บทที่ 1436 เธอมีแล้วหรือ?

แต่เมื่อทั้งสองคนกำลังจะไปที่สนามบิน เชียนหยวนเซ็นกลับมาหาด้วยตนเอง

“อากิยามะ แน่ใจนะว่าจะพาเธอกลับไปด้วย? ต้องคิดให้ดีนะ ถ้าหากเธอไปด้วยแล้ว ทางตระกูลคิววาย ทางตระกูลจะลบชื่อของเธอออกไป หรือก็คือ ถ้าวันหนึ่งนายไม่ต้องการเธอแล้ว เธอก็จะกลับมาที่ตระกูลคิววายไม่ได้อีก”

เขาหาทั้งสองคน แล้วแยกเชียนหยวนล๋ายเย่ออก จากนั้นก็พูดเรื่องนี้ขึ้นกับคณาธิปอย่างเข้มงวด

เขาต้องทำแบบนั้นอยู่แล้ว

เชียนหยวน ชิกะกลายเป็นคนพิการไป ถ้าหากเขาไม่อยากพูดเรื่องที่เชียนหยวนล๋ายเย่เป็นคนลงมือกับเธอจริงๆออกไป ถ้างั้น ก็ต้องทำแบบนี้เท่านั้น มิเช่นนั้น สิ่งที่เชียนหยวนล๋ายเย่ต้องเผชิญ ก็คือชื่อเสียงเหม็นฉาวโฉ่

ดังนั้น ที่เขาทำแบบนี้ คือกำลังปกป้องลูกสาวคนนี้อยู่

แต่ในขณะเดียวกัน ก็กำลังเสี่ยงเหมือนกัน

ถ้าหากชายตรงหน้าคนนี้ไม่ได้ดีกับลูกสาวของเขา ถ้างั้นลูกสาวคนนี้ของเขา ก็คงไม่มีทางที่จะกู้อะไรคืนได้ตลอดไปแล้ว

คุณนายเชียนหยวนเองก็กำลังจ้องมองลูกเขยคนนี้อย่างร้อนใจ

“จำได้ว่าก่อนหน้านี้ผมเคยบอกพวกคุณแล้ว ว่าตอนนี้เธอไม่ใช่เชียนหยวนล๋ายเย่อีกต่อไปแล้ว แต่มีสกุลว่าคณา ถ้าหากพวกคุณอยากดูละก็ ไว้ผมกลับไปแล้วจะเอาลำดับศักดิ์ของวงศ์ตระกูลให้พวกคุณดูก็ได้ครับ”

“ลำดับศักดิ์ของวงศ์ตระกูลหิรัญชาหรือ?”

เชียนหยวนเซ็นอึ้งไป

“นี่หมายความว่า......ให้เธอเข้าลำดับศักดิ์ของวงศ์ตระกูลหิรัญชางั้นหรือ?” เขาตกตะลึงอย่างที่สุด เพราะคนเจแปน ผู้หญิงไม่มีเกียรตินี้

การตอบสนองของคณาธิปนิ่งมาก

“ใช่ มีปัญหาหรือ? ไม่เพียงเท่านี้ ผมยังเตรียมจะเปิดประชุมผู้ถือหุ้นใหญ่ที่หิรัญชากรุ๊ปหลังตรุษจีนด้วย แบ่งหุ้นของตระกูลหิรัญชาใหม่ ลูกสาวของคุณเป็นภรรยาของผม สามารถแบ่งหุ้นของผมได้ครึ่งหนึ่ง ต่อไปลูกหลานจะสืบต่อไป คุณพ่อยังมีปัญหาตรงไหนอีกไหมครับ?”

สุดท้าย เขายังเรียกพ่อตาคนนี้อีกด้วย

เชียนหยวนเซ็นอึ้งไปทันที

เพราะเขารู้ว่า หลายปีมานี้ คนตรงหน้านี้ แม้แต่เฮกังยังน้อยครั้งมากที่จะเรียกว่าพ่อ และเขาเชียนหยวนเซ็น ช่างเป็นเกียรติอีกครั้ง

และแล้ว สองสามีภรรยาเชียนหยวนก็ส่งลูกสาวขึ้นเครื่องไปอย่างมีความสุข

คุณนายเชียนหยวน “ล๋ายเย่ ไปถึงที่นั่นแล้วต้องเชื่อฟังคุณอากิยามะนะ อย่าไร้สาระอีกเข้าใจไหม?”

เชียนหยวนล๋ายเย่ “รู้แล้วค่ะแม่”

เชียนหยวนเซ็น “บอกเธอหน่อย ว่ารีบมีทายาทให้ตระกูลหิรัญชาล่ะ ถ้าหากมีแล้ว ก็โทรหาคุณ ฉันอนุญาตให้คุณไปดูแล จนกว่าจะคลอดเลย”

คุณนายเชียนหยวน “หา?”

“......”

จนกระทั่งสองสามีภรรยาขึ้นเครื่องไป เชียนหยวนล๋ายเย่ยังคงหน้าแดงอยู่

คณาธิปที่เก็บสัมภาระเสร็จเดินมา มองเธอที่ก้มศีรษะเล็กๆอยู่ตลอดในที่นั่ง ตรงใบหู แดงจนเหมือนแอปเปิลผลไม้ เขาเดินเข้ามา

“ก่อนขึ้นเครื่องแม่เธอพูดอะไรกับเธอหรือ?”

“......ไม่......ไม่มีอะไรค่ะ”

เด็กสาวยิ่งเขินอายมากขึ้นไปใหญ่ เหลือเพียงแค่เอาหัวมุดลงไปตรงเข่าแล้วล่ะ

เมื่อคณาธิปเห็นเธอเป็นแบบนี้ จึงไม่ถามต่อ

บางที ช่องว่างระหว่างอายุ ทำให้เขารู้สึกว่าเธอมีความชอบในการซื้อของแตกต่าง อย่างเช่นในตอนแรกเธอทำให้ภายในบ้านกลายเป็นสีชมพูไปหมด

และยังมีลูกไม้หลากหลายแบบ......

อืม ช่องว่างระหว่างชายอายุเยอะกับโลลิน้อย ค่อนข้างมากเลยทีเดียว

และในขณะที่เขากำลังเปิดหนังสือพิมพ์ จะอ่านมัน ทันใดนั้น เด็กสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ขยับเข้ามาอย่างระมัดระวัง