ตอนที่681 คุณก็ไม่ได้ไม่รู้สึกอะไรกับผมเลย

ตอนที่681 คุณก็ไม่ได้ไม่รู้สึกอะไรกับผมเลย

เมื่อดราณีเห็นว่าเขาโกรธ ในใจก็รู้สึกเกรงใจ จะอย่างไรเสียวันนี้เขาก็ได้รับบาดเจ็บก็เพราะเธอ และอีกอย่างเขาก็ชอบเธอจริงๆ เธอพูดอย่างนี้จะไปทำลายอีโก้ของเขาหรือเปล่า

เมื่อคิดเช่นนี้เธอจึงต้องการที่จะพลิกเกมส์ ถึงจะไม่ได้พูดจาหวานหู คิดแล้วเธอก็เดินไปที่ตู้กดน้ำเพื่อกดน้ำร้อนมาวางไว้ที่หัวเตียง “ดื่มน้ำสักหน่อยไหมคะ”

“ไม่ดื่ม” เสียงนั้น เย็นชามาก

ดราณีรู้สึกเหมือนว่าเธอกำลังโอ๋เด็กน้อยอยู่ เธอแอบถอนหายใจเงียบๆ “ก็ได้ คราวจริงแล้วคุณก็ไม่เลว ฉันไม่ควรว่าคุณแบบนี้”

ใครจะรู้ว่าบุคคลนี้ยังไม่ชื่นชมอีก “เสแสร้งทำเป็นขอโทษ ผมไม่ต้องการ”

ดราณีไม่รู้ว่าจะแก้ปัญหานี้อย่างไร เธอทำอะไรไม่ถูกจึงยิ้มและถามเขา “ถ้าอย่างนั้นคุณคิดว่าอย่างไร”

ชนัยไม่ต้องการเสียค่ำคืนที่แสนวิเศษคืนนี้ไป ดีไม่ดีจะทำให้คนหนีกลับบ้านไป ในเมื่อเขาจ่ายไปแพงขนาดนี้ สุดท้ายทำไปเพื่อโกรธเธอก็คงไม่ใช่

ดังนั้น ชายคนนั้นจึงยืดตัวขึ้น และใช้สายตาส่งสัญญาณไปที่เธอ “คุณป้อนน้ำผมสิ”

ความต้องการ ความหยิ่งผยอง โทนเสียง หยิ่งผยองมาก

ดราณีจะไม่ใส่ใจเขาในเรื่องนี้ ในความได้คืบจะเอาศอก

“ชนัย! อย่ามากเกินไปนะ!”

“ผมมากเกินไปอย่างไร หลังผมโดนน้ำร้อนลวกอย่างนี้ ดีไม่ดีจะเป็นแผลเป็น วันหลังไม่สามารถเพาะกายได้ อาจจะถูกคนอื่นหัวเราะเยาะเอา ผมขอแค่นี้ไม่ได้หรือยังไง”

ดราณีเหลือบมองไปที่แก้วซึ่งวางอยู่บนหัวเตียง เธอคิดว่าแค่หยิบแก้วขึ้นมาดื่มสักคำก็คงจะไม่เป็นอะไรหรอก ขนาดหลังโดนลวกขนาดนี้ยังไม่เห็นเป็นอะไรเลย

ช่างเถอะ ไม่อยากจะเถียงกับเขาอีก

ดังนั้น เธอจึงหยิบและยื่นให้ชายคนนั้น “ดื่มสิ”

ชนัยไม่ขยับหัว “ไม่พอ!”

ดราณีขยับเข้าไปด้านหน้าอีกนิด และกดขอบถ้วยเข้ากับริมฝีปากของเขา “แล้วอย่างนี้ล่ะ”

น้ำอุ่นอยู่ในปาก เธอกะอุณหภูมิมาให้พอดีแล้ว ไม่ร้อนหรือว่าเย็นจนเกินไป ชนัยไม่ได้รีบดื่ม เขายกมือขึ้นและประกบมือของเขาบนฝ่ามือน้อยๆของเธอ พร้อมกับถ้วยน้ำชา เขาโค้งหัวลงและดื่มไปอีกคำ

น้ำครึ่งแก้ว ดื่มหมดภายในลมหายใจเดียว

ดราณีมองไปที่ปริมาณน้ำ ขณะที่กำลังต้องการที่จะปล่อยมือออก ไม่คาดคิดว่าคนๆนั้นก็กำแน่นไม่ยอมปล่อยมือ “คุณ คุณทำอะไรน่ะ ปล่อยสิฉันจะวางแก้ว…”

ชนัยไม่เพียงแต่ไม่ปล่อยเท่านั้น เขายังดึงตัวเธอเข้าไปในอ้อมกอด เดิมที่ดราณีก็โน้มตัวอยู่ เมื่อโดนเขาดึงจึงเสียการทรงตัว ล้มลงในอ้อมอกของเขา

ระหว่างที่ตื่นตระหนก เธอเอื้อมมือไปคร่อมทั้งสองข้างของร่างเขาอย่างรวดเร็ว เธอกลัวว่าถ้าหากกดลงไปที่ตัวเขาโดยตรงจะทำให้เขาเจ็บแผล

ชนัยไม่ได้สนใจอะไร เขายกมือขึ้นโอบเอวของเธอ เอาหัวแทรกเข้าไปอยู่บริเวณคอของเธอ เขาหายใจเข้าลึกๆ สูดดมความหอมจากกลิ่นจากหน้าอกเธอ

ดราณีตกตะลึง แต่เธอก็ไม่กล้าออกแรงดิ้น “ชนัย! คุณอย่าล้อเล่นสิ เมื่อครู่ถ้าฉันไม่ได้ทรงตัวดีๆ คนที่เจ็บตอนนี้อาจจะเป็นคุณก็ได้!”

“ไม่เป็นไร ถึงเจ็บผมก็ไม่ปล่อย”