสงบก็ได้ยินเสียงของผู้ชายดังขึ้นมาแค่ฟังก็รู้แล้วว่าเขาไม่พอใจขาไม่รู้สึกกลัวเลยแม้แต่สักนิดแต่รู้สึกตลกถึงแม้จะไม่กล้าหัวเราะดังๆเธอก็ยังพูดว่า“ขอบคุณที่นายดูแลฉันมาทั้งวันนะ”

คำนี้ถึงแม้จะมีจุดประสงค์ปลอบใจปนอยู่แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่านี่คือคำในใจของเธอ