​ตอนที่71 จินต์ผู้หญิงที่ลึกลับ

ตอนที่71 จินต์ผู้หญิงที่ลึกลับ

แต่ผู้หญิงตรงหน้าก็ยื่นมือทักทายกลับอย่างเป็นมิตร “สวัสดีค่ะ”

ทุกคนกล่าวทักทายกันอย่างง่ายๆ พอถึงธนัท ยังไม่รอให้เขาได้พูดอะไร นัชชาก็กล่าวทักทายก่อน “พี่ธนัท”

ได้ยินดังนั้น ปรัณกับชนัยก็หันมามองหน้ากัน สีหน้าบ่งบอก ‘ไม่เลวหนิธนัท’

เตชิตโอบแล้วพานัชชานั่งลง สายตาจ้องไปที่ผู้ชายสูงอายุที่แต่งตัวหรูหรา “แก่ขนาดนี้ยังมีหน้าให้คนอื่นเรียกพี่”

ธนัทตอบกลับ “ฉัน32 ปีเดียวกับแก”

ถ้าจะบอกว่าแก่เตชิตกับเขาก็พอๆกัน

แต่ใครจะรู้ เตชิตพูดกลับหน้านิ่ง “ฉันเกิดหลังแก”

“แค่ไม่กี่วัน ก็ยังกล้าเอามาพูด” ธนัทหมดคำพูด ไม่คิดว่าเตชิตที่มีชื่อเสียและเยือกเย็นจะหน้ากลายเป็นคนหน้าไม่อายขนาดนี้

นัชชาเอียงหัวไปกระซิบถามข้างหูของเขา “คุณเกิดวันที่เท่าไหร่”

เขาเงยหน้าตอบ “25ธันวา”

นัชชาอึ้งไปเล็กน้อย “ตรงกับวันคริสต์มาสเลย”

“อืม”เตชิตไม่ได้ใส่ใจ เพราะหลายปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยฉลอง วันเกิดก็แค่วันธรรมดาวันหนึ่ง หลังจากที่พ่อแม่หย่ากัน วันเกิดก็ไม่มีความหมายอะไรกับเขาอีกตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

นั่งชานั่งตัวตรง ในหัวคิดคำนวณ อีกไม่กี่อาทิตย์ก็25ธันวา พอถึงวันนั้นเธอจะให้อะไรเขาดี

แต่ของแพงเธอก็ไม่มีเงินซื้อ ซื้อของถูกให้ก็ดูไม่ดี ในชีวิตประจำวันเตชิตก็เหมือนมีครบทุกอย่าง

ตอนที่เธอใจลอย มีพนักงานยกเหล้ามาเสิร์ฟ มีทั้งหมดสามแบบ แต่ละแบบถูกรินใส่แก้วที่แตกต่างกัน เตชิตชี้ไปแก้วสีน้ำตาลอ่อนที่อยู่ริมสุด “ดื่มแก้วนี้”

นัชชารู้ว่าเขาหมายความว่ายังไง เพราะเขารู้ดีว่าเวลาเธอเมาแล้วมันจะเป็นยังไง คงจะรู้ว่าเธอดื่มได้แค่ไหน...................

เธอยกแก้วจิบเล็กน้อย รสชาติเปรี้ยวปนขมแต่ดื่มง่าย รสชาติไม่แรง แต่แก้วเล็กแค่นี้ไม่รู้ราคาเท่าไหร่

ฝรั่งเศสมีการกินตามลำดับขั้นตอน เริ่มจากอาหารเรียกน้ำย่อย อาหารจานหลัก จนถึงอาหารหวาน พวกเขาให้ความสนใจเรื่องนี้เป็นอย่างมาก หนึ่งมื้อต้องใช้เวลาในการกินค่อนข้างเยอะ แต่พวกธนัทดูแลเธอเป็นอย่างดี เป็นเพราะเธออายุยังน้อยเลยปรับตัวได้เร็ว

เป็นมื้อที่มีความสุขมาก ผู้ชายทุกคนจะติดนิสัยสูบบุหรี่ นานเข้าทนไม่ไหว เลยชวนกันลงไปสูบที่ชั้นหนึ่ง

“พี่เตชิต พี่สะใภ้น่ารักมาก” เพิ่งเดินลงมาถึง ชนัยเอ่ยปากชมอย่างทนไม่ไหว เรียกว่าพี่สะใภ้อย่างเต็มปาก “ผมคิดว่าคบกับพี่สะใภ้แล้วจะทำให้ความคิดและดูเป็นวัยรุ่นมากขึ้นแน่นอน”

พูดไป เขายังยกศอกไปสกิดปรัณ “แกว่ามั้ย”

“ความรู้ตอนนี้ของแกก็ทำให้คนหายใจไม่ออกแล้ว ไม่จำเป็นต้องกลับไปวัยรุ่นอีก” ปรัณก็ไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ “แต่นัชชาใสซื่อกว่าที่ฉันคิด”

ในจุดนี้ ปรัณก็รู้สึกได้เหมือนกัน

นัชชาต่างจากผู้หญิงทั่วไปอย่างมาก เธอเป็นคนที่ใสซื่อ ไม่ใช่แค่รูปร่างหน้าตารวมถึงความคิด การกระทำ การวางตัว ทำให้คนรู้สึกอยากรู้จัก อยากเข้าใกล้

เตชิตฟังอยู่เงียบๆ ตอนที่ใกล้สูบหมดหันหน้าไปมองชนัย “สูบเสร็จแกเข้าไปก่อน คอยดูเธอไว้หน่อย”

ชนัยเป็นคนพูดมากที่สุดในกลุ่ม นัชชาอยู่กับเขาจะไม่รู้สึกเบื่อ

ชนัยก็ทำตาม เขาทิ้งบุหรี่แล้วหันหลังเดินขึ้นไป เหลือปรัณ ธนัทและเตชิตสามคนที่ยังยืนอยู่ที่เดิม