ตอนที่491เมามายถูกรวบตัว

ตอนที่491เมามายถูกรวบตัว

คำพูดที่ไม่ได้ตั้งใจของจินต์แทงใจดำของนัชชาอย่างจังเธอเองก็รู้สึกตลก"การแสดงออกของฉันมันชัดเจนขนาดนั้นเลยหรือ?"

จินต์รับเมนูเครื่องดื่มมาจากมือของบริกรแล้วพยักหน้า"ไม่ใช่ว่าเธอแสดงออกอย่างชัดเจนที่บ้านนั้นคนที่จะทำให้เธออารมณ์เสียได้เห็นจะมีแต่เขาคนนั้น"

นัชชาพูดไม่ออกดูเหมือนว่า...เป็นแบบนั้นจริงๆ

"ดูสิว่าเธออยากดื่มอะไรจะเป็นเบียร์ไวน์แดงหรือค็อกเทลดีล่ะ?"

"ขอเป็นเหล้าฝรั่งแล้วกันวิสกี้นะ"คำพูดของนัชชาทำให้จินต์ตกใจจนตาแทบถลน

"อะไรนะ?”เธอแคะหูของตัวเองคิดว่าฟังผิด"เธออยากเมาขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ฉันอารมณ์ไม่ค่อยดีเธอดื่มเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้ไหม?"

จินต์ไม่ใช่คนไม่สู้เธอสั่งวิสกี้มาหนึ่งขวดอย่างรวดเร็ว"ได้สินานๆทีจะออกมาเมาสักทีถ้าอย่างนั้นฉันจะเมาเป็นเพื่อนเธอแบบสุดเหวี่ยงไปเลย"

เครื่องดื่มถูกจัดเตรียมมาให้อย่างรวดเร็วทางบาร์แถมผลไม้ให้หนึ่งถาดนัชชาใส่มะนาวลงในแก้วแล้วเทวิสกี้ตามลงไปหล่อนชนแก้วกับจินต์"ขอบใจที่ดื่มเป็นเพื่อนฉัน"

จินต์ยิ้มๆ"ยินดีอย่างยิ่ง~"

ของเหลวเผ็ดร้อนไหลเข้าหลอดอาหารตอนอารมณ์ดีอาจไม่คิดว่าเป็นของดีแต่ตอนอารมณ์ไม่ดีดื่มสักแก้วมันก็ช่วยบรรเทาความสบายใจได้จริงๆ

"แต่ว่าครั้งนี้เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ?"

นัชชานึกถึงบทสนทนาระหว่างเขาเมื่อคืนนี้แววตาก็สลดลงอย่างไม่สามารถแอบไว้ได้"เขารับคดีมาคดีหนึ่งมันเป็นคดีที่อันตรายมากฉันไม่อยากให้เขาไปเตชิตรู้สึกว่าเขาจำเป็นต้องยืนให้ได้ในฐานะนักกฎหมายคนหนึ่ง"

"มันอันตรายขนาดนั้นเลยเหรอ?”

"ใช่"นัชชาเสียงต่ำ"อันตรายมาก"

"เธอลองพูดกับเขาดีๆเตชิตน่าจะเข้าใจคลื่นใหญ่ลมแรงขนาดไหนพวกเธอก็ผ่านมาได้ขนาดนี้คงไม่มาทะเลาะกันกับเรื่องเล็กๆน้อยๆนี้หรอก"

"ฉันพูดแล้วแต่ว่า…"พอพูดถึงตรงนี้นัชชาก็ลังเลเธอมองลงไปที่เหล้าในแก้วเหมือนว่าหัวใจของเธอถูกแช่อยู่ในนั้น"ฉันไม่รู้ว่าสิ่งที่ฉันทำลงไปมันถูกต้องไหม"

จินต์รู้ว่านัชชาหวั่นไหวกับเรื่องนี้อยู่ไม่น้อยในฐานะผู้หญิงเหมือนกันเธอเข้าใจความคิดในใจของนัชชา"ในความเป็นจริงเธอทั้งคู่ไม่มีใครผิดเพียงแต่จุดยืนของเขาและเธอไม่เหมือนกันมุมมองของปัญหาของเธอทั้งคู่ก็แตกต่างกันฉันรู้ว่าเธอเป็นห่วงความปลอดภัยของเขาเตชิตเขาต้องเข้าใจอย่างแน่นอนเขาไม่โทษเธอหรอก"

นัชชาได้ยินคำปลอบใจของจินต์มันไม่ได้ช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นสักเท่าไร"วันนี้ฉันส่งธีมนต์ไปโรงเรียนเขาบอกกับฉันว่าเขาอยากเป็นนักกฎหมายที่ยิ่งใหญ่อย่างพ่อและแม่จินต์ฉันไม่รู้ว่าจะชั่งใจยังไง..."

โดยส่วนตัวเธอในฐานะของภรรยาและในฐานะผู้เป็นแม่ไม่อยากให้เตชิตตกอยู่ในอันตรายแต่เมื่อคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สำคัญมากเธอจึงรู้สึกว่าตนเองทั้งเห็นแก่ตัวและเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งเท่านั้น

"นัชชาทุกคนย่อมเห็นแก่ตัวคนไม่เห็นแก่ตัวเองคงถูกสวรรค์ลงโทษฉันรู้ว่าเธอมีความยุติธรรมในใจแต่ฉันไม่ต้องการให้ความยุติธรรมนี้กลายเป็นโซ่ตรวนผูกมัดเธอให้ทำเรื่องที่เธอไม่อยากทำ"

นัชชาอยากเลือกที่จะไม่ต้องสนใจอะไรหากไม่ได้ทำอะไรเลยหลังจากเรื่องนี้ผ่านไปในใจของเธอจะไม่รู้สึกอะไรจริงหรือแม้ว่าเธอไม่รู้สึกแล้วเตชิตล่ะ?

เธอรู้นิสัยของชายคนนี้ดีมากเขาอาจดูเย็นชาห่างเหินแต่เมื่อเขารับคดีแล้วเขาจะจริงจังและใส่ใจกว่าคนอื่นๆด้วยซ้ำแม้ว่าความจริงจังและความใส่ใจจะถูกอำพรางได้อย่างแนบเนียนภายใต้บุคลิกภาพของเขาแต่นัชชายังสามารถสัมผัสได้เพราะว่าเธอก็เป็นแบบนั้นเช่นกัน

หากพูดถึงลักษณะนิสัยแล้วเธอและเขามีส่วนที่คล้ายกันมาก

เธอทั้งสองดื่มแก้วแล้วแก้วเล่าวิสกี้หมดไปครึ่งขวดหัวของนัชชาก็เริ่มมึนๆส่วนจินต์เธอคอแข็งกว่านัชชานิดหน่อยยังมีสติสัมปชัญญะอยู่

ทั้งสองคนพลางดื่มเหล้าพลางพูดคุยกันไม่มีใครสนใจโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะด้านข้างเลยตอนที่นัชชาไปเข้าห้องน้ำโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นจินต์มองดูแวบหนึ่งเตชิตโทรเข้ามา

เธอไม่ได้คิดอะไรมากหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสาย"เตชิตภรรยาของคุณอยู่กับฉันคุณไม่ต้องห่วง..."