ตอนที่ 538
ตอนที่539ฉันไม่คู่ควรกับนาย
October 22, 2026
ตอนที่539ฉันไม่คู่ควรกับนาย
“ฉันไม่ไป!”นัชชาไม่ชอบการเข้าใกล้ของเขา“ออกไปช่วยออกไปได้ไหมฉันอยากจะอยู่คนเดียว”
ในเวลานี้สติของเธอไม่คงที่เตชิตไม่มีทางปล่อยให้เธออยู่คนเดียว
ไม่รอเธอพูดต่อเขาก็พูดไปว่า“มีอะไรเธอก็ออกมาพูดด้านนอกไม่ว่าเธอคิดยังไงเธอก็บอกฉันได้”
“ฉันไม่อยากจะออกไป”สภาพของเธอเป็นแบบนี้จะให้ออกไปได้ยังไง?
ถึงแม้แผลพวกนั้นอยู่ที่แผ่นหลังของเธอแต่นัชชารู้สึกว่ามันไม่แตกต่างอะไรจากมีแผลอยู่บนใบหน้าของเธอเลย
ไม่ใช่เพียงแค่ขี้เหร่แต่ยังมีความน่ารังเกียจอยู่!
“เชื่อฟังนะเธอออกมาก่อนฉันรับรองว่าไม่เข้าใกล้เธอดีไหม?”
“ฉันไม่อยากออกไป!”อารมณ์ของนัชชาเดือดขึ้นมาทันทีเธอเหมือนแมวที่ถูกต้อนให้ไปอยู่ตรงมุมกำแพงเตรียมพร้อมทุกอย่างเพื่อที่จะต่อสู้กับผู้ที่เข้าใกล้“ทำไมต้องบังคับให้ฉันออกไปด้วย?ฉันอยากอยู่คนเดียวฉันอยู่ตรงนี้ไม่ได้หรอ?เผชิญกับนายแล้วฉันจะยิ่งรู้สึกว่าตัวเองน่าเกลียด!เมื่อนึกถึงฉันไปพบนายด้วยแผ่นหลังที่เป็นรอยแผลเป็นแบบนี้ฉันก็อยากจะหายไปจากโลกนี้เลย1”
“ถึงจะหลบก็หลบได้แค่แป๊บหรือเธอหลบทั้งชีวิตหรือไง!”เตชิตควบคุมอารมณ์ตัวเองไว้ถึงแม้ในใจเขาจะรู้สึกเจ็บปวดแต่ก็อยากจะด่าให้เธอได้สติ“หรือเธอคิดว่าอยู่ในห้องน้ำที่เล็กๆนี้แล้วแผลบนร่างกายเธอจะหายไป”
ในตาของเธอที่เต็มด้วยความหวาดกลัวสุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหวแล้วถอนหายใจยาวๆ“ฉันรู้ว่าเธอยากที่จะรับทั้งหมดนี้ได้แต่พวกเราค่อยๆเป็นค่อยๆไปได้ตอนนี้เป็นแค่การรักษาเบื้องต้นต่อไปมันจะดีขึ้นเอง”
“นายหลอกฉัน”นัชชาส่ายหัวดวงตาของเธอมีน้ำตาคลอทันที“ฉันไม่มีทางหายดีแล้วใช่ไหม?”
“มีทางหายสิ”เตชิตไม่คิดแล้วตอบอย่างมั่นใจว่า“แค่ฉันรับปากกับเธอไว้ฉันก็จะทำได้แน่นอน”
“แต่แผลที่ถูกเผาไหม้จะให้มันฟื้นดีเหมือนเดิมทั้งหมดมันเป็นไปได้ยากถึงแม้จะเปลี่ยนผิวหนังใหม่ก็จะไม่เหมือนเดิมแผลของฉันเยอะขนาดนี้จะหายดีได้ยังไง.........”
เธอยิ่งพูดก็ยิ่งสิ้นหวังทั้งร่างกายเหมือนตกเข้าไปในหลุมน้ำแข็งน้ำที่เยือกเย็นทำให้เธอแข็งไปทั้งตัวมือคู่นั้นที่จับเสื้อไว้ก็เริ่มไม่มีแรง
หลับแล้วฟื้นมาความทรงจำก็หายไปแม้กระทั่งร่างกายก็กลายเป็นสภาพนี้ไม่มีใครที่จะยอมรับร่างนี้ได้เธอก็เป็นคนและเป็นผู้หญิงจะไม่ให้สนใจไม่ให้คิดมากได้ไง
แรงในร่างกายทั้งหมดเหมือนถูกดูดออกไปมือสองข้างของนัชชาจับไปที่หน้าของตัวเองเธอพิงไปที่กำแพงแล้วไหลลงมานั่งที่พื้นช้าๆน้ำตาซึมออกมาจากนิ้วของเธอตัวเธอก็สั่นเหมือนไม่มีใครที่จะช่วยได้“ฉันจะต้องทำยังไง.......”
เตชิตเห็นเธอตกอยู่ในความทุกข์ยังไม่ได้สติกลับเขาเดินเข้าไปข้างๆของเธออย่างไม่ลังเลแล้วอุ้มตัวเธอขึ้นมามือสองข้างไปอุ้มที่ขาของเธอทำให้เธอนั้นขึ้นมาอยู่บนตัวของเขาจะได้ไม่ไปโดนแผลด้านหลังของเธอง่ายๆ