บทที่ 157 จู่ๆคุณท่านก็ปรากฏตัว

“ชินจัง นายมาจริงๆเหรอ”

“……”

เส้นหมี่ตกใจอย่างมาก รีบตามออกไป จึงเห็น และไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ใต้คอนโดพวกเขานี้ ก็มีร่างเล็กๆยืนอยู่ ตอนนี้ มาพร้อมกับชายหนุ่มชุดดำที่สวมแว่นกันแดด กำลังยืนอยู่ตรงหน้าประตูไม่ขยับ

เด็กคนนี้จริงๆเลย……

เส้นหมี่ก็ร้อนรน หันกลับไปในห้องทันที แล้วก็เปิดประตูลงไป

“หม่ามี๊——”

จริงๆเลย พอเธอลงมา ก็เห็นเด็กอีกคนยืนอยู่หน้าประตูตึก

และตอนนี้ ถึงแม้เขาจะสวมเสื้อขนเป็ดหนาๆ และหมวกกับถุงมือเล็กๆ แต่อากาศหนาวแบบนี้ หน้าเล็กๆของเขาก็แข็งจนแดงระเรื่อ แม้แต่น้ำมูกก็ไหลออกมา

“พวกคุณทำอะไรเนี่ย？หนาวแบบนี้ทำไมยังพาเขามานี่อีก？”

“ขอโทษครับคุณเส้นหมี่ พวกเราทำอะไรไม่ได้จริงๆ คุณชายเล็กงอแงจะมานี่ให้ได้ เขาบอกว่าจะไปโรงเรียนอนุบาลกับคุณชายเล็กคิวคิว”

บอดี้การ์ดที่ถือร่ม ได้แต่รีบอธิบายตรงนั้น

เห็นแบบนี้แล้ว เส้นหมี่ก็หมดหนทาง ได้แต่อุ้มเด็กคนนี้เข้าไป พอเด็กสองคนด้านบนกินเสร็จ ก็พาพวกเขาไปส่งที่โรงเรียนอนุบาลพร้อมกัน

——

ใจกลางเมือง ตึกหิรัญชากรุ๊ป

แสนรักที่เพิ่งถึงบริษัท ได้รูปที่เด็กทั้งสามคนเข้าไปโรงเรียนอนุบาลกันหมดแล้วจากบอดี้การ์ด ก็ปิดโทรศัพท์ แล้วถือโน้ตบุ๊กเข้าไปในโต๊ะทำงาน

เคมีถือโปรแกรมวันนั้นเข้ามา

“ประธานครับ คุณไม่อยู่บริษัทสองวัน โปรแกรมที่จัดไว้เยอะเล็กน้อย คุณอาจจะดูอีเมลที่คุณแป้งร่ำส่งมาให้คุณก่อนไหม？”

“แป้งร่ำ？”

แสนรักที่เพิ่งนั่งลง ได้ยินประโยคนี้ เดิมทีที่ดูอารมณ์ดี คิ้วของข้างที่สวยงามก็ขมวดขึ้นมาทันที：“อีเมลอะไร？”

เคมีหยิบโน้ตบุ๊กของตัวเองมาทันที แล้วเปิดอีเมลฉบับนั้นที่แป้งร่ำส่งมา

เรื่องนี้ ที่จริงแล้วเสียดสีหน่อยๆ

เพราะว่าแป้งร่ำอยู่กับแสนรักมาหลายปี กลับส่งอีเมลให้เขามาไม่ได้ตลอด อีเมลของแสนรัก ตั้งเครื่องมือคัดกรองอีเมลขยะไว้ นอกจากเรื่องบริษัทแล้ว โดยพื้นฐานแล้วไม่มีใครที่จะส่งอีเมลให้เขาตามอำเภอใจได้

หนึ่งในนั้น ก็รวมถึงแป้งร่ำด้วย！

แสนรักมองไปที่อีเมลฉบับนั้น กลับเห็นว่า นั่นเป็นต้นฉบับฉบับหนึ่ง

“ประธานครับ คุณแป้งร่ำบอกว่า นี่คือต้นฉบับที่เธอเพิ่งเขียนเสร็จ จะส่งให้บรรณาธิการในทันที เธออยากให้คุณช่วยเธอดูหน่อย ถ้าไม่มีปัญหา เธอก็จะส่ง”

เคมีอธิบายเล็กน้อย

เป็นแบบนี้จริงๆ เมื่อก่อนแค่ทุกครั้งที่แป้งร่ำออกตีพิมพ์หนังสือ สุดท้ายแล้วต้นฉบับนั้นจะให้แสนรักดูด้วย และเขาก็จะทำตามที่เธอต้องการในทันที

แต่วันนี้ พอผู้ชายคนนี้เห็นแล้ว เคมีกลับพบอย่างละเอียดถี่ถ้วนว่า แป๊บหนึ่งในดวงตาเขาปรากฏความทนไม่ไหว

“วางไว้นี่ก่อน แล้วเอาโปรแกรมอื่นมาก่อน”