ตอนที่691 เตรียมน้ำล้างเท้าให้เธอ

ตอนที่691 เตรียมน้ำล้างเท้าให้เธอ

ชนุดมกำชับผู้ช่วยไม่กี่คำแล้วก็วางสาย หญิงสาวมีใบหน้าครุ่นคิด เมื่อเขาเห็นแล้วก็รู้ทันทีว่าเธอกำลังคิดอะไร เขาต้องการที่จะเอ่ยปากอธิบาย “ช่วงนี้คงจะอาศัยอยู่ในประเทศ ดังนั้นผมเลยเตรียมบ้านเอาไว้”

ชีวภาถามด้วยความจริงใจ “คุณไม่ไปพักที่โรงแรมแล้วหรอคะ”

เธอจำได้ว่าตอนที่เพิ่งจะรู้จักเขา เธอยังไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้มากนัก ตอนนั้นเธอยังแปลกใจ ทำไมเขาถึงอยู่โรงแรมตลอดไม่ไปอยู่บ้าน

ต่อมาเธอก็ค่อยๆเรียนรู้ โรงแรมนี้เป็นบ้านของเขา เขาสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสะดวกสบายที่โรงแรม และยิ่งรู้สึกปลอดภัย

เขาเป็นคนที่คงเส้นคงวากับสไตล์การทำงานมาก แต่จู่ๆก็ต้องการเปลี่ยนอุตสาหกรรม ชีวภารู้สึกประหลาดใจ

“โรงแรมไม่สะดวกเท่ากับบ้าน” ชนุดมจ้องไปที่ดวงตาอันชุ่มชื้นของเธอ มีคำหนึ่งอยู่ที่ริมฝีปากไม่สามารถพูดออกมาได้

ตอนนี้เธอต้องการหลีกเลี่ยงทัศนคติของเขา ถ้าพูดมากไปจะทำให้เธอเครียด ช่างเถอะ

ชายคนนั้นลดสายตาลงเล็กน้อย และปิดโน้ตบุ๊กในมือ เมื่อเห็นว่าเวลาเกือบจะสี่ทุ่มครึ่งแล้ว เขาวางมันลงที่เก้าอี้ด้านข้าง “ดึกแล้ว คุณควรนอนแต่หัวค่ำ”

ชีวภาพยักหน้า ที่จริงเธอรู้สึกง่วงเล็กน้อยแล้ว เธอเดินไปที่ห้องน้ำและเปิดก๊อกน้ำ “ซู่ซู่ซู่” เสียงน้ำดังมากระทบหู เธอมองไปที่กระจกและเห็นใบหน้าอันซีดเผือกก็เริ่มเหม่อลอย

ครั้งนี้ที่พบชนุดม อารมณ์ของเขาสงบลงกว่าเดิมมาก ไม่มีความกดดันและตึงเครียด ช่างสงบและเป็นธรรมชาติ แต่เมื่อเห็นเขาสงบเช่นนี้ เธอก็ยังสับสนอยู่

ทำไมนะ

ปกติชีวภาไม่ได้มีนิสัยแอบฟังคนอื่นพูดโทรศัพท์ แต่ว่าเพราะอยู่ใกล้เขามาก การที่จะไม่ได้ยินก็เป็นไปได้ยาก

เธอรู้ว่าธุรกิจของชนุดมส่วนมากอยู่ที่ต่างประเทศ แม้ว่าเขาจะเชื้อชาติจีน แต่ว่าเขาอาศัยอยู่ต่างประเทศตั้งแต่ยังเล็ก จู่ๆจะมาซื้อบ้านในประเทศทำไม

ชีวภาคิดถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่งที่ไม่น่าเชื่อ เขาไม่มีเพื่อนหรือญาติอยู่ในประเทศ ไม่มีอะไรดึงดูดให้เขาอยู่ ความเป็นไปได้อย่างเดียวก็คือ...ตัวเธอเอง

ดูเหมือนว่าเธอจะตกใจกลัวความคิดของตัวเอง ชีวภาส่ายหัวในทันที เธอต้องการที่จะเอาความคิดที่อึดอัดนี้ออกไปจากหัว

เธอรีบหยิบแปรงสีฟันไฟฟ้าด้านหน้าเธอ การกระทำนั้นค่อนข้างซุ่มซ่าม เธอลืมว่าด้านข้างยาสีฟันนั้นเป็นมีดโกน เมื่อยื่นนิ้วออกไป ก็รีบชักมือกลับมาด้วยความเจ็บปวดในทันที

“อ๊ะ” เธอกลั้นเสียงร้องออกมาไม่ได้ และก้มหัวลงไปดู เห็นเป็นรอยแผลเล็กๆ

ในเวลาเดียวกันนั้น แทบจะพร้อมกับที่เธอเห็นแผล ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออก ร่างสูงใหญ่ของชายคนนั้นพุ่งเข้ามา เสียงของเขาถามขึ้นอย่างร้อนใจ “เป็นอะไร”

ชีวภาลดมือลงและไม่ต้องการให้เขาเห็น น่าเสียดายที่ผู้ชายอย่างชนุดม ไม่เป็นที่น่าพึงพอใจ เขาไม่รอให้เธอซ่อนมือได้สำเร็จ ก็ถูกชายคนนั้นจับเอาไว้ และดึงออกมาให้เห็นกับตา “เป็นอย่างนี้ได้อย่างไร”

เธอมองอย่างไม่พอใจ และชี้ไปที่ “อาชญากร” ตัวร้าย “มีดโกนบาดมือ”

“...” ชนุดมขมวดคิ้วใส่เธอ “ยังล้อเล่นอีกรึ”

ชีวภาก้มศีรษะลง ไม่พูดไม่จา

แผลไม่ลึกมาก ควรจะพูดว่าตื้นมากกว่า เลือดเกือบจะหยุดหลังจากถูกดูดซึมโดยกระดาษชำระ ชนุดมค่อนข้างมีประสบการณ์เกี่ยวกับการจัดการเกี่ยวกับบาดแผล เขาฉีกผ้าก๊อตที่ผ่านการฆ่าเชื้อแล้วนำมาเช็ด

กลิ่นแอลกอฮอลล์ฉุนขึ้นจมูก นอกจากนี้ยังมีความรู้สึกปวดแสบ ชีวภาไม่กล้าเคลื่อนไหวแต่ก็อดไม่ได้ที่จะกัดริมฝีปากเพราะความเจ็บ

ชนุดมกลัวว่าเธอจะเจ็บ เขาจึงพยายามจัดการกับนิ้วของเธอให้เร็วที่สุด และอดไม่ได้ที่ออกคำสั่ง “เสร็จแล้ว คืนนี้อย่าเพิ่งให้โดนน้ำ”

“หึ๊?” ชีวภาไม่ได้สนใจเรื่องบรรยากาศระหว่างพวกเขาแล้ว เธอยกนิ้วขึ้นและชี้ไปที่ปากของตัวเอง “ฉันยังไม่ได้แปรงฟัน และก็ยังไม่ได้ล้างหน้า”