บทที่ 1435 จู่ๆเขาก็มาปรากฏตัวต่อหน้าเธอในขณะนี้ราวกับเทพจุติ

ผู้ชายคนนั้น ราวกับหายไปแล้วยังไงอย่างงั้น

หรือว่า กลับประเทศไปแล้วละมั้ง

ในวันที่เชียนหยวนล๋ายเย่ปฏิบัติธรรมวันที่สี่ เธอแบกถังไม้หนักสองถังไปตักน้ำที่แม่น้ำข้างนอก หลังจากหิมะตก ด้านนอกของวิหารก็ปกคลุมไปด้วยสีขาว

ส่วนเธอ เพราะอยู่ดีมีสุขมาตั้งแต่เด็ก เมื่อหามน้ำขึ้นนมาได้อย่างยากลำบากแล้ว ก็ยืนไว้ไม่ไหว มือคู่เล็กที่หนาวจนแดงไปหมด เมื่อจับด้ามไว้แล้วเท้าก็เกิดลื่น

“ตึง!”

ทั้งคนทั้งถังไม้ ล้มลงกับพื้นไปหมด

“ฮือ～～～”

และแล้วเธอก็ร้องไห้ออกมาอย่างทนไม่ไหว โดยเฉพาะเมื่อเห็นว่ามือคู่เล็กของตนเองถูกน้ำแข็งที่แหลมคมบาดจนเลือดออก น้ำตาก็ไหลพรากลงมาทันที

อย่างไรก็ตาม เธออายุยังน้อย เพิ่ง20ปี

ในขณะนี้ร้องไห้อย่างเสียใจ ด้านหน้า จู่ๆก็มีเสียงฝีเท้าเดินเข้ามา ทันใดนั้น รองเท้าบูตหนังทำมือสีดำคู่หนึ่งปรากฏต่อหน้าเธอ

“หือ?”

เมื่อเธอเห็นดังนั้น ดวงตากลมโตก็กะพริบตาปริบๆ แล้วค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามอง

“เป็นไงล่ะ? ชีวิตอ้างว้างทางศาสนาแบบนี้ ยังชอบอีกไหม?”

ชายหนุ่มที่จู่ๆก็ปรากฏตัวอยู่ในสายตาของเธอ ภายใต้ดวงอาทิตย์สีขาวสว่างไสวเหนือหัว มันส่องแสงราวกับเทพเจ้าลงมาจุติ ทำให้เธอคิดว่าตนเองกำลังฝัน

“ทะ......ที่รัก?”

“ใครเป็นที่รักของเธอกัน? ตอนนี้เธอคือนักบวชนะ มีสามีด้วยหรือ?”

ชายหนุ่มที่มองเธอลงมาจากที่สูง ใบหน้าหล่อเหลานั้นยังคงเย็นชา เขาก้มมองเธอทั้งแบบนั้น แววตาเองก็เย็นชา

เชียนหยวนล๋ายเย่ไม่พูดอะไรอีก

ใบหน้าเล็กๆของเธอซีดลง เธอมองไปทางอื่นด้วยความลำบากใจเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะพยายามลุกขึ้นจากพื้น

เธอไม่มีสามีแล้วจริงๆ เมื่อกี้ เธอกำลังฝันอยู่ก็เท่านั้น

เชียนหยวนล๋ายเย่ลุกขึ้นจากพื้น หามถังแตกสองถัง เดินเซไปเซมาคิดจะกลับไป

“เชียนหยวนล๋ายเย่ คิดให้ดีล่ะ ถ้าเธอยังกลับไปอีก ฉันก็จะไม่มาอีก ฉันไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนที่เธอคิดหรอกนะ ฉันก็เป็นคน เกลียดเป็น โกรธเป็น วันนี้ที่เดินออกมา ก็เพราะอยากให้โอกาสกับตนเอง เธอเองก็ด้วย!”

คณาธิปกลับตะโกนเรียกเธอให้หยุดจากด้านหลัง

เขาไม่ได้ปลอบโยน

เพราะว่า จากดวงตาแดงๆของเขาคู่นั้น สามารถดูออกได้ว่า วันที่ผ่านมา ที่จริงแล้วเขาผ่านมันมาอย่างทุกข์ทรมานมาก

ดังนั้น คำพูดของเขาในตอนนี้ จึงไม่ได้น่าฟังเท่าไรนัก มันตรงมาก และพูดความตั้งใจของตนเองได้อย่างชัดเจน

นั่นน่ะสิ เขาเพิ่งจะรักษาอาการป่วยของตนเองได้ ทำได้ถึงขนาดนี้ ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว ถ้าหากเป็นเมื่อก่อน เขาคงกลับประเทศไปนานแล้วล่ะ

จากนั้น เชียนหยวนล๋ายเย่และเขาก็จะเป็นคนแปลกตากันจริงๆ

เชียนหยวนล๋ายเย่ราวกับถูกสกัดจุด

เธอยื่นทื่อๆอยู่ตรงนั้น รู้สึกเหมือนถูกอะไรบางอย่างทุบเข้าที่หน้าอกอย่างแรง ความโศกเศร้า เสียใจ รอคอยในหลายวันนี้......มันเอ่อล้นขึ้นมาหมดในนาทีนี้