ตอนที่662แอบจูบเธอ

ตอนที่662แอบจูบเธอ

ชนัยถอนหายใจใส่เธอเขารู้ดีว่าตัวเองนั้นกำลังพูดมั่วเธออยากจะให้เขานั้นอยู่ห่างไกลตัวเองจะตายเป็นไปได้ไงที่จะเสียใจ

นึกได้ว่าเขานั้นไม่เคยถูกผู้หญิงเกลียดขนาดนี้ตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้ไม่เคยมีเลยเขาได้ผ่านประสบการณ์ทุกอย่างที่ไม่เคยมีจากเธอมาทั้งหมดแล้ว

ชนัยมองดูตัวของเธอที่แข็งทื่อปัดมือลวกๆ“พอแล้วๆฉันนอนห้องใหญ่เธอนอนห้องเล็กโอเคไหม?

“โอเค”สำหรับดราณีแล้วในห้องเล็กนี้ถือว่าใหญ่มากแล้วอีกอย่างเขานั้นเป็นคนที่จ่ายเงิน

ชนัยพูดจบไม่สนใจเธออีกหันหลังเดินเข้าไปในห้องไม่ใช่เป็นเพราะไม่อยากอยู่กับเธอแต่เขาทนดูหน้าตาของเธอที่เหมือนกำลังป้องกันโจรไม่ไหว

ไม่นานดราณีก็ได้ยินเสียงอาบน้ำดังออกมาจากห้องอาบน้ำดราณีมองไปทางประตูที่ไม่มีลูกบิดพอนึกได้ว่ามีผู้ชายกำลังอาบน้ำในห้องอาบน้ำมีน้ำอุ่นไหลจากหัวไปสู่ร่างกายทั้งตัวก็มีแต่ไอร้อน

เธอรู้สึกว่าคืนนี้เธอไม่อาบน้ำจะดีกว่าดูไปทางเวลาใกล้จะตีหนึ่งแล้วอีก6ชั่วโมงก็ฟ้าสว่างไม่นานก็จะผ่านคืนไป

พอเธอบอกตัวเองแบบนั้นในใจก็สบายใจขึ้น

กลับไปถึงห้องนอนที่ตัวเองอยู่ดราณีไม่ได้เปิดไฟชุดที่สวมอยู่ก็เป็นชุดเดิมเธอถอดเสื้อกันหนาวแล้วเข้าไปในผ้าห่มไม่ต้องเสียเวลามาเปลี่ยนเสื้อ

วินาทีที่หัวไปสัมผัสหมอนก็ไม่มีความคิดอะไรแล้วรู้แต่ว่าจะนอนหลับให้สบายสบายจริงๆเลยเตียงของโรงแรมที่ระดับสูงก็ดีแบบนี้แหละเหมือนนอนอยู่บนก้อนเมฆเลย

เธอหลับตาแล้วไม่คิดอะไรอีกช่างมันเถอะอย่างน้อยวันนี้ก็จะได้นอนสบาย

……

ตอนที่ชนัยออกจากห้องอาบน้ำในห้องอาบน้ำร้อนเกินไปทำให้เขารู้สึกหิวน้ำหลังออกมาเข้าดื่มน้ำไปหลายแก้วถึงจะรู้สึกดีขึ้น

สายตามองไปทางห้องที่ดราณีอยู่มองจากมุมนี้เห็นแต่ขอบเตียงนิดเดียวมองไปสักแป๊บแล้วเดินเข้าไป

ในห้องนั้นไม่ได้เปิดไฟมีแต่ไฟที่ส่องจากด้านนอกเข้าไปนิดนึงชนัยพยายามเดินเบาๆเข้าไปทางเตียงเห็นแต่มีคนตัวน้อยๆที่กำลังงอตัวนอนอยู่บนเตียงkingsizeตัวนั้นใกล้ชิดกับขอบเตียงเหมือนมีคนกำลังพยายามเข้าใกล้เธอจากด้านหลังที่ว่างที่เหลืออยู่นั้นไม่รู้ว่าเหลือให้ใคร

ชนัยไม่รู้แต่เขาเห็นที่นั้นรู้สึกว่ามันโล่งมากในใจคิดว่าเตียงใหญ่ขนาดนี้ยังนอนแค่นิดเดียวมันไม่เหมาะเลยจริงๆ

จากเดิมแค่อยากจะดูครู่เดียวก็กลับไปแต่ตอนนี้กลับขึ้นไปนอน

ดราณีหลับสนิทมากไม่รู้สึกเลยว่าหลังตัวเองนั้นมีคนเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน

ชนัยเห็นแบบนี้ก็ทำมากกว่าเดิมยื่นมือไปเบาๆไปจับที่หัวเธอและดึงเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดตัวเอง

เหมือนจะรู้สึกว่าตัวเองนั้นถูกใครขยับหัวร่างเล็กขยับไปมาชนัยกลั้นหายใจกำลังคิดอยู่ว่าถ้าเธอตื่นขึ้นมาจะอธิบายยังไงแต่แล้วร่างที่อยู่ในอ้อมกอดนั้นก็นิ่งไป

โชคดีที่ไม่ตื่น

ฟู่ๆๆๆ

ชนัยถอนหายใจเขาไปดึงผ้าห่มที่อยู่ข้างๆมาห่มสายตาของเขาเริ่มชินกับความมืดมองไปทางใบหน้าของเด็กผู้หญิงที่กำลังนอนอยู่

เทียบกับตอนที่เธอตื่นแล้วตอนนี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกชอบ

ตาของเธอเวลายิ้มนั้นมันเหมือนเสี้ยวพระจันทร์ก่อนหน้านี้ชนัยไม่รู้เพราะตอนที่สบตากับเขาบนใบหน้าของเธอมีแต่ความไม่พอใจ

ปกติก็เห็นเธออยู่กับเพื่อนอยู่หน้าประตูไม่รู้พูดอะไรกันเธอได้ยิ้มออกมาจึงทำให้เขาจำจนถึงตอนนี้

ไม่พูดถึงอย่างอื่นแค่หน้าใบนี้ก็สดใสและสวยเกินพอแล้วถึงแม้ตอนนี้กำลังจะนอนอยู่ก็เหมือนเป็นนางฟ้าตัวน้อยๆที่เข้าไปในใจของเขาทำให้เขานั้นรู้สึกอยากจะกอดแน่นกว่าเดิม