บทที่ 1075 เอาใจจนไม่รู้จะยังไงแล้ว

เขาควรจะขอบคุณคนคนนี้จริงๆ

ตอนนั้น ถ้าเขาไม่แบกร่างที่ป่วยมาถึงประเทศTต่อยเขาไปหนึ่งหมัด ด่าให้เขาตื่น บอกความจริงกับเขาทุกอย่าง เป็นไปได้ว่า เขาถึงตอนนี้ก็คงจะยังไม่ตื่น

ยังคงทำผิดต่อไปอีก

ม็อกโกเต็มไปด้วยความสำนึกบุญคุณคุณลุงคนนี้

คณาธิปเดิมทีเพราะว่าถูกเพื่อนสนิทเปิดโปงออกมาทว่าเขารู้สึกว่าไม่ค่อยจะเป็นตัวของตัวเองไปหมดแล้ว ทันใดนั้นก็รู้สึกได้อีกว่าสายตาของคนคนนี้จ้องมองมาที่ตัวเอง ทันใดนั้น เขายิ่งนั่งไม่ติดแล้ว

“เอาน่า ให้คุณช่วยก็ช่วยเถอะ คุณอย่าพูดอะไรมากมายเลย?”

“……”

ดีได้ไม่นาน โชกิ โดโมโตะก็จ้องเขม็งมาที่คนบางคน จึงพูดออกมาว่า：“โอเค ผมจะลองดูแล้วกัน แต่ว่าผมต้องบอกกับคุณก่อนนะ ถ้าต้องการเด็กคนนี้จริงๆละก็ เวลานับต่อจากนี้ เธอไม่สามารถออกจากโรงพยาบาลไปได้”

เขาชี้ไปยังแสงดาวที่นั่งอยู่บนเตียงคนไข้

แสงดาวเบิกตากว้างขึ้นมา：“แม้แต่ก้าวเดียวก็ไม่ได้?”

โชกิ โดโมโตะ：“ไม่ได้！ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทุกวันคุณต้องเข้ายาผ่านสายน้ำเกลือ เนื่องจากร่างกายคุณไม่สามารถรับประกันได้ว่าทารกในครรภ์นี้จะมีพัฒนาการอย่างสมบูรณ์ งั้นก็ทำได้เพียงต้องส่งเข้าไปแล้ว คุณเข้าใจไหม?”

“……”

แสงดาว……ไม่อยากเข้าใจ！

เพราะว่าด้วยนิสัยของเธอ ถ้าต้องถูกขังอยู่ในโรงพยาบาลเป็นเดือนกว่าละก็ เธอคงจะเป็นบ้าตาย

แต่ความจริงก็เป็นอย่างนั้น หลังจากที่คุณหมอคนนี้พูดออกมา ผู้ชายสองคนนี้ก็เฝ้าดูอยู่ในห้องพักผู้ป่วยของเธอแล้ว เหมือนกับเฝ้าผู้ร้ายยังไงอย่างงั้น แม้แต่วินาทีเดียวก็ไม่ออกห่างเธอ

แน่นอน คณาธิปไม่ได้มาด้วยตนเอง

ในตอนที่ม็อกโกต้องออกไปทานข้าวหรือทำธุระอย่างอื่น เขาจะให้คนของเขามาเฝ้าแสงดาวเอาไว้แค่นั้น

สุดยอดจริงๆ！！

แสงดาวนั้นหนึ่งวันเหมือนหนึ่งเดือน

แต่ว่าก็ดีที่ว่า หลังจากที่ม็อกโกเห็นว่าเธอเบื่ออุดอู้ขนาดนี้ เขาที่ไม่เคยแตะต้องการเล่นเกมมาก่อน กลับติดตั้งเครื่องเกมเพลย์ให้เธอในห้องพักผู้ป่วยเครื่องหนึ่งที่โคตรเจ๋งไปเลย

หลังจากนั้น ยังเล่นเป็นเพื่อนเธอด้วยตัวเอง

“คุณเล่นเป็นเหรอ?”

“……เรียนรู้ก็ได้แล้วไหม?”

ชายหนุ่มร่างกายสูงใหญ่หลังจากถอดเครื่องแบบทหารอันนั้นออกไป เปลี่ยนเป็นเสื้อยืดสีขาวกับเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงิน นอกจากความรัศมีกล้าหาญที่แผ่ออกมา มองดูแล้วก็ไม่แตกต่างจากผู้ชายธรรมดา

แต่ว่า ในตอนที่เขาเข้าใกล้ ฮอร์โมนเฉพาะตัวของผู้ชายพวยพุ่งเข้ามา

แสงดาวก็อดที่จะใจเต้นเร็วไม่ได้แล้ว

“ผมใส่ชุดป้องกันรังสีให้คุณก่อน พวกเขาบอกแล้ว เครื่องเล่นเหล่านี้ต่างมีรังสี สวมเสร็จแล้วค่อยเล่นกับคุณ”

ม็อกโกเพื่อซื้อชุดป้องกันรังสีนี้โดยเฉพาะวิ่งไปที่ร้านขายของสำหรับคนท้อง สวมใส่ให้ผู้หญิงคนนี้อย่างพิถีพิถัน ถึงได้หยิบรีโมทคอนโทรลของเครื่องเล่นเกมมาให้เธอ

แสงดาว：“……”

ความจริงแล้วเธออยากจะพูดว่า เครื่องเกมเพลย์คุณภาพต่ำแบบนี้ เดิมทีไม่ได้มีรังสีอะไรมากมาย

เธอยังอยากพูดว่า ผู้เล่นระดับไฮเอนด์อย่างเธอ เครื่องเกมเพลย์แบบนี้ เธอไม่เล่นตั้งนานแล้ว

แต่ว่า หลังจากที่ผู้ชายคนนี้เปิดออกมา นั่งลงบนแผ่นโฟมที่ปูเอาไว้ หันหน้ามองมาเธอ เธออยู่ภายใต้สายตาอันเอาใจใส่ของเขา เดินไปนั่งลงอย่างว่าง่ายแล้ว