ตอนที่693 รักคุณอีกครั้ง

ตอนที่693 รักคุณอีกครั้ง

เขาพูดอย่างรวดเร็วและร้อนรน น้ำเสียงกระวนกระวาย แต่ทุกถ้อยทุกคำออกมาจากใจจริง มันคือการปลดปล่อยอารมณ์ที่เก็บเอาไว้มานานออกมา ไม่สามารถเก็บกดมันอีกต่อไป

เมื่อชีวภาได้ฟังเขาระบายออกมาอย่างร้อนใจ สองอารมณ์ที่ขัดแย้งกำลังจะระเบิดออกมา ณ ขณะนี้ มันไม่ได้ทำให้คนรู้สึกว่าหยาบคาย

เธอสัมผัสได้ถึงความจริงใจของชายคนนั้น มันเป็นการยากที่จะพูดบางสิ่งบางอย่างที่ขัดกับหัวใจ แต่ว่าการสารภาพของเขานั้นกระทันหันเกินไป เธอไม่ได้ตระเตรียมอะไรเลย…

“คุณ คุณรู้รึเปล่าว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่…”

“ผมชัดเจนว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่” ชนุดมไม่ลังเลที่จะพูดออกมา “ผมตกหลุมรักคุณ อยากใช้ชีวิตกับคุณอยู่ที่นี่”

สองประโยคนั้นดูเหมือนจะเป็นการทิ้งระเบิดลงที่กลางใจของเธอ ทำให้ความขัดแย้งเดิมในใจของเธอระเบิดกลายเป็นผุยผง จังหวะการเต้นของหัวใจนั้นเร็วมาก เธอกระสับกระส่ายและนิ่งไม่ติด พยายามที่จะสะกดอารมณ์เอาไว้แต่ก็ไม่มีผลใดๆ

ที่แท้ความรู้สึกของการถูกบอกรักจากชายคนที่ตนรักอย่างลึกซึ้งนั้นเป็นเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าวินาทีแรกนั้นเธอยังวิตกกังวลและติดอยู่กับอารมณ์ลบๆ แต่เมื่อเขาพูดประโยคนั้น โลกของเธอก็กลายเป็นฤดูใบไม่ผลิในทันที ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

เขามีอิทธิพลต่อเธออย่างลึกซึ้ง เธอแคร์เขามากเกินไป แคร์อยู่เสมอมา หลอกลวงคนอื่นได้ แต่หลอกตัวเองนั้นไม่ได้

ชีวภา เธอชอบผู้ชายคนนั้น ชอบจนเข้ากระดูกดำ ถ้าไม่อย่างนั้นจะเป็นห่วงความสุขของเขาจนไม่คิดถึงชีวิตตนได้อย่างไรกัน

เมื่อคิดถึงตรงนี้เธอก็รู้สึกผิด อารมณ์ที่แท้จริงของเธอนั้นอยู่เบื้องลึกของหัวใจถูกภาพที่ตัวเองสร้างขึ้นมาบดบังเอาไว้

เธอจ้องไปที่ใบหน้าอันหล่อเหลาแน่นิ่ง ทุกตารางนิ้วอยู่ในดวงตา “คุณ… ตกหลุมรักฉันตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”

“ตั้งนานแล้ว บางทีอาจจะตั้งแต่ตอนที่คุณบังกระสุนให้ผม หรืออาจจะก่อนหน้านั้น” ดูเหมือนว่าเธอไม่อยากจะเชื่อ ชนุดมจึงกล่าวต่อไป “ผมสาบานต่อพระเจ้าว่าทุกคำที่ผมพูดนั้นเป็นความจริง คุณถามผมว่าเมื่อไหร่ผมเองก็ไม่แน่ชัด เพราะตัวผมเองผมก็ไม่อยากจะเชื่อ ว่าจะสามารถมีความรู้สึกที่ลึกซึ้งกับผู้หญิงทีเพิ่งจะรู้จักกันได้”

บางคนเมื่อตกหลุมรักใครอีกคน เขาอาจจะบอกรักเธอทันที แต่บางคนรักลึกซึ้งแต่กลับไม่รู้ตัว ต้องรอให้ถึงเวลาที่สูญเสียมันไป

อย่างแรกนั้นเต็มไปด้วยความโปร่งใส อย่างหลังนั้นเต็มไปด้วยความเก็บกด ไม่ต้องสงสัยเลยว่าชนุดมนั้นเป็นเช่นอย่างหลัง ประสบการณ์ในวัยเด็กและสภาพแวดล้อมที่เขาเติบโตมาได้สร้างบุคลิคเช่นนี้ให้กับเขา เขาไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ เมื่อมีประสบการณ์เช่นนั้นถึงจะสามารถเข้าใจได้

ยังนับว่าดีที่พระเจ้าให้โอกาสเขาทำความเข้าใจ พาผู้หญิงคนนี้กลับมาจากความเป็นความตาย และมอบให้กับเขา

ชีวภาจ้องไปที่ดวงตาดำลึกคู่นี้ ช่างเต็มไปด้วยความซับซ้อน มองไม่ออก แต่ว่าในขณะนี้ เขาจริงจังและเปิดเผยให้เธอเห็นความรู้สึกโดยที่ไม่ตั้งใจ

ทันใดนั้นชีวภาก็ไม่ละสายตา เธอสับสนมาก ไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับมันอย่างไร ผู้ชายคนนี้เปลี่ยนมากเกินไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ว่าเธอรู้สึกผิดจริงๆ

ชนุดมเห็นเธอหน้าแดง เขาอดไม่ได้ที่จะสัมผัสใบหน้าเธอเบาๆ “ภา ผมรู้ว่าความละเลยของผมทำให้คุณเจ็บมามาก ผมกลับไปชดเชยในอดีตไม่ได้ กลับไปแก้ไขไม่ได้ ผมได้แต่หวังว่าคุณจะให้โอกาสผมอีกครั้ง ให้ผมปกป้องคุณ ให้ผมได้รักคุณ”

ให้ผมได้รักคุณ

คำเหล่านี้เป็นเหมือนกริชแหลมคนที่คอยตัดหมอกควันที่ลอยอยู่เหนือความคิดของเธอและพุ่งตรงเข้าไปถึงเลือดเนื้อของเธอ

เจ็บมาก แต่ก็ทำให้เธอได้มองเห็นท้องฟ้าอันสดใสอยู่เหนือหมอกควัน

เธอจะสามารถเข้าถึงท้องฟ้าสีครามได้แค่เพียงเอื้อมมือ แต่เธอกลับเขินอาย และรู้สึกกลัว

เธอไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร มีแต่ความสับสนวุ่นวายอยู่ในหัว เมื่อนึกถึงคำพูดของนัชชาขึ้นมา เธอก็พยายามสงบลง และพูดความคิดในใจที่แท้จริงให้เขาฟัง “ฉันไม่รู้ อยู่คุณก็เปลี่ยนเป็นคนละคน ฉันมีความสุขมากแต่ฉันก็กลัวเช่นกัน ฉันไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับมันอย่างไร ฉันไม่สามารถยอมรับได้ว่าคุณจะเปลี่ยนแปลงไปมากมายเช่นนี้ ฉัน…”