ตอนที่385ใส่รองเท้าให้เธอ

ตอนที่385ใส่รองเท้าให้เธอ

“สิ่งที่เธอคิดก็ไม่น้อยนะ”เตชิตขมวดคิ้วและไม่ค่อยพอใจ“ในวงการธุรกิจไม่ได้ง่ายอย่างที่เธอคิดเธอเป็นผู้หญิงที่อยู่ตรงกลางก็ไม่มีประโยชน์อะไรเธอมั่นใจขนาดนั้นเลยหรอว่าในอนาคตสักวันหนึ่งเธอจะไม่มีทางอยู่กับฉัน”

ช่วงเวลาที่พวกเขาทั้งสองคืนดีกันคงจะเป็นการประชดประชันที่แรงที่สุดสำหรับชนุดมดังนั้นตอนนี้ถอยออกมาไม่ว่าจะเพื่อเธอหรือเพื่อความสัมพันธ์ของเธอกับชนุดมเธอเลือกในสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว

ตอนที่เตชิตพูดคำนี้ไม่ใช่เพราะเห็นแก่ตัวแต่พอคิดในมุมมองของเธอแค่ตอนนี้เธอยังไม่สามารถที่จะเข้าใจทั้งหมด

“ฉันไม่ได้ต้องการที่จะให้เธอไปบอกกับชนุดมว่าให้เขาหยุดมือทันทีฉันมีความสามารถพอที่จะรับมือกับเรื่องนี้ได้แค่ไม่อยากให้เธอยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกเข้าใจไหม?”ผู้ชายกลัวว่าเธอจะเข้าใจผิดก็เลยพูดอีกรอบ

นัชชาเกิดอาการอึ้งเพราะคำพูดของเขาโดยเฉพาะคำว่าเธอมั่นใจขนาดนั้นเลยหรอว่าในอนาคตสักวันหนึ่งเธอจะไม่มีทางอยู่กับฉันเหมือนมีค้อนทุบมาที่หัวใจของเธอแรงๆ

คำพูดแบบนี้……เขาพูดออกมาได้ยังไงและยังมั่นใจได้มากขนาดนั้น?

แต่เพราะคำพูดแบบนี้ยิ่งทำให้เธอไม่มั่นใจ

เตชิตมองไปยังใบหน้าของเธอที่มีความโกรธเล็กน้อยไม่รู้ทำยังไงก็เลยถอนหายใจออกมา“ฉันไม่รู้ว่า5ปีที่ผ่านมาเธอทำงานไปมากเท่าไรมีผลงานดีๆมากเท่าไรอาจจะดีมากแต่ฉันไม่ใช่ชนุดมฉันไม่มีทางให้ผู้หญิงของฉันโดนคนอื่นทำร้ายเธอสามารถพึ่งตัวเองได้แต่ไม่ต้องหัวดื้อฉันสามารถดูแลเธอและลูกได้”

ปัญหาระหว่างเขากับชนุดมเขาไม่เคยคิดที่จะให้นัชชาเป็นคนที่ลำบากใจเขารู้ว่าสักวันต้องมีวันนี้ก็เลยแก้ไขปัญหานี้ก่อน

นัชชามองไปทางผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าแล้วพูดว่า“เตชิตนายเป็นคนแบบนี้ไงไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ทำตามที่ตัวเองต้องการและพอใจ”

ไม่ว่าจะดีหรือร้ายเขาก็เป็นแบบนี้ตลอดมันทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจเธอยอมรับว่าเรื่อง5ปีก่อนกระทบกระเทือนเธอหนักมากทำให้เธอไม่ชอบการกระทำแบบนี้มากๆ

หลังพูดจบในห้องก็เงียบไป

ผ่านไปนานมากเขาถึงจะพูดออกมา“ขอโทษฉันแค่ไม่อยากให้เธอถูกทำร้าย”

“นายเป็นแบบนี้มาตลอด”นัชชาย้ำอีกรอบหนึ่งในคำพูดมีน้ำเสียงที่เศร้าๆเหมือนเธอจะนึกอะไรได้แล้วหัวเราะออกมาเบาๆ“หรืออาจจะเป็นเพราะฉันอ่อนแอเกินไปก็ได้”

เตชิตจับไปที่คางของเธอนัยน์ตาของเขาไม่มีความรังเกียจเลยแม้แต่น้อย“ฉันไม่ได้กำลังให้เธอทำแบบนั้นแค่ไม่รู้ว่าจะพูดยังไง”

“ในหลายๆเรื่องฉันก็คิดและตัดสินใจด้วยตัวเองเป็นนะแต่ในสายตานายฉันเหมือนแค่มีสิทธิ์ที่จะทำตามคำสั่งของนายเท่านั้น”

พอได้ยินเธอพูดแบบนี้ผู้ชายก็ขมวดคิ้วแน่น“ฉันไม่เคยคิดแบบนี้ถ้าฉันสั่งให้เธอได้แบบที่เธอพูดตอนนี้ก็คงไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น”

คำพูดนี้ทำให้นัชชาไม่รู้จะพูดยังไงต่อ

“นัชชาเธออย่าคิดฉันในแง่ร้ายเกินไปให้เวลาฉันหน่อยฉันจะแก้ไขมันนะ”

เขาคิดไม่ออกว่านัชชาจะทำเรื่องร้ายแรงขนาดไหนเขาก็ไม่เคยโกรธเหมือนไม่ว่าผู้หญิงคนนี้ทำอะไรเขาก็สามารถให้อภัยและเข้าใจได้

5ปีก่อนเขายังมั่นใจว่าสิ่งที่เขาทำนั้นถูก5ปีผ่านไปเขาบอกว่าให้เวลาเขาหน่อยเขาจะแก้ไขมัน

ในใจไม่มีคลื่นคงเป็นไปไม่ได้เธอหวังมาตลอดว่ามีสักวันหนึ่งเตชิตจะรับรู้ถึงความผิดของตัวเองรับรู้ว่าการวางแผนของเขาในเมื่อก่อนเป็นสิ่งที่เธอรับไม่ได้

วันนี้ก็มาถึงตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว

ในใจของนัชชากระวนกระวายมากมีความรู้สึกว่าข้อสงสัยในใจที่อยู่มานานเริ่มคลี่คลายแต่ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เธอเริ่มกระวนกระวาย

เธอหลับตาไม่ไปมองและไม่คิด“ฉันเหนื่อยแล้วอยากจะพักผ่อนสักแป๊บ”

เตชิตไม่บังคับเธอแค่ห่มผ้าห่มให้เธอดีๆแล้วหันหลังเดินออกจากห้อง

เปิดประตูปิดประตู