ตอนที่ 83
ตอนที่83 เซอร์ไพรส์ในวันเกิด
October 22, 2026
ตอนที่83 เซอร์ไพรส์ในวันเกิด
........
นัชชายกมุมปากขึ้น คำดีๆและคำร้ายๆ คุณก็พูดไปหมดแล้ว
เมื่อกี๊เขาบอกว่าไม่รับสายหรือ?
“ฉันไม่ได้ไม่รับสายของคุณนะ คุณเคยโทรมาหรือ?”
เตชิตกัดฟัน “โทรไปหลายรอบแล้วก็ไม่มีคนรับสาย”
“......เดี๋ยวก่อน ” นัชชาเปิดกระเป๋า หยิบมือถือออกมา จึงจะรู้ว่าไม่รู้ตอนไหนแบตของมือถือหมดไปแล้ว “ไม่น่าเลยฉันไม่ได้รับสาย แบตหมด”
เตชิตยิ้มเบาๆ ด้วยความหมายเยาะเย้ย“ไม่แปลกใจ”
นัชชารู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ถามด้วยความระมัดระวัง “คุณทานข้าวหรือยังคะ”
เตชิตเถียงเธอ “หาคนที่ยังมีชีวิตกระโดดอยู่ก็หาไม่เจอ ผมจะมีอารมณ์กินข้าวหรือ”
นัชชารู้สึกว่าตัวเองไม่มีเหตุผล ก็ไม่เถียงกลับ ยกมือขึ้นชี้ข้ามตัวของเตชิตไปทางห้องครัว “ฉันไปทำอาหารให้พอใจหรือยังคะ”
“เธอหิวไหม”เตชิตถามเธอ
นัชชาส่ายหัว“ไม่ค่อยหิว”
แม้แต่ไม่ได้กินข้าวเย็น แต่ผ่านเรื่องไปหลายอย่าง เธอก็ไม่อยากจะกินอะไรอีกแล้ว มันเหมือนกับหิวเกินไปแล้วจนไม่อยากกินอะไรแล้ว
น้ำเสียงของเธอเพิ่งจบ นัชชารู้สึกว่าดินฟ้ามันโลกหมุนกันไป เธอเรียกร้องด้วยความประหลาดใจ เธอโดนคนอุ้มขึ้น “อ้ะ คุณจะทำอะไร”
“ถ้าเธอไม่หิวแล้วก็ เราไปทำเรื่องอย่างอื่นดีกว่า”
นัชชาอยากร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา บ่นด้วยความงอแง“ฉันเหนื่อยแล้ววันนี้..”
ผู้ชายขมวดคิ้ว “เธอไม่ต้องทำอะไร อยู่นิ่งๆก็พอ”
“............”
นัชชา หมด
.............
หลังจากสองวันผ่านไป นัชชาไปเอาของขวัญที่จงไว้ที่เคาน์เตอร์ของห้างสรรพสินค้า บรรจุของของขวัญมีสองอย่าง สีดำและสีแดง สีดำดูจะไฮเอนด์หน่อย และสีแดงดูจะรื่นเริงหน่อย ถ้าเป็นนิสัยของเตชิต เขาอาจเลือกสีดำ แต่ว่าวันนี้เป็นวันเกิด เธอเลยเลือกสีแดงให้เขา
ตอนที่เวลากินเข้าเที่ยง เตชิตให้ตรัณพานัชชาขึ้นไปออฟฟิศ ช่วงว่างๆตอนที่กินข้าว เตชิตบ่งบอกถึงนัชชาหลายรอบแล้ว แต่ว่าเธอแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ มองไปสีหน้าของเขายิ่งมืดดำขึ้น ในที่สุด สีหน้าของเขาเย็นชาขึ้น
นัชชาอดไหวจะไม่หัวเราะ ตั้งแต่ออกจากห้องทำงาน เธอจึงหัวเราะอย่างเต็มใจ
ตรัณไม่เข้าใจว่าทำไมเธอต้องหัวเราะ มองเธออย่างงง “คุณนัชชามีเรื่องที่ดีใจหรือ”
นัชชาเขย่ามือ “เปล่าค่ะ ตลกจังๆ คุณเตชิตน่ารักจัง ฮ่าๆ”
ตรัณเหมือนโดนโดยฟ้าผ่าทันใดนั้น ยกมือไปจับหู กลัวว่าเมื่อกี๊เขาได้ยินผิดแล้ว คุณนัชชาพูดอะไรนะ น่ารัก?
ใช้คำนี้มาบรรยายคุณเตชิต?
ตอนที่สมองได้รับการสัญญาณแล้ว ตรัณรู้สึกขนหัวลุก ความรักมันทำให้คนหลงล้ม ทั้งๆที่คุณนัชชาก็ถูกชมว่าน่ารัก มันเห็นได้ยากจริงๆ
ตอนบ่ายนัชชาเสร็จงานแล้ว ไปขอลากับคุณนวียา แต่ก็เพราะว่าท่าทีของเวทิดาก่อนหน้านี้ เธอรู้สึกกลัวไปหน่อย แต่ว่าเธอไม่ได้คาดหวัง คุณนวียาใจดีมาก คิดแล้วงานที่อยู่ในมือ แล้วก็อนุมัติให้เธอกลับก่อน “งานก็ใกล้จะเสร็จแล้ว ถ้ามีเรื่องที่สำคัญกลับก่อนได้ ไม่เป็นไรค่ะ ”
นัชชาขอบใจมาก “ขอบคุณมากคุณนวียา”
“ไปเถอะ”
ออกจากเตนัทลอว์เฟิร์มแล้ว นัชชาก็กลับบ้านไปตรง เธอซื้อลูกโป่งออนไลน์มาตั้งเยอะเมื่อวาน วันนี้ส่งมาถึงบริษัทพอดีเลย เธอเอากลับบ้านไปประดับบ้าน
ลูกโป่งร้อยกว่าลูก เธอปั๊มขึ้นจนแขนจะขาดจึงจะเสร็จ สีน้ำเงินอ่อนๆ ปลายลูกโป่งมัดด้วยเส้นสีเงินเล็กๆ บินขึ้นเพดาน ติดกันแน่นๆ ดูแล้วสวยมาก
ตอนที่บนถนนกลับบ้าน เธอจงเค๊กก้อนเล็กเฉพาะสองคน เธอซื้อมาเป็นหกนิ้ว เค๊กสีแดง แม้ว่าขนาดก้อนไม่ค่อยใหญ่ แต่สวยมาก
ดูแล้วยังมีเวลาเยอะอยู่ นัชชาเอาสเต็กเกล็ดหิมะระดับA++ออกจากตู้เย็นมาสองชิ้น ใช้หัวหอมและพริกไทยดำหมักไว้ ผัดให้เรียบร้อยแล้ววางบนจานตามเวลา
เธอจุดเทียนแล้ววางไว้ตอนกลางโต๊ะ ทุกอย่างเตรียมเรียบร้อยแล้ว แค่รอพระเอกกลับมา
นัชชารู้สึกหัวใจตื่นเต้นมาก เธอไม่รู้ว่าเขาจะชอบไหม พวกนี้ที่เธอเตรียมไว้เพื่อเขา