บทที่ 1356 เปิดเผยชาติกำเนิด

แต่เพียงเวลาแค่ตะลึงงันนี้ กลับเห็นว่าคุณปู่คนนี้ลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้น เขาจ้องมองดูเส้นหมี่อยู่อย่างนี้ หลังจากที่สั่นเทาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเดินออกมาจากในงานเลี้ยงแล้วตรงดิ่งพุ่งมาหาเธอทางนี้โดยตรง

เส้นหมี่: “.......”

ยังไม่ทันที่จะตั้งสติได้ ชายหนุ่มด้านข้างก็ได้ดึงเธอไปปกป้องอยู่ที่ด้านหลังไว้เรียบร้อยแล้ว

“คุณทำอะไร?”

คือแสนรักเอง!

สีหน้าเขาเคร่งขรึมลงไปแล้ว น้ำเสียงก็ยิ่งฟังดูดุดันมากในตอนที่พูดไม่กี่คำนั้นออกมา

พ่อของเชียนหยวนล๋ายเย่ เห็นเข้าจึงได้สติขึ้นมา จากนั้นเขาก็รีบลุกขึ้นแล้วขวางคุณพ่อที่เสียมารยาทคนนี้เอาไว้

และในตอนนี้ คณาธิปก็ออกมาแล้ว

“คุณปู่ นี่คุณปู่กำลังทำอะไรอยู่ครับ? เธอไม่ใช่คุณอนงค์ เธอเป็นลูกสาวของอาดิลกครับ”

“อะไรนะ?”

ในที่สุดคุณปู่คนนี้ก็ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น

และทุกคนรอบข้างหลังจากที่ได้ยินชื่อนี้แล้ว เพียงแค่เป็นคนที่เคยประสบพบผ่านกับเหตุการณ์ความวุ่นวายในครั้งนั้น ก็ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงและเผยให้เห็นถึงสีหน้าแบบไม่น่าเชื่อเลย

อนงค์?

เธอ....มาปรากฏตัวที่นี่อีกแล้วเหรอ?

ไม่กี่นาทีต่อมา ในที่สุดเหตุการณ์ก็ค่อยคลี่คลายลง คุณพ่อของเชียนหยวนล๋ายเย่ ก็เริ่มพูดถึงเรื่องราวในอดีตนี้ที่ผ่านมา

“ในสมัยนั้นแม่ของผมมาเรียนหนังสือที่พวกเราอยู่ตอนนี้ และได้รู้จักกับปู่ของผม พวกเขารักกันมาก แต่ต่อมา เพราะเหตุการณ์ไม่สงบของประเทศพวกคุณ เธอตกลงนัดหมายกับเพื่อนร่วมชั้นคนนึง คนหนึ่งที่อยู่ที่นี่ด้วยกันในตอนนั้นว่าจะกลับไป เธอก็หวังว่าพ่อของผมจะกลับไปด้วยกันกับเธอ แต่พ่อของผมเป็นทายาทของตระกูลคิววาย เขากลับไปกับเธอไม่ได้ ดังนั้นสุดท้ายทั้งสองคนจึงแยกทางกัน”

เรื่องราวที่เขาเล่าสั้นมาก

แต่คำที่เล่ามาไม่กี่คำเหล่านี้ ทำให้ทุกคนที่เพิ่งได้รู้ถึงเรื่องราวอันมีเกียรติทั้งหมดของวีรสตรีคนนั้นจึงพากันเงียบสงบลงภายในห้องโถงบูชาบรรพบุรุษของตระกูลคิววายแห่งนี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นหมี่

คุณยายของเธอ.....ยังมีเรื่องที่ผู้อื่นไม่เคยรู้แบบนี้ด้วยเหรอ?

แต่หลังจากที่เธอทำความเข้าใจราวกับพายุลูกใหญ่พัดถาโถมอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็รู้สึกว่าอันที่จริงมันไม่มีอะไรเลย

เพราะว่าคุณยายของเธอเป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่ ในสมัยนั้น เธอยอมทิ้งคนรักของตัวเอง ทิ้งลูกของตัวเอง และอุทิศตนให้กับการต่อสู้เพื่อประเทศชาติ

ไม่มีใครก็ตามที่จะมีสิทธิ์มาวิพากษ์วิจารณ์ชีวิตส่วนตัวของเธอ

และก็ไม่มีอะไรที่ต้องวิพากษ์วิจารณ์ด้วย

“งั้น......หรือว่าแม่ของหมี่ก็คือ?”

“ไม่ใช่ ในตอนนั้นที่เธอจากไป ได้คลอดไว้เพียงแค่ จาเนอร์ต่อมาฉันเคยไปหาเธอ แต่ในเวลานั้น เธอแต่งงานใหม่แล้ว ซึ่งนั่นคือเพื่อนร่วมรบร่วมอุดมการณ์ของเธอคนหนึ่ง พวกเขามีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ผมไม่โทษเธอเลยสักนิด ฉันแค่.....แค่เกลียดที่ตัวเองทำไมไม่กลับไปกับเธอในตอนนั้น”

คุณปู่ของตระกูลคิววายคนนี้ กำลังพูดอยู่ตรงนั้นแล้วมองดูรูปถ่ายสีขาวดำที่แขวนอยู่บนฝาผนังด้วยตาแก่ๆ ที่มีน้ำตาเอ่อนองอีกครั้ง

จาเนอร์อันที่จริงก็คือพ่อของ เชียนหยวนล๋ายเย่

ซึ่งชื่อนี้เป็นชื่อที่อนงค์ตั้งไว้ให้เขา ซึ่งเป็นตัวอักษรของในประเทศ

แท้จริงแล้วคุณปู่ของตระกูลคิววายคนนี้ เขาก็ไม่เข้าใจว่าเหมือนคนแบบอนงค์ ถึงแม้ว่าจะอยู่ที่เจแปนต่อไป ก็คงจะอยู่กับเขาได้ไม่นาน เพราะว่าตระกูลแห่งนี้ก็ไม่อนุญาตให้มีภรรยาเป็นผู้หญิงต่างชาติ

ดังนั้น สุดท้ายอนงค์จึงเลือกที่จะจากไป