บทที่ 1363 หา! ผู้หญิงแพศยามาแล้ว!

【แสงดาว: ฉันก็จะกลับไปด้วย!! 】

【ม็อกโก: ……】

【แสนรัก: ……】

ห่างกันแค่หน้าจอต่างรู้สึกได้ถึงว่าผู้หญิงสองคนนี้ก็คือคิดจะมาดูอะไรสนุกๆ!!

สุดท้ายก็เป็นดิลกที่ออกหน้ามา

【อาจารย์ดิลก: ไม่เป็นไร ฉันอยู่ที่นี่ พวกเธอไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะจัดการต้อนรับขับสู้พวกเขาอย่างดี】

【ท่านไชยันต์: ใช่ ลกเป็นผู้อาวุโส ต้อนรับครอบครัวที่เกี่ยวดองกัน นั่นไม่ใช่เรื่องสมเหตุสมผลหรอกเหรอ? เกี่ยวอะไรกับพวกเธอ อยู่ในที่ของตัวเองกันนั่นแหละดีแล้ว】

【เส้นหมี่: ……】

【แสงดาว: ……】

น่าโกรธมากเลยทีเดียว

แต่ในเมื่อคุณท่านเอ่ยปากพูดแล้ว จึงได้เพียงแค่กลั้นเอาไว้

ดังนั้นสุดท้าย หน้าที่สำคัญในการต้อนรับแม่ของ เชียนหยวนล๋ายเย่ นี้จึงตกอยู่ที่ตัวของดิลก

แน่นอนว่ายังมีคนจองตระกูลหิรัญชาด้วย พวกเขาก็อยู่ด้วย ได้ยินว่าแม่ยายตระกูลหิรัญชาพวกเขาจะเดินทางไกลมาจากเจแปน ทุกคนต่างพากันตื่นเต้นดีใจเสนอตัวทำโน่นทำนี่กันขึ้นมา

เชียนหยวนล๋ายเย่ ก็มีความสุขมาก

ในคืนนั้น ตอนที่คุณแม่จะมายังบอกกับแม่อย่างตื่นเต้นว่า หลายคนที่นี่กำลังเตรียมรอต้อนรับการมาของเธออย่างยิ่งใหญ่

คุณนายเชียนหยวนฟังแล้วก็ทั้งตกใจทั้งดีใจ ดังนั้นในวันรุ่งขึ้นก็ได้นำของขวัญมีค่าจำนวนมากมาด้วย

เชียนหยวนล๋ายเย่ กับคณาธิปไปรับที่สนามบินด้วยตัวเอง

“คุณแม่.......”

ในวินาทีที่มองเห็นคุณแม่เชียนหยวนล๋ายเย่ ก็ดีใจมีความสุขเหมือนกับเด็กคนหนึ่ง

เพียงแต่เมื่อเธอวิ่งเข้ามาใกล้ ได้มองเห็นอีกคนหนึ่งอยู่ที่ด้านหลังของแม่ ทันใดนั้น ใบหน้าเล็กๆ ของเธอก็ขาวซีดลงไป

“พี่สาว? พี่....พี่ก็มาด้วย?”

“ใช่สิ ล๋ายเย่ พี่ก็มาเยี่ยมน้องไง ต้อนรับไหม?”

เชียนหยวน ชิกะ ที่แต่งตัวสวยงามมากเป็นพิเศษ หลังจากที่ลากกระเป๋าเดินทางออกมาจากทางด้านหลัง มองเห็นน้องสาว เธอทักทายเธอด้วยรอยยิ้มเต็มบนใบหน้า

เชียนหยวนล๋ายเย่: “……”

ผ่านไปสักพักหนึ่ง เธอยืนอยู่ตรงนั้นแล้วฝืนยิ้มว่า: “ต้อนรับ.......”

คณาธิปทางนี้ก็ได้นำกระเป๋าสัมภาระของคุณแม่ยายไปแล้ว เขาอ่อนโยน น้ำเสียงก็ฟังดูเอาใจใส่มากเลยทีเดียว

“ท่านเดินทางมาเป็นอย่างไรบ้างครับ? เหนื่อยมากไหมครับ?”

“เปล่าๆ สบายดีมากเลย เธอจัดการไว้ให้แม่ดีขนาดนี้ จะเหนื่อยได้ยังไง?”

คุณนายเชียนหยวน พอใจกับลูกเขยคนนี้มาก และแน่นอนว่าตอนที่พูดก็ดูมีความสุขจากก้นบึ้งของหัวใจ

คณาธิปก็ยิ้มๆ ลากกระป๋าเดินทางเตรียมจะออกจากสนามบิน

แต่ในเวลานี้ กลัมีเสียงออดอ้อนเสียงหนึ่งดังมาจากทางด้านหลัง: “อากิยามะ ที่ฉันทางนี้ยังมีกระเป๋าเดินทางอีกหนึ่งใบ นำสาเกที่คุณชอบดื่มมาให้คุณ ได้ยินว่า คุณชอบดื่มสิ่งนี้มากใช่ไหม?”

ก็คือ เชียนหยวน ชิกะ นั่นเอง เธอกลับกล้าที่จะเอ่ยปากพูดโดยตรงกับน้องเขยคนนี้

เชียนหยวนล๋ายเย่ ได้ยิน ทันใดนั้น หลังจากที่ในใจของเธอรู้สึกประหม่าอยู่สักครู่หนึ่ง แล้วเดินรุดหน้าขึ้นไปขวางพี่สาวไว้