บทที่ 1074 เริ่มต้นชีวิตอันแสนหวาน

“สอบสวนชัดเจนหรือยัง?”

“ชัดเจนแล้ว ผู้หญิงคนนี้สารภาพออกมาว่า คนคนนั้นที่ยินยอมช่วยเหลือเธอให้ไปเปิดภัตตาคารที่ศรีมรกต บอกกับเธอเพียงว่า สามารถแนะนำธุรกิจของเกสต์เฮาส์ทางการทหารให้กับเธอได้”

ในเดอะวิวซีที่ไม่ได้นอนมาทั้งคืน ในห้องหนังสือยังคงสว่างไสว แต่กําลังเต็มไปด้วยแรงอาฆาตอันน่ากลัว

รองผู้นำเดชานำผลการสอบสวนที่สอบสวนกันข้ามคืนมารายงานแล้ว

เขายืนตัวตรงอยู่เบื้องหน้าของคุณท่านที่แววตาเต็มไปด้วยความอึมครึม หลังจากสงบลงจึงได้พูดออกมา

ผู้หญิงคนนี้ น่าจะไม่มีความหวังว่าจะได้อยู่บนโลกใบนี้อีกต่อไปแล้ว

“ก็พูดได้ว่า เธอถูกคนใช้ประโยชน์?”

“ใช่ เธอไม่รู้ว่าคนคนนั้นตั้งใจเข้าหาเธอ ความจริงคืออยากจะใช้ความผิดโทษฐานมีเสพติดในครอบครองมากดพวกเราตระกูลเทวเทพเอาไว้ เดิมทีสามีของเธอขุนรักษ์ก็เพราะว่าทำเรื่องนี้ถึงได้เสียชีวิต ตอนนั้นโชคดีที่ถูกคุณประหารไปด้วยตัวเอง ไม่งั้นชื่อเสียงของตระกูลเทวเทพคงจะรักษาเอาไว้ไม่ได้แล้ว”

รองผู้นำเดชาคนนี้ อยู่กับไชยันต์มาตั้งหลายปี มีหลายเรื่อง มองแวบเดียวก็สามารถเข้าใจได้แล้ว

ไชยันต์ได้ฟังแล้วใบหน้าอันนั้นยิ่งปกคลุมอัดแน่นไปด้วยเมฆดำ

จนสุดท้าย เขากำหมัดแน่นเคาะลงไปบนโต๊ะอย่างแรง โต๊ะอันนั้นเกือบจะถูกกระแทกจนพังไปแล้ว！

แน่นอนเขารู้ผลลัพธ์ที่ตามมา

ถ้าเรื่องในคืนนี้ถูกคนข้างนอกรู้เข้า งั้นพวกเขาตระกูลเทวเทพแน่นอนว่าต้องได้รับผลกระทบที่รุนแรงอย่างมาก อย่างน้อย ศักดิ์ศรีของพวกเขาจะเสียหายในหมู่ประชาชน

นังคนชั่วไม่มีสมอง！

ภายในดวงตาของไชยันต์เต็มไปด้วยความเลือดเย็น：“จัดการเธอซะ อย่าให้ใครรู้เรื่องนี้เป็นอันขาด”

“รับทราบ”

รองผู้นำเดชาไม่แปลกใจสักนิด แต่ว่า เขายังเป็นกังวลอีกอย่างหนึ่ง：“งั้นลูกของเธอที่เหลือล่ะ ยังมีคุณท่านใหญ่ด้านโน้น……”

“คุณบอกกับเขา อย่าได้พูดถึงเด็กเลย ถ้าผมได้ยินว่าพวกเขาด้านโน้นก่อเรื่องไม่ดีอะไรอีกละก็ ผมจะจัดการให้สิ้นซาก！”

คุณท่านคนนี้ ในที่สุดก็ไม่เหลือความเมตตาอีกแล้ว

ในแววตาของเขาโหดเหี้ยม บนใบหน้าเต็มไปด้วยแรงอาฆาต ถูกความจริงอันน่าเวทนาบังคับให้ไม่มีทางเลือกแล้ว ชายชราคนนี้ที่ทั้งชีวิตทำเพื่อตระกูลเทวเทพอย่างสุดความสามารถ ในที่สุดความอบอุ่นที่อยู่ในก้นบึ้งหัวใจอันสุดท้ายก็ได้ถูกทำลายลง

รองผู้นำเดชาออกไปโดยเร็วแล้ว

ไม่นาน คนที่รอข่าวคราวอยู่ที่สมรมณ์วัลย์อย่างร้อนรุ่ม หลังจากได้รู้ผลลัพธ์อันนี้ ทันใดนั้น ทุกคนต่างอ่อนยวบลงกับพื้น

รวมทั้งประพันธ์เอง

ครอบครัวของเขานี้ ตั้งแต่ลูกสาวนีรวรรณถูกส่งตัวออกไป เดิมทีก็เหลือเพียงบัวงามคนนี้แล้วที่พอมีความสามารถสักหน่อย

แต่ตอนนี้แม้แต่เธอก็เกิดเรื่องแล้ว งั้นสมรมณ์วัลย์ของเขานี้ ยังเหลืออะไรอีกล่ะ?

ประพันธ์สูญเสียความหวังทั้งหมดทุกอย่างลง……

รองผู้นำเดชาออกมาจากสมรมณ์วัลย์ เดิมทีอยากจะติดต่อพิมเจ้า ให้เธอไปจัดการเรื่องของบัวงามที่ทำเละเทะเอาไว้สักหน่อย แต่ว่าให้ตอนที่ต่อสายโทรศัพท์ออกไป กลับไม่ใช่พิมเจ้ารับสาย”

“ลุงเดชา ผมคือกฤต แม่ของผมไม่สบาย”