ตอนที่755ฉันจะไม่ยอมเลิกกับเขาเด็ดขาด

ตอนที่755ฉันจะไม่ยอมเลิกกับเขาเด็ดขาด

“ท่านกำลังขู่ดิฉันอยู่เหรอคะ”คำพูดนี้เหมือนกับคำพูดที่ชนัยฟังจบแล้วพูดมาเลย

ชายชรายิ้มๆ“ถ้าใช่แล้วเธอจะทำยังไงล่ะ”

“ฉันจะทำอะไรได้ล่ะคะ”เธอยืนไม่สู้ไม่ถอยอยู่ที่เดิม“ฉันรู้ว่าถ้าเทียบกับคนอย่างท่านแล้วฉันมันก็เล็กมากเลยแต่ฉันไม่ใช่สำหรับเรื่องนี้ไม่ใช่”

เธอพูดอย่างหนักแน่นราวกับภูเขาไท่ซานจะพังลงตรงหน้าเธอก็ไม่หนีตอนแรกชายชราไม่ได้รู้สึกอะไรมากมายแต่ตอนนี้ก็อดจะถามไม่ได้“เธอจะใช้อะไรมาสู้ล่ะ”

ใช้อะไร？

ดราณีคิดแล้วคิดอีกก็ไม่รู้จะเอาอะไรมาสู้กับเขาจริงๆแต่....

“ถ้าฉันยอมแพ้ฉันก็จะรู้สึกผิดกับความไว้ใจและความทุ่มเทที่ชนัยมีต่อฉัน”ถึงจะไม่รู้ว่าชนัยทำอะไรเพื่อยอมรับเงื่อนไขของท่านประธานเพื่อเธอแต่สิ่งที่เขาทำให้เธอตลอดมาก็มากพอแล้ว

ประโยคนี้ทำให้ชายชราอึ้งไปแต่ก่อนแม่ของชนัยก็โดนเขากดดันแบบนี้ถึงแม้หล่อนยืนหยัดต่อสู้แต่การต่อสู้แบบทนทุกข์ทรมานมันต่างกับการต่อสู้ของดราณีสิ้นเชิง

เด็กผู้หญิงคนนี้มีอะไรไม่ธรรมดาในตัวจริงๆ

ถ้าแยกอย่างอื่นออกไปชายชราชื่นชมเธอมากในด้านนี้เลยแต่....

“ถ้าจะโทษก็ต้องโทษกำพืดของเธอไม่ว่ายังไงตระกูลธิสกุลก็ไม่สามารถยอมรับเธอได้ตายใจซะเถอะฉันไม่ได้พูดเล่นกับเธอนะ”

พอได้ยินกำพืดสองตัวนี้แววตาผิดหวังขึ้นทันใดแต่เธอก็ดึงสติของเธอขึ้นมาอย่างรวดเร็วถึงแม้เหตุการณ์จะมาถึงขั้นนี้แล้วแต่ก็ไม่ลืมกล่าวลา“รบกวนท่านแล้วชนัยรอฉันกลับไปอยู่ฉันขอตัวก่อนนะคะ”

พูดจบเธอก็เดินออกจากห้องไปอย่างเรียบๆเหมือนตอนเดินเข้ามา

ชายชรามองไปทางที่เด็กสาวเดินออกไปอดที่จะหยุดคิดไม่ได้

——

ดราณีออกมาแล้วตรงไปที่บ้านของชนัยทันทีวันนี้เธอไม่ได้บอกก่อนที่บ้านเลยไม่มีคนสักคน

ช่วงนี้มีเรียนทุกวันเธอเลยไม่ค่อยได้มาที่นี่ปกติถึงที่บ้านจะไม่มีคนอยู่แต่ก็จะมีแม่บ้านมาทำความสะอาดบ้านอยู่แล้วอาหารแค่โทรไปก็จะมีพ่อครัวเข้ามาทำให้ทันที

แต่ตอนนี้……

โต๊ะในห้องรับแขกก็ว่างเปล่าผ้าม่านยังผูกเก็บไว้ด้านข้างสองข้างดูเหมือนไม่มีคนไปจับมันมานานผักผลไม้ในตู้เย็นก็เซ็งแซ่จนไม่สามารถกินได้แล้ว

ถ้าไม่เคยรู้มาก่อนว่าที่นี่เคยมีคนอยู่และเคยคึกคักมากด้วยก็อาจจะคิดได้ว่าเป็นบ้านใหม่ที่เพิ่งตกแต่งเสร็จ

ยืนอยู่ท่ามกลางบ้านที่หรูหราแบบนี้กลับรู้สึกหนาวเย็น

ช่วงนี้เขาก็ไม่ได้กลับบ้านมาหลายวันแล้วน่ะสิ

ดราณีพอจะเดาได้เธอถอนหายใจยาวนึกถึงคำพูดที่ท่านประธานคุยกับเธอขนาดพูดกับเธอยังขนาดนี้เดาว่าเขาคงทำให้ชนัยลำบากใจไม่น้อย

เขาคงจะเหนื่อยสินะทั้งต้องทำงานทั้งต้องดูแลความรู้สึกของตัวเอง

ทันใดนั้นความโกรธที่เคยมีกลับกลายเป็นความสงสาร

คิดในทางกลับกันเขากำลังทำทุกอย่างเพื่อตัวเธออยู่